แสงสีทองอาบไล้พื้นผิวถนนที่เงียบสงัด

 

ทอดยาวไปสู่เส้นขอบฟ้าที่ไม่มีจุดสิ้นสุด

เงาหนึ่งร่างที่เคลื่อนคล้อยไปตามแรงเหวี่ยงของโชคชะตา

มุ่งหน้าสู่แสงสว่างที่พร่าเลือน

ประคองความหวังและภาระที่มองไม่เห็นบนพาหนะคู่กาย

ทุกย่างก้าวที่ขับเคลื่อน คือการสู้รบกับเข็มนาฬิกา

ภายใต้หลังคาฟ้าที่เปลี่ยนสี

เราต่างเป็นเพียงเศษเสี้ยวของธุลีที่กำลังออกเดินทาง

ความงดงามไม่ได้อยู่ที่ปลายทางที่เอื้อมถึง

แต่อยู่ที่จังหวะหัวใจที่ยังเต้นล้อไปกับแสงสุดท้าย

ก่อนที่ความมืดมิดจะเข้าปกคลุม เพื่อรอคอยการเริ่มต้นใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม