ฟาร์มเกษตร

รถตัดอ้อย

2011-03-13T20:23:00.001+07:00

ชาวพม่า ฟิลิปปินส์ ดูงานมันสำปะหลังและอ้อย

2011-03-13T10:21:00.000+07:00

ชาวพม่า ฟิลิปปินส์ ดูงานมันสำปะหลังและอ้อย ทางเราได้พาไปเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น โรงแป้งมันเอี่ยมบูรพา จ.สระแก้ว แปลงสาธิตมันสำปะหลัง อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา บริษัทน้ำตาลมิตรผล ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี

เครื่องวัดเปอร์เซ็นแป้ง สำหรับมันสำปะหลัง

พักทานอาหารกลางวัน

อีกรูปหนึ่ง

จากนั้นพาไปดูริปเปอร์ ได้ยินว่าอยากซื้อไปใช้ในพม่า

กลับเข้ามาใน Office ที่ กรุงเทพ

เรียนรู้เรื่องการบริหารจัดการ ไร่มันสำปะหลัง บนพื้นที่ขนาดใหญ่ เนื่องจากลูกค้าพม่ารายนี้ จะปลูกบนเนื้อที่ประมาณ 7500 ไร่

ตัั้งใจกันมาก และถามละเอียด

วันถัดมา เดินทางไปแคมป์ ของบริษัทน้ำตาลมิตรผล ด่านช้าง สุพรรณ

พบกับพี่ โย่ง หนองมะค่าโมง เพื่อสอบถามวิธีบริหารจัดการคนงาน เครื่องจักร

เดินทางไปดูเครื่องเก็บเกี่ยวอ้อย ตัวนี้ราคาไม่ต่ำกว่า 10 ล้านบาท

พ่อทัศน์ กระยอม

2011-01-01T18:41:00.000+07:00

ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้สำเร็วได้เพราะ 5 พระ

จากประสบการณ์เป็นบทเรียน พ่อทัศน์ กระยอม จึงเปลี่ยนความคิดตนเอง โดยยึดหลักธรรมะ หลักอิทธิบาท4 และหลักอัตตาหิ อัตตโน นาโถ "เลิกเชื่อคนอื่น หันมาเชื่อภูมิปัญญาชาวบ้าน" ลงมือทำการเกษตรแบบผสมผสาน ขุดสระน้ำ ปลูกกล้วยเป็นหลัก ปลูกไม้ผล และเลี้ยงสัตว์ รู้จักออม "ไม่ประมาทว่าเงินน้อย ไม่คอยแต่วาสนา"
ให้ถือหลัก 5 พระองค์ คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พระมหากษัตริย์ และ พยายาม

เสียคนเพราะเจ้านาย
หลังจากเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ 5-6 เดือน มีเจ้านายจากอำเภอหลายคนเข้าไปตรวจเยี่ยมท้องที่ เจ้านายบอกให้หาเหล้ามาให้กิน และสั่งให้นั่งดื่มเป็นเพื่อนพ่อทัศน์ปฏิเสธอ้างเป็นหมอธรรมต้องรักษาศีล ดื่มเหล้าไม่ได้ เจ้านายบอกว่าไม่เป็นไร นิมนต์หมอในใจไปนั่งรอข้างวงเหล้าก่อน แล้วค่อยนิมนต์มาเข้าตัวใหม่ก็ได้ ความกลัวร่วมกับความไม่รู้ว่าเจ้านายจะว่าอย่างไรหรือจะมีอันตราย หรือเปล่าทั้งต่อตนเอง ครอบครัวและคนในชุมชนทำให้พ่อทัศน์ไม่กล้าขัดคำชักชวนของเจ้านายเริ่มดื่มเหล้าจนติด เสื่อมลงเรื่อย ๆ เสียผู้เสียคนจนชาวบ้านเรียกว่าผู้ใหญ่ขี้ เพราะติดเหล้า ไม่มีใครมาช่วยงานพ่อทัศน์อีกต่อไป
ปี 2513 ในแผนพัฒนาประเทศ ฉบับที่ 3 และ 4 พ่อทัศน์ได้พาตนเอง ครอบครัว และชุมชน ไปสู่บ่วงกรรมของหนี้สิน ด้วยการกู้เงิน ธกส. การขาดข้อมูล ขากการคิดวิเคราะห์ และเกิดความโลภ ทำให้นำเงินกู้ ธกส. มาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายผิดวัตถุประสงค์ ทำให้จ่ายหนี้และดอกเบี้ยคืนไม่ได้ เป็นผลให้ลำบากมาก ยากจนข้นแค้น บางปีต้องไปขอทานข้าวมากิน
นอกจากเจ้านายแล้ว ลูกยุของเพื่อน ๆ ทำให้ตัดสินใจผิดพลาดลงสมัครเป็นกำนัน 2 ครั้ง หมดนาไป 2-3 ทุ่ง ความล้มเหลวทำให้เป็นหนี้จึงไปทำไร่ข้าวโพดที่อื่น 2 ปี กลับมาอีกครั้งชาวบ้านพากันทำบัญชีหางว่าวเรียกร้องให้ผู้ใหญ่บ้านกลับมาอยู่ในบ้านของตนเอง เมื่อคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาเชื่อมโยงกันจึงคิดได้ว่าตนเองเสียคนเพราะคนอื่นไปเชื่อคนภายนอก ละเมิดศีลธรรม ตั้งแต่วันนั้นจึงหยุดดื่มเหล้า ตั้งอกตั้งใจทำงานช่วยเหลือประชาชน พาชุมชมรวมกลุ่ม และเรียนรู้ในการดำเนินกิจกรรมธนาคารข้าว ทำโอ่งน้ำ ทำส้วม ออมทรัพย์ เป็นต้น จนได้รับรางวัลผู้ใหญ่บ้านดีเด่น ได้รับการสนับสนุนให้ไปดูงานต่างประเทศ

วิ่งตามเงิน เดินเข้ากองไฟ วิ่งตามธรรมะ เย็นฉ่ำชื่นใจ
แผนพัฒนาประเทศตั้งแต่ฉบับที่ 1 ถึง 7 เอาเงินเป็นตัวตั้ง และประสบความสำเร็จในการหลอกล่อให้คนอยากได้เงินเร็ว ๆ มาก ๆ และง่าย ๆ พ่อแม่สมัยก่อนจะสอนให้ลูกหาอยู่หากิน เช้าขึ้นมาต้องไปไร่ไปนาหาผักหาปลา ทุกวันนี้สอนให้ไปหาเงิน ตื่นเช้าขึ้นมาจึงนั่งรถซื้อของที่เอามาขายในหมู่บ้าน อยากแต่จะไปกรุงเทพฯ ทิ้งลูกไว้กับตายาย คนที่อยู่บ้านก็ไม่ได้ตั้งใจอบรมสั่งสอน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของครูที่โรงเรียน พอลูกโตก็ให้ลูกไปเป็นกรรมการในเมือง วนเวียนกันอยู่แบบนี้ วิถีชีวิตแบบนี้ทำให้ครอบครัวแตกกระจาย ชุมชนล่มสลายลืมรากเหง้าทางวัฒนธรรมของตนเอง ละเมิดศีลธรรม และทะเลาะวิวาทกันเป็นประจำ
ปี 2532 พ่อทัศน์ และครอบครัวจึงเริ่มออกมาอยู่นา เพราะอยู่บ้านถูกชวนออกไปทำเรื่องอื่นหมดเวลาไปวัน ๆ การไปอยู่นาทำให้มีเวลามากขึ้นในการเรียนรู้จากธรรมชาติ เริ่มขุดสระด้วยมือ เพื่อกักเก็บน้ำ ผ่านไป 2-3 เดือน เริ่มกักเก็บน้ำได้เมื่อมีน้ำจึงเริ่มปลูกกล้วย 30 กอ ค่อยเป็นค่อยไป เรียนรู้จนเข้าใจแล้วเริ่มปลูกต้นไม้ และเลี้ยงสัตว์ทุกชนิดที่กินได้ใช้ได้ แจกญาติพี่น้องได้ เหลือกินเหลือแจกก็ขายไปผสมผสานกัน ค่อย ๆ ถอยห่างออกจากพืชเชิงเดี่ยว เช่น ข้าว ปอ มัน การวิ่งตามธรรมะ หรือธรรมชาติทำให้เกิดปัญหาและความสุขอย่างมาก
พ่อทัศน์ กระยอม ได้ทดลองปลูกกล้วยจนมั่นใจ และฟันธงวิเคราะห์ให้ฟังถึงผลดีด้านเศรษฐกิจว่า ลองปลูกกล้วยระยะห่าง 4 เมตร 1 ไร่ จะปลูกกล้วยได้ถึง 100 กอ พอเข้าปีที่ 2 กล้วย 1 กอ จะออกเครือได้อย่างน้อย 3 เครือ ไร่หนึ่ง ๆ จะมีกล้วยไม่น้อยกว่า 5 หวี ก็จะได้กล้วยไร่ละไม่น้อยกว่า 1,500 หวี หากขายได้หวีละ 5 บาท ก็จะได้เนื้อกล้วยถึงไร่ละ 7,500 บาท ซึ่งยังไม่รวมใบกล้วย ปลีกล้วย และหน่อกล้วย อย่างไรก็ตามหากปลูกกล้วยทั่วประเทศอย่างเดียวจำนวนมาก ๆ ก็จะเกิดปัญหาผลผลิตล้นตลาดอีก จึงต้องเสริม ขิง ข่า ตะไคร้ และพืชผักผลไม้ระยะสั้น ๆ รอบต้นกล้วยนับร้อยนับพันชนิด รวมทั้งระหว่างกล้วยแต่ละต้นหาไม้ยืนต้นที่หลากหลายทั้งผัก เช่น ขี้เหล็ก สะเดา ผักติ้ว ไม้ยืนต้นที่เป็นผลไม้ เช่น กะท้อน ขนุน มะขาม และไม้ยืนต้นที่เป็นไม้ใช้สอย เช่น ประดู่ มาคร่า แดง จิก กุง เป็นต้น สลับกันจะได้กล้วย 100 ต้น และต้นไม้ใหญ่ถึง 100 ต้นต่อไร่ เมื่อต้นไม้ยืนต้นโตขึ้นก็สามารถย้ายกล้วยไปปลูกที่อื่นการทำเช่นนี้นอกจากป้องกันโรคได้แล้ว ยังช่วยให้ได้ผลผลิตระยะสั้น ระยะปานกลาง และระยะยาว ไม่ต้องลงทุนเพาะพันธุ์กล้วย พันธุ์ต้นไม้ยืนต้นก็มีอยู่แล้วในพื้นที่ สามารถเอาหน่อ เอาเมล็ดพันธุ์จากไม้ยืนต้นที่แม่พันธุ์สวยและแข็งแรงมาเพาะกล้าไม้ไปปลูก ทำให้ไม่เสียเงินซื้อพันธุ์ไม้ เหลือขายก็ใช้วิธีเอาพันธุ์ดีมาต่อกิ่งหรือติดตาหรือเปลี่ยนยอดกับต้นตอ ในที่สุดก็ได้ผลผลิตพันธุ์ดีไว้รับประทาน เหลือขายรวมทั้งได้เนื้อไม้เป็นบำนาญชีวิตในระยะยาว

ข้อมูลจาก: http://202.143.137.109/tad/index2.html

ขายส่งปุ๋ย: ปุ๋ยราคาส่ง ปุ๋ยขายส่ง ขายปุ๋ยราคาส่ง

2010-02-02T17:36:00.000+07:00

ขายส่งปุ๋ย: ปุ๋ยราคาส่ง ปุ๋ยขายส่ง ขายปุ๋ยราคาส่ง

ขายส่งปุ๋ย : ปุ๋ยราคาส่ง ปุ๋ยขายส่ง ขายส่งสินค้าดังต่อไปนี้
โปรดสังเกตุ: ฟาร์มเกษตรมีหมายเลขรับการสั่งสินค้าหมายเลขเดียว คือ 089-4599003 ระวังผู้แอบอ้าง
ระวังปุ๋ยปลอม และสินค้าปลอม: ปุ๋ย ของแท้คุณภาพสูง ใช้วัตถุดิบชั้นดีในการผลิต ทำราคาให้ถูกผิดปกติได้ยาก ระวังสินค้าเหมือนกันแต่ราคาถูกกว่ามากจนผิดปกติ โทรมาตรวจสอบรายชื่อผู้ขายกับเราได้
เงื่อนไขราคาส่ง
ต้องการซื้อราคาส่ง สั่งสินค้าขั้นต่ำได้ตามเงื่อนไข ยินดีให้คำปรึกษาทุกท่าน ทั้งรายเล็กรายใหญ่ อย่าลังเลที่จะโทรมาหาเรา ฟาร์มเกษตร
โทร 089-4599003 พูดประโยคแรกว่า "ขอราคาส่ง"
ปุ๋ยชนิดเม็ด ไม่ถึง 15 ตันลด 10 เปอร์เซ็นต์ สั่งจำนวน 15 ตันขึ้นไป โทรสอบถามราคาที่ 089-4599003
ปุ๋ยชนิดน้ำ และสินค้าประเภทน้ำทุกรายการ ไม่ถึง 10 ลัง หรือ 10 กล่อง ลด 10 เปอร์เซ็นต์ 10 ลัง หรือ 10 กล่องขึ้นไป โทรสอบถามราคาที่ 089-4599003
บริการส่งฟรี : ส่งฟรีสำหรับสินค้าทุกชนิด หรือนำรถมารับเองที่โรงงาน คืนค่ารถให้ตามราคาค่าขนส่งจริง ตรวจสอบจากราคากลางบริษัทขนส่ง

ข้าววัชพืช: ลดข้าวดีด ย่อยสลาย

2010-02-01T21:58:00.000+07:00

ข้าววัชพืช: ลดข้าวดีด ย่อยสลาย

ข้าววัชพืช : ชุดย่อยสลายตอซังฟางข้าว

ไอซี-คิท ชุดย่อยสลายตอซังฟางข้าว ชุด 2 ขวด
กำจัดข้าวดีด กำจัดข้าววัชพืช ข้าวปน ข้าวเด้ง
ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด
ต้นฉบับต้อง จากฟาร์มเกษตร เท่านั้น

โปรดสังเกตุ: ฟาร์มเกษตรมีหมายเลขรับการสั่งสินค้าหมายเลขเดียว คือ 089-4599003 ระวังผู้แอบอ้าง
ระวังปุ๋ยปลอม และสินค้าปลอม: ปุ๋ย ของแท้คุณภาพสูง ใช้วัตถุดิบชั้นดีในการผลิต ทำราคาให้ถูกผิดปกติได้ยาก ระวังสินค้าเหมือนกันแต่ราคาถูกกว่ามากจนผิดปกติ โทรมาตรวจสอบรายชื่อผู้ขายกับเราได้

ชุดย่อยสลาย เฉพาะเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของเกษตรกร

ลดข้าวดีดมากกว่า 70%

- รวดเร็วในการย่อยสลายตอซังฟางข้าว ภายใน 5-7 วัน โดยไม่ต้องเผา

- ปรับสภาพดินในนาข้าว สามารถไถพรวนได้ง่าย

- เพิ่มจุลธาตุอาหารให้แก่นาข้าวหลังการเก็บเกี่ยว

- สามารถลดปัญหาข้าวดีด และข้าววัชพืชอื่น ๆ ในนาข้าวได้

*จดหมายเหตุฟาร์มเกษตร
ย้ำอีกครั้ง โปรดสังเกตุ ชุดย่อยสลายตอซังฟางข้าว ต้อง "ตรานกอินทรีคู่" เท่านั้น, สินค้ารายการนี้ได้รับการตอบรับ และนิยมเป็นอย่างสูงทั่วประเทศ ใช้กันมากที่สุดในภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตามลำดับ

# เป็นสินค้าที่มีการซื้อซ้ำ หรือมีความถี่ในการสั่งซื้อบ่อยที่สุดในเว็บฟาร์มเกษตร

คุณสมบัติจำเพาะ
- ย่อยสลายตอซังฟางข้าวได้ภายใน 7 วัน โดยไม่ต้องเผา
- เป็นสินค้าเกษตรอินทรีย์ ปลอดสารพิษ เป็นออแกนิกส์ organic
- การย่อยสลายฟางข้าว เป็นการเพิ่มธาตุอาหารให้แก่ดิน ลดการใช้ปุ๋ย รักษาสภาพแวดล้อม

ทดสอบความนิยมได้ด้วย google เว็บค้นข้อมูลที่ดังที่สุด
เข้าเว็บไซต์ www.google.com พิมพ์คำว่า "ลดข้าวดีด" ในช่องค้นหา กด enter จะพบข้อมูลที่เกี่ยวกับสินค้าตัวนี้มากที่สุด ลองอีกครั้งด้วยคำว่า "ย่อยสลายตอฟาง" พบข้อมูลสินค้าเช่นกัน ล้องค้นด้วยคำอื่นๆว่าได้ผลเช่นไร "ย่อยสลายฟางข้าว" ลองทดสอบดูนะ
ชุดย่อยสลายตอฟาง ต้อง จากฟาร์มเกษตร เท่านั้น

น้ำยาแช่ท่อนพันธุ์มันสำปะหลั

2010-02-01T21:56:00.000+07:00

น้ำยาแช่ท่อนพันธุ์มันสำปะหลั

น้ำยาแช่ท่อนพันธุ์มันสำปะหลัง กู๊ดโซค

กู๊ดโซค อาหารเสริมสำหรับแช่ท่อนพันธุ์ ปลอดสารพิษ

บรรจุขวดละ 0.5 ลิตร เร่งการแตกราก ป้องกันโรค
ขนาด 500 ซีซี

* เพิ่่มอาหารสะสมในท่อนพันธุ์
* กระตุ้น และส่งเสริมการแตกราก
* เพิ่มเปอร์เซ็นต์การงอก ขนาด และจำนวนของราก
* ป้องกันโรคที่ติดมากับท่อนพันธุ์

การเลี้ยงปลาดุก ในบ่อพลาสติก

2010-02-01T21:53:00.000+07:00

การเลี้ยงปลาดุก ในบ่อพลาสติก

การเลี้ยงปลาดุกในบ่อพลาสติก : เกษตรพอเพียง

ขั้นตอนการเลี้ยงมี 4 ขั้นตอน

1. การจัดเตรียมบ่อ

ขุดบ่อขนาดกว้าง 2 เมตร ลึก 1 เมตร ก้น 1 เมตร จัดทำขอบบ่อให้มีระดับเดียวกัน ปูผ้าพลาสติกสีดำกันน้ำซึม

2. การปรับสภาพน้ำในบ่อปลา

เปิดน้ำใส่บ่อจนเต็มจากนั้นใส่จุลินทรีย์ EM จำนวน 1 ลิตร ผสมกากน้ำตาล 1 กิโลกรัม และ

แร่แม๊กนีเซียม จำนวน 3 กิโลกรัม ทิ้งไว้ 5 – 7 วัน เพื่อเป็นการปรับสภาพน้ำและลดการเน่าเสียของน้ำ จากนั้นก็ปล่อยปลาลงเลี้ยงได้

3. ปลาดุกที่เลี้ยงใช้ พันธุ์บิ๊กอุย ขนาดยาว 5 – 7 ซม. จำนวน 1,000 – 2,0000 ตัว เลี้ยงประมาณ

2 – 3 เดือน ก็สามารถจับบริโภคได้

4. การทำอาหารปลาดุก

ส่วนผสม

1. รำละเอียด 2 กระสอบปุ๋ย

2. กากมะพร้าว 1 กระสอบปุ๋ย

3. ปลาป่น 6 กิโลกรัม

4. กากถั่วเหลือง 6 กิโลกรัม

5. จุลินทรีย์ EM 1 ลิตร

6. กากน้ำตาล 1 กิโลกรัม

7. น้ำมันพืช 1 – 2 ลิตร

วิธีทำ

1. นำส่วนผสมข้อ 1 1 กระสอบ ข้อ 2,3,4 คลุกให้เข้ากัน

2. นำส่วนผสม ข้อ 5,6 ผสมน้ำ 20 ลิตร เพื่อคลุกเคล้าส่วนผสม ข้อ 1 หมักไว้ 12 ชั่วโมง

3. นำส่วนผสมที่หมักไว้ในข้อ 1,2 ผสมกับรำละเอียด 1 กระสอบและน้ำมันพืช 1 – 2 ลิตร

คลุกเคล้านำเข้าเครื่องอัดเม็ดผึ่งแดด 2 วัน เก็บไว้ได้ 2 เดือน

เกร็ดความรู้

1. การซื้อพันธุ์ปลาก่อนการเคลื่อนย้ายให้ปลาอดอาหาร 1 – 2 วัน เพื่อป้องกันปลาดิ้นและ

ทำให้ปลาไส้ขาดเวลาเลี้ยงปลาจะไม่โต

2. การเคลื่อนย้ายปลาให้เตรียม น้ำมันพืช 30 ซีซี : เกลือ 1 ช้อนโต๊ะ คนให้เข้ากันตักใส่ใน

ถุงหรือที่มีพันธุ์ปลา อยู่ประมาณ 1 ช้อนชา เพื่อป้องกันปลาบาดเจ็บ

3. การป้องกันปลาหนีจากบ่อเวลาฝนตก ใช่วิธีหากมีฝนตกให้หว่านอาหารให้ปลากิน สัก

2 – 3 ครั้ง เพื่อหลอกว่าเวลาฝนตกจะได้กินอาหารแล้วปลาจะไม่หนี

4. การเปลี่ยนถ่ายน้ำให้ดูดน้ำออก 1 ส่วน ใน 3 ส่วน และนำน้ำที่ใส่ใหม่ให้ทำเป็นละอองฝอยโดยใช้สายยางเพื่อเพิ่มออกซิเจนให้แก่ ปลา

5. การจับปลาเพื่อบริโภคโดยใช้วิธีใช้สายยางฉีดน้ำเหมือนกับฝนตกปลาจะเล่นน้ำ จากนั้นใช้สวิงตักปลา ที่เล่นน้ำทันที ปลาจะไม่รู้สึกถึงอันตรายและจะกินอาหารต่อและไม่หนี้

ข้อดีของการเลี้ยงปลาดุกบิ๊กอุยในบ่อพลาสติก

ใช้พื้นที่เลี้ยงน้อย สามารถเลี้ยงได้ทุกที่

ก่อสร้างบ่อเลี้ยงได้ง่าย

ระยะเวลาเลี้ยงสั้น

เลี้ยงง่าย อดทนต่อสภาพน้ำได้ดี

บริโภคเองในครัวเรือน และมีเหลือจำหน่าย

การเลือกสถานที่สร้างบ่อ

อยู่ใกล้บ้าน

อยู่ที่ร่มหรือมีหลังคา

มีแหล่งน้ำสำหรับการเปลี่ยนถ่ายน้ำได้สะดวก

การสร้างบ่อ

วิธีที่ 1

ขุดลงไปในดิน

วิธีที่ 2

ยกคันบ่อขึ้น

การสร้างบ่อ

การเตรียมน้ำ

น้ำบาดาล น้ำบ่อ น้ำในแหล่งน้ำลำคลองสามารถใช้เลี้ยงปลาได้

น้ำประปาต้องทิ้งน้ำไว้ 3 วัน ก่อนถึงจะนำมาเลี้ยงปลาได้

การเลี้ยง (1)

1. ขนาดปลาที่จะนำมาเลี้ยง

ปลาที่เริ่มเลี้ยงยาวตั้งแต่ 1.5 นิ้วขึ้นไป

ไม่ควรนำปลามาเลี้ยงในฤดูหนาวเพราะปลามีความต้านทานต่อโรคต่ำ

2. อัตราการเลี้ยง

ปล่อยลูกปลาในอัตรา 50 – 70 ตัว/ตารางเมตร

3. การปล่อยปลา

แช่ถุงลูกปลาไว้ในบ่อเลี้ยง 30 นาที จึงค่อยๆ ปล่อยลงบ่อ

ช่วงแรกที่ปล่อย ให้เติมน้ำลงบ่อมีความสูงประมาณ 10 ซม.แล้วค่อยเพิ่มระดับน้ำขึ้นไปเรื่อยๆ ทุกๆ อาทิตย์ จนมีระดับสูงสุด 30-50 ซม.

การดูแลรักษา

หลังคาบัง แดด ฝน

. การให้อาหารปลา

เริ่มแรกให้อาหารเม็ดเล็กและบุบพอแตกสำหรับปลาเล็ก

อาหารสดพวกเศษเนื้อ สับให้ปลากินได้

ตัวปลวก แมลงเม่าและแมลงอื่น ๆ โปรยให้ปลากิน

ให้อาหารเป็นเวลา วันละ 2 มื้อ เช้า - เย็น

6. การถ่ายเทน้ำ

ทำการเปลี่ยนถ่ายน้ำเมื่อน้ำเริ่มเสีย

ไม่ควรถ่ายน้ำออกหมด เหลือน้ำเก่าไว้ 2/3

เปลี่ยนถ่ายน้ำหลังให้อาหารแล้วไม่น้อยกว่า 3 ชั่วโมง

น้ำที่ถ่ายออกสามารถนำไปรดพืชผักได้

การใช้ประโยชน์พื้นที่รอบบ่อ

ปลูกพืชผักสวนครัวรอบๆ บ่อพลาสติก

ต้นทุน

ค่าพลาสติกปูพื้นบ่อ (PVC # 3.5x 6 ม.) 500 บาท

ค่าอาหารเม็ด (เลี้ยงนาน 3 เดือน #30 กก. ) 500 บาท

ค่าพันธุ์ปลาดุก (ขนาด 1 นิ้ว 500 ตัว) 500 บาท

รวมทั้งสิ้น ประมาณ 1,500 บาท

การจับปลา

เลี้ยง 3-4 เดือน ได้ปลาขนาด 100-200 กรัม/ตัว

อัตรารอดประมาณ 80-90 %

ได้ผลผลิตปลา ประมาณ 30-50 กก/บ่อ

คิดเป็นมูลค่า (กก. ละ 30 บาท) 900-1,500 บาท

ต้นฉบับโดย : bloggang.com/viewdiary.php?id=orchids-and-fern&month=10-2007&date=09&group=1&gblog=42

บ้านปลาค้าวโฮมสเตย์ : สัมผัสกา

2010-01-26T20:19:00.000+07:00

บ้านปลาค้าวโฮมสเตย์ : สัมผัสกา

หน้าแรกฟาร์มเกษตร

2008-05-18T22:59:00.010+07:00

โทรสั่งซื้อได้ที่ 089-4599003
รายการสินค้าอื่นๆดูรายละเอียด
และคำนวณราคาได้ที่ Store.FarmKaset.Net<--คลิกที่นี่

จำนวน	รูปภาพ	รายการสินค้ายอดนิยม ที่มีการสั่งซื้อบ่อย	ราคา	รวม
		ปุ๋ยเม็ด วันเดอร์สูตรสีเขียว เตรียมดินบำรุงต้น ธาตุอาหารครบถ้วน บรรจุ 50 กิโลกรัม ข้อมูลวันเดอร์เขียวคลิกที่นี่	620 บาท
		ปุ๋ยเม็ด เพอร์เฟค-ซี สูตรสีแดง แร่งโตแตกกอ แตกกิ่งก้าน ไนโตรเจนสูง ใบเขียว แข็ง ตั้งตรง บรรจุ 50 กิโลกรัม ข้อมูลเพอร์เฟค-ซีคลิกที่นี่	700 บาท
		ปุ๋ยเม็ด วันเดอร์สูตรสีส้ม เร่งผลผลิต เร่ง ccs ผลใหญ่น้ำหนักดี เร่งน้ำยางพารา บรรจุ 50 กิโลกรัม ข้อมูลวันเดอร์ส้มคลิกที่นี่	680 บาท
		สารปรับสภาพดิน ไฮแมกก้า กระสอบชมพู แก้ดินเปรี้ยว ช่วยเพิ่มความเขียว เยียวยาดิน บรรจุ 25 กิโลกรัม ข้อมูลไฮ-แมกก้าคลิกที่นี่	350 บาท
		สารกำจัดหอยเชอรี่ ปลอดสารพิษเห็นผลเร็วภายใน 2-3 ชั่วโมง ตรากินรี ไม่อันตตรายต่อคนและสัตว์เลี้ยง บรรจุ 10 กิโลกรัม ข้อมูลกินรีคลิกที่นี่	150 บาท
		น้ำยาแช่ท่อนพันธุ์มันสำปะหลัง เร่งรากป้องกันโรค เพิ่มอัตราการเกิด กู๊ดโซ๊ค ขนาด 500 ซีซี ข้อมูลกู๊ดโซ๊คคลิกที่นี่	450 บาท
		ยาทาหน้ายางพารา เร่งน้ำยายาง รักษาหน้ายาง รับเบอร์แม็กซ์ ขนาด 500 ซีซี ข้อมูลรับเบอร์แม็กซ์คลิกที่นี่	480 บาท
		ปุ๋ยอินทรีย์น้ำ บำรุ่งต้น สร้างภูมิคุ้มกันโรค บูสเตอร์สูตรสีเงิน ลำต้นสมบูรณ์แข็งแรง ขนาด 1 ลิตร ข้อมูลบูสเตอร์เงินคลิกที่นี่	280 บาท
		ไอกี้ - บีที กำจัดหนอนปลอดสารพิษ กำจัดหนอนแมลงศัตรูพืชด้วยสารชีวินทรีย์ประสิทธิภาพสูง ขนาด 500 กรัม ข้อมูลไอกี้-บีทีคลิกที่นี่	460 บาท
		ไอซี-คิท ชุดย่อยสลายตอซังฟางข้าว ชุด 2 ขวด ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด ข้อมูลไอซีคิทคลิกที่นี่	590 บาท
		ชุดทำปุ๋ยหมักชีวภาพ ไอซีคิท-4 ขนาด 1 ลิตร x 4 ขวด/ชุด ข้อมูลไอซีคิท-4คลิกที่นี่	1,050 บาท
		สารอัลคาลอยด์กำจัดแมลง ปลอดสารพิษ มาคา ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด ข้อมูลมาคาคลิกที่นี่	420 บาท
		คู่นาข้าวเขียวขจี ปลอดสารพิษ ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด ข้อมูลคู่นาข้าวเขียนวขจีคลิกที่นี่	500 บาท
		คู่นาข้าวรวงยาว ปลอดสารพิษ ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด ข้อมูลคู่นาข้าวรวงยาวคลิกที่นี่	520 บาท
		คู่นาข้าวเมล็ดเต็ม ปลอดสารพิษ ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด ข้อมูลคู่นาข้าวเมล็ดเต็มคลิกที่นี่	520 บาท

			รวมราคา:

FarmKaset incubator

2008-05-17T19:05:00.006+07:00

FarmKaset incubator
ฟาร์มเกษตร โครงการ 1

ชื่อโครงการ: 34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร

ชื่อภาษาอังกฤษ: FarmKaset incubator

โครงการ "34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร" เปิดโอกาส ให้ผู้สนใจทำธุรกิจค้าปุ๋ย ได้มีโอกาสลงทุน และเริ่มทำการค้าขาย ได้ง่าย และสะดวกรวดเร็วขึ้น

เมื่อมีลูกค้าหรือผู้ที่ต้องการเป็นตัวแทนขายรายย่อยเข้ามาทางเว็บไซต์เราจะ...

1. ตรวจสอบว่าลูกค้าหรือผู้ขายรายย่อยนั้น อยู่ใกล้ร้านของคุณหรือไม่ ถ้าใช่ เราจะยกให้คุณเป็นผู้ขาย

2. ประกาศรับสมัคร ตัวแทนจำหน่ายรายย่อยบนเว็บไซต์ หากผู้สมัครอยู่ในพื้นที่ของคุณ เราจะยกให้คุณดูแล

คุณจะได้...

1. เปิดร้านขายปุ๋ย โดยใช้ชื่อ ฟาร์มเกษตร โดย FarmKaset.com

2. เราจะแนะนำ วิธีการให้คุณ จัดตั้ง และการบริหารตัวแทนจำหน่ายรายย่อย

3. ประชาสัมพันธ์ ร้านของคุณ ผ่านทางเว็บไซต์ FarmKaset.com

โครงการ "34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร" เป็นผลดีต่อทุกๆฝ่าย
ดีต่อตัวแทนจำหน่ายรายย่อย: ไม่ต้อง stock สินค้าเอง ไม่ต้องสั่งสินค้าโดยตรงจากโรงงาน หรือร้านฟาร์มเกษตร ซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการขนส่งสูงหากสั่งที่ละเป็นจำนวนน้อย โดยทั้งหมดนี้ ไปรับสินค้าจากตัวแทนร้านฟาร์มเกษตรประจำแต่ละพื่นที่ของคุณ โดยตัวแทนจำหน่ายรายย่อย ยังคงได้ส่วนต่างและสิทธิเท่าเดิมทุกประการ แต่ได้ลดค่าใช้จ่ายในการขนส่งลงไปได้อย่างมาก

ดีต่อคุณ(ตัวแทนร้านฟาร์มเกษตร): ลงทุนไปกับโครงการ"34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร" แล้ว มีช่องทางในการขายสินค้าได้หลายทาง ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าที่มาซื้อที่ร้านคุณ ลูกค้าที่เป็นตัวแทนจำหน่ายรายย่อยของคุณ ลูกค้าจาก FarmKaset.com และตัวแทนจำหน่ายจาก FarmKaset.com ที่อยู่ในพื้นที่ ที่คุณดูแลได้ คุณจะมีส่วนในการช่วยประหยัดต้นทุนให้กับตัวแทนจำหน่ายรายย่อย และอำนวยความสะดวกให้กับตัวแทนรายย่อยได้อย่างมาก ในขณะเดียวกัน ตัวแทนจำหน่ายรายย่อย ก็ได้ช่วยขายสินค้าให้กับร้านของคุณ ซึ่งเป็นผลดีกับทั้งสองฝ่าย

ดีต่อเรา(ร้านฟาร์มเกษตร): ลดภาระในการขนส่ง และกระจายสินค้าไปยังที่ต่างๆทั่วประเทศ ไม่เสียลูกค้า ทั้งรายใหญ่รายย่อย รวมถึงไม่เสียผู้สนใจเป็นตัวแทนจำหน่ายรายย่อย ที่ติดต่อมาทาง FarmKaset.com เนื่องจากมี ตัวแทนร้านฟาร์มเกษตร(คุณที่ร่วมโครงการ"34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร") เป็นผู้ดุแลลูกค้าที่สำคัญเหล่านี้ให้กับเรา

เหตุผลและความสำคัญที่เปิดโครงการนี้ขึ้นมา

1. มีผู้สนใจต้องการเป็นตัวแทนจำหน่ายรายย่อยของ FarmKaset.com เป็นจำนวนมาก กระจายอยู่ทั่วประเทศ แต่ตัวแทนจำหน่ายรายย่อย ขาดความสามารถในการสั่งปุ๋ยเป็นจำนวนมากมาไว้ที่ร้านหรือบ้านของตัวเอง แต่มีความสามารถในการขาย ครั้งละ 10 - 150 กระสอบโดยเฉลี่ย ผู้สนใจเป็นตัวแทนขายเหล่านี้ ต้องการจะรับปุ๋ย จากร้านที่ใกล้ที่สุดในพื้นที่ ที่ตนเองดูและอยู่ โครงการ "34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร" ต้องการให้ผู้เข้าร่วมเป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร ขายปุ๋ย ให้กับตัวแทนรายย่อยของเรา โดยเราจะยกตัวแทนจำหน่ายรายย่อยของเรา ที่อยู่ใกล้พื้นที่ หรือร้านของคุณ ให้คุณดูแล และให้ตัวแทนจำหน่ายเหล่านี้ ไปรับสินค้า และจ่ายเงินที่ร้านของคุณ

2. ฟาร์มเกษตร มีลูกค้าจำนวนมากที่รู้จักเราผ่านทางเว็บไซต์ FarmKaset.com ทั้งรายใหญ่ และรายย่อย หากเป็นลูกค้ารายใหญ่ ที่ซื้อเป็นจำนวนมาก เช่น 15 ตัน (หนึ่งคันรถสิบล้อ) หรือ 34 ตัน (หนึ่งคันรถสิบล้อพ่วง) หรือมากกว่านั้น เราสามารถจัดส่งตรงจากโรงงาน ไปถึงลูกค้าได้โดยไม่มีปัญหาเรื่องค่าขนส่ง แต่หากเป็นลูกค้ารายย่อย ที่ต้องการซื้อ 5 กระสอบ 10 กระสอบ ไปจนถึง ร้อยหรือสองร้อยกระสอบ ทั้งทางเรา และลูกค้าของเรา จะพบกับปัญหาด้านการขนส่งที่แพง เมื่อเทียบกับจำนวนสินค้าที่ลูกค้าต้องการ ทำให้หลายๆครั้งเราต้องเสียลูกค้ารายย่อยไป และลูกค้ารายย่อย ที่สนใจสินค้าของเรานั้น มีอยู่เป็นจำนวนมาก และกระจายอยู่ทั่วประเทศ เราจึงมีโครงการ "34 ตัน เป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร" เพื่อให้ท่านผู้ที่ร่วมโครงการในแบรนด์ "ฟาร์มเกษตร" ของเรา เป็นผู้ขายสินค้าให้กับลูกค้าที่มาจากเว็บไซต์ของเราแทน ในกรณีที่ลูกค้ารายนั้น อยู่ในพื้นที่ของท่าน

งบประมาณการลงทุน

ประมาณ 286,000 บาท ถึง 500,000 บาท ขึ้นอยู่กับสัดส่วนชนิดของปุ๋ยที่คุณเลือก (ไม่รวมค่าขนส่งและหน้าร้านของท่าน)

รายละเอียด มาตรฐานผลิตภัณฑ์ และการร่วมลงทุนของรัฐบาล คลิกที่นี่

รายการ SMEs ตามรอยเศรษฐกิจพอเพียง ออกอากาศทาง ช่อง 5 คลิกที่นี่

วีดีโอ การร่วมมือกับน้ำตาลมิตรผล คลิกที่นี่

ติดต่อ ฟาร์มเกษตร คุณปิยะมาศ 089-4599003

* ทางฟาร์มเกษตร อยากให้ผู้ที่สนใจ ร่วมลงทุนเป็นเจ้าของร้านฟาร์มเกษตร ประจำในท้องที่ต่างๆ มีความสนใจ และตั้งใจทำกิจการอย่างจริงจัง หากท่านมาลงทุนกับทางเรา ทางเราจะมีการส่งลูกค้าและตัวแทนจำหน่ายรายย่อย ที่อยู่ในพื้นที่ของท่าน ให้ท่านเป็นผู้ขาย เราอยากให้ท่านดูแลลูกค้าและตัวแทนจำหน่ายรายย่อยต่อไปด้วย แต่อย่างไรก็ตาม ลูกค้าจากทางเรา อาจจะไม่เพียงพอ กับการลงทุนของท่านในบางพื้นที่ ท่านควรคัดเลือก แต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายรายย่อยของท่าน และทำการค้าขาย และเข้าถึงลูกค้าให้เต็มที่มากที่สุด หากเราทำงานเต็มที่ ในทิศทางที่ถูกต้อง เราจะประสบผลสำเร็จ "ขอความสำเร็จจงสถิตอยู่กับท่านครับ"

คุณนันทาแบบอย่าง "เศรษฐกิจพอเพียง"

2008-05-17T07:22:00.002+07:00

นางนันทา หายทุกข์
บุตรีคนที่ ๒ จากพี่น้อง ๔ คน ของครอบครัวพ่อหวนและแม่ เทียบ สุตลาวดี จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ ๖ ปัจจุบันอายุ ๓๙ ปี สมรสกับนายสุควง หายทุกข์ มีทายาท ๓ คน

หลังจากจบการศึกษาแล้ว นันทาได้ออกมาช่วยครอบครัวทำนา ทั้งนี้เพราะความยากจนของครอบครัว เธอเลยต้องเสียสละ เพื่อให้พี่ชายคนโตได้มีโอกาสศึกษาต่อ ทั้งๆ ที่ตัวเธอเองนั้น เป็นคนที่ผลการศึกษาค่อนข้างดี

ช่วงวัยสาวของนันทา ในปี ๒๕๒๗ เธอได้บ่ายหน้าสู่เมืองหลวงเช่นเดียวกับหญิงสาวชนบทโดยทั่วไป โดยไปลูกจ้างอยู่ในโรงงานทำเชือกไนล่อน อยู่ละแวกพระประแดง
เป็นสาวโรงงานได้ ๓ ปี ก็พบรักกับเนื้อคู่ สุควง หายทุกข์ จึงได้ตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน และกลับมาดำเนินวิถีตามรอยบรรพบุรุษที่บ้านถนนของเธอ

การทำนาของครอบครัวของนันทานั้น ก็เป็นเช่นเดียวกับเกษตรกรโดยทั่วไป คือทำนาเชิงเดี่ยวและยังต้องพึ่งพาปัจจัยการผลิตจากภายนอกอยู่บ้าง

เข้าร่วมโครงการ

ก่อนที่จะเข้าร่วมโครงการนำร่องฯ นันทาได้เข้าร่วมกิจกรรมกับองค์กรพัฒนาเอกชนที่ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ป่าไม้และธรรมชาติ อยู่ในละแวกหมู่บ้านของเธอ ซึ่งนับวันจะหดหาย และเธอเองก็ได้เป็นแกนนำในการดำเนินเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยเฉพาะเรื่องบทบาทของหญิงชายในการจัดการทรัพยากรป่าไม้

การเข้าร่วมกิจกรรมหลายครั้งหลายหน ทำให้เกิดการตกผลึกทางด้านความคิดหลายๆ เรื่อง โดยเฉพาะถ้ามัวแต่ดูแลเรื่องป่า โดยไม่มีกินนั้น ก็ดูกระไรอยู่
การศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับผู้รู้ ทำให้นันทาหันมาสนใจที่จะพัฒนาผืนที่นาของตัวเองบ้าง

เริ่มจากการที่เคยใช้ปุ๋ยเคมี ๑๐-๒๐ กระสอบต่อปี ลดมาเป็น ๒ กระสอบต่อปี ในปี ๒๕๔๑ ปรากฏว่าผลผลิตยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมานัก
ในปีถัดมา จึงเลิกใช้ปุ๋ยเคมีโดยสิ้นเชิง

เข้าร่วมโครงการฯ

ปี ๒๕๔๔ นันทาได้เข้าร่วมกิจกรรมกับโครงการนำร่องฯ ซึ่งจากการเข้าร่วมโครงการนี้ ทำให้เธอได้รับแนวคิด และแนวปฏิบัติที่เป็นรูปธรรมค่อนข้างชัดเจน ทั้งในด้านวิชาการและประสบการณ์ตรง รวมไปถึงระบบการจัดการน้ำที่มีประสิทธิภาพ

แบบอย่างของเกษตรที่เธอได้ไปพบเห็นมาจากการศึกษาดูงานที่อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ บนผืนที่ราว ๙ ไร่ของพ่อสุวรรณ กันภัย ต้นแบบของนักสู้ชีวิตอย่างแท้จริง ที่สามารถพลิกผืนนาอันแห้งแล้งให้กลับฟื้นคืนความอุดมสมบูรณ์ ด้วยสองมือ และถือเป็นต้นแบบของเกษตรกรที่ประสบความสำเร็จอย่างถึงที่สุด ของคำว่า “เกษตรแบบพอเพียง” ตามทฤษฎีของล้นเกล้าฯ ชาวไทยนี่เอง ที่ทำให้นันทามีความใฝ่ฝันว่า สักวัน จะต้องทำให้ได้อย่างพ่อสุวรรณ กันภัย

นอกเหนือจากนี้แล้ว อีกหลายๆ แห่ง ต่างกรรมต่างวาระ เธอก็ได้นำมาปรับประยุกต์ ทดสอบ ทดลองด้วยตนเอง และรอคอยผลแห่งความสำเร็จนั้น

ความที่ครอบครัวมีพื้นที่เกษตรกรรมค่อนข้างมากและได้แบ่งที่ดินเป็น ๓ แปลงสำหรับทำนา ๑๖ ไร่ ที่อยู่อาศัย ๓ งาน และ และเข้าร่วมโครงการนำร่องฯ ๑๖ ไร่

ในส่วนบริเวณที่เข้าร่วมโครงการฯ นั้น เธอและครอบครัว ก็ได้ทำเกษตรแบบผสมผสานโดยมีทั้งพืชผักสวนครัว ไม้ผล และการปศุสัตว์ รวมถึงบ่อน้ำที่ได้รับการสนับสนุนปัจจัยการผลิตจากโครงการฯ

ผืนที่แห่งนี้ปราศจากสารเคมีโดยสิ้นเชิง เศษไม้ ใบไม้ ที่ร่วงหล่นในบริเวณผืนป่าที่เธอกันเอาไว้ส่วนหนึ่ง ถูกนำมากองทับถมกัน ไว้เป็นวัตถุดิบสำหรับทำปุ๋ย

มูลของสัตว์เลี้ยง ไม่ว่าจะเป็น วัว ควาย หมู ไก่ รวมถึงหมู่ป่า ก็ถือเป็นปุ๋ยคอกชั้นเยี่ยม
ดังนั้นในแต่ละปี พริก หอม กระเทียม ขิง ข่า ตะไคร้ บวบ ฯลฯ รวมทั้งไม้ผลบางชนิด จึงมีหมุนเวียนเพื่อการบริโภคในครัวเรือนอย่างพอเพียง รวมไปถึงโปรตีนจากปลาในสระอีกด้วย

ถ่ายทอดภูมิปัญญา

ความรู้ต่างๆ ที่นันทาได้รับมานั้น ได้ถูกถ่ายทอดไปยังเพื่อนเกษตรด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการผลิตปุ๋ยหมัก หรือการเพาะชำกล้าไม้ และอื่นๆ ที่เป็นประโยชน์ ทำให้นันทาได้รับการยอมรับจากเพื่อนเกษตรมากขึ้น
แบบอย่างของชุมชน

สิ่งที่นันทาได้ลงมือทำนั้น เธอบอกว่าอยากทำเป็นตัวอย่างให้คนในชุมชน ได้เห็นและเอาอย่างบ้าง แต่ถึงอย่างไร แรกๆ นั้น ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับเท่าที่ควร แม้จะมีหลายคนได้หันเหมาเอาแบบอย่าง แต่ก็ยังบอกว่า ไม่ได้ทำตามเธอ เพราะของแบบนี้ ใครๆ ก็รู้ แต่ก็เป็นที่รู้กันโดยทั่วว่า ในชุมชนแห่งนี้เธอเป็นคนริเริ่ม

ปัญหาและอุปสรรค

ด้วยความเป็นคนของชุมชน นันทาต้องออกไปร่วมกิจกรรมภายนอกบ่อยครั้ง ทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับแปลงมานัก นี่ก็เป็นปัญหาอีกประการหนึ่งของ เธอเสนอว่าถ้าหากมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หมุนเวียนกันหมู่สมาชิก โดยยึดพื้นที่ของแต่ละคนเป็นหลัก นั่นก็น่าจะเป็นทางออกที่น่าสนใจ เพราะการเข้าร่วมประชุมในแต่ละครั้งนั้น ก็เห็นแต่หน้าสมาชิกและห้องประชุมเท่านั้น

หากได้มีสับเปลี่ยนหมุนเวียนสถานที่ อาจจะทำให้เกิดมุมมองและรูปธรรมที่ชัดเจนมากกว่าที่เป็นอยู่
ปัญหาอีกประการหนึ่งที่ส่งผลต่อปัจจัยการผลิตนั่นคือ หนูนาได้เข้ามาแทะทำลายคันสระ ทำให้ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้ตามความประสงค์ นั่นก็ทำให้พืชผักต้องเสียหายในบางช่วง

อย่างไรก็ดี ความตั้งใจของนันทาและรูปธรรมที่เป็นอยู่ และความสำเร็จเบื้องหน้าของตัวอย่างที่เธอพบประสบมา ทำให้อุปสรรคและปัญหาต่างๆ กลายเป็นแรงผลักที่จะทำให้เธอก้าวไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้อย่างไม่ยากเย็นนัก

ข้อมูลจาก: http://www.kradandum.com/people/people_04.htm

การแปรรูปยางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

2008-05-14T21:11:00.002+07:00

การแปรรูปยางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
การปลูกยางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นท้องที่ใหม่ การผลิตยางอยู่ในระยะเริ่มต้น ในปี 2540-2541 ผลิตได้ประมาณ 7,317 ตันตั้งแต่เริ่มโครงการปลูกยาง หลายฝ่ายมีความเห็นว่า การแปรรูปยาง จะเป็นปัญหาสำคัญเพราะการทำยางแผ่น ของชาวสวนยาง จำเป็นต้องใช้น้ำสะอาด ในปริมาณมาก แต่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นท้องที่แห้งแล้ง ขาดน้ำในฤดูแล้ง

จากความวิตกกังวลดังกล่าวจึงตั้ง ข้อสังเกตุกันว่า การผลิตยางใน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือควรจะต้องหลากหลาย ตามความสะดวก และความต้องการของผู้ประกอบการแต่ละแห่ง

จากเหตุผลดังกล่าวจึงเป็นความจำเป็นที่จะต้องศึกษาสภาพการแปรรูปยางที่เป็นเอกลักษณะของรูปแบบยางที่ชาวสวนผลิตออกขาย ตลอดจนปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินการเพื่อหาทางพัฒนาให้ชาวสวนมีการแปรรูปแบบเหมาะสมและมีรายได้สูงขึ้น

การศึกษาโครงการพัฒนาให้ ชาวสวนมีการแปรรูปยาง ของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง ประจำท้องที่ในจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือ โรงทำยางและโรงอบยาง ที่รัฐบาลจัดหาให้กลุ่มชาวสวนผ่านสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง รูปแบบของยาง ชั้นยางที่ชาวสวนสมาชิกกลุ่มผลิตได้ และชาวสวนยางกระจัดกระจายผลิตได้ระดับความสำเร็จของโครงการโรงงานแปรรูปของเอกชน และการศึกษาสภาพท้องที่ในลักษณะของการกระจัดกระจายการขนส่งและสภาพน้ำกิน น้ำใช้ โดยการรวมกลุ่มทำยางของชาวสวน

สรุปการศึกษา

ตั้งแต่มีการเปิดกรีดยางและแปรรูปยางประมาณ 6-7 ปี ที่ผ่านมาพบว่าชาวสวน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยทั่วไปเริ่มต้นด้วย การทำยาง แผ่นดิบขาย มาโดยตลอด ทั้งนี้ เพราะในระยะเริ่มแรก สวนเปิดกรีดมีน้อยกระจัดกระจาย พ่อค้ารับซื้อมีน้อย จึงเป็นความจำเป็น สำหรับชาวสวนที่จะต้องทำเป็นแผ่น เพราะสามารถเก็บไว้รอขายได้เป็นเวลานานวัน สำหรับการรมควันยางนั้น มีเพียงสมาชิกนิคมสร้างตนเอง ที่อำเภอประสาท จังหวัดบุรีรัมย์ แห่งเดียวที่มีการรมควันยางขาย ชาวสวนในแหล่งอื่น ๆ ทำยางแผ่นดิบกันหมด

เมื่อประมาณ 3 ปีที่ผ่านมา สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง ได้จัดกลุ่มทำยางแผ่นแหล่งกลาง และโรงอบยางขึ้น จำนวน 62 โรง ซึ่งแต่ละโรงทำยางจะมีตะกงจักรรีดยาง บ่อน้ำ สำหรับสมาชิกจำนวนประมาณ 30 คนและมีโรงอบยางขนาดความจุ 500 แผ่น โรงทำยางแผ่นแหล่งกลางมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสอนให้ชาวสวนรู้จัก วิธีทำยางแผ่นชั้นดี ถูกต้องตามมาตรฐาน

ปรากฏว่า โดยภาพรวมชาวสวนยางสามารถทำยางแผ่นดิบได้คุณภาพ 1 ร้อยละ 17 คุณภาพ 2 ร้อยละ 25 คุณภาพ 3 ร้อยละ 51 และ คุณภาพ 4 ร้อยละ 7 ของยางแผ่นที่ผลิตได้ทั้งหมด จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดอุบลราชธานี ทำยางแผ่นดิบได้คุณภาพ 1 และ 2 ได้มากที่สุด กลุ่มทำยางแหล่งกลางจำนวน 62 โรงดังกล่าว ครอบคลุมสมาชิกได้ประมาณ 1,800 คน หรือประมาณร้อยละ 45 ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่อีกประมาณร้อยละ 55 หรือประมาณ 2,200 คน อยู่กันอย่างกระจัดกระจายเกินไป ไม่เหมาะสมที่จะสร้างโรงทำยางแหล่งกลางได้ สำหรับโรงอบยางที่ควบคู่อยู่กับโรงทำยางนั้น จุยางแผ่นได้เพียง 500 แผ่น และเป็นการใช้อบยางให้ความชื้นเหลือน้อยที่สุดมิได้อบจนแห้งสนิท รูปแบบของยางยังไม่เปลี่ยนแปลงไป จากยางแผ่นดิบไปอีกระยะหนึ่ง จนกว่าพื้นที่กรีดและผลผลิตจะเพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง ในอนาคตคาดว่าจะมีผู้ประกอบการหลายรายสนใจที่จะตั้ง โรงงานผลิตน้ำยางข้น มากกว่าที่จะตั้งโรงงานผลิตยางแท่ง

เอกสารอ้างอิง
สมพร กฤษณะทรัพย์และคณะ , เศรษฐกิจการแปรรูปยางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร 2540

จาก: http://www.thailandrubber.thaigov.net/knowledge_1s1.html

มหัศจรรย์แห่งกล้วยเมืองชล

2008-05-14T13:47:00.003+07:00

กล้วยน้ำว้าคุณภาพดี สวนละอองน้ำ มหัศจรรย์แห่งกล้วยเมืองชล

กว่าสิบปีมาแล้ว ที่นิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้านเคยนำเสนอเรื่องราวของสวนละอองน้ำ สวนแห่งนี้ ตั้งอยู่เลขที่ 248/3 หมู่ 1 ตำบลหนองไผ่แก้ว อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี 20220 จำได้ว่า ครั้งแรกนำเสนอเรื่องมินิสปริงเกลอร์กับมะพร้าวน้ำหอม ระยะหลังๆ แวะเวียนไปที่สวนแห่งนี้ แต่ละครั้งได้เห็นสิ่งแปลกใหม่และก้าวหน้าอยู่เสมอ จึงอดไม่ได้ที่จะนำมาเล่าสู่กันฟัง กิจกรรมที่พบอยู่ ตั้งแต่เริ่มแรก ปัจจุบันก็ยังทำอย่างต่อเนื่อง เริ่มจากมะพร้าวน้ำหอม ปัจจุบันต้นค่อนข้างสูง แต่ผลผลิตยังคุณภาพดีอยู่ จัดเป็นมะพร้าวน้ำหอมหวาน ผลดก ส่วนใหญ่คนที่ซื้อจะตัดเอง

ขนุน เมื่อก่อนที่สวนแห่งนี้ ลือลั่นมาก มีการศึกษาพันธุ์ขนุนมากกว่า 20 สายพันธุ์ ปัจจุบันจำนวนสายพันธุ์ลดลง เหลือเพียงพันธุ์ที่ปลูกแล้วให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าเท่านั้น เจ้าของสวนบอกว่า ปัจจุบันเน้นปลูกขนุนทองส้ม สายพันธุ์นี้ผ่านการคัดเลือกและปลูกเปรียบเทียบกับพันธุ์อื่นมายาวนาน จนแน่ใจจึงเก็บรักษาไว้ พร้อมกับปลูกเพื่อนำผลผลิตไปจำหน่าย

อีกพืชหนึ่งที่ไร้เทียมทานมากนั้น คือสะละเนินวง

เจ้าของสวนบอกว่า เมื่อก่อนรอบๆ สวนเคยมีต้นระกำขึ้นอยู่ เนื่องจากเคยเป็นป่ามาก่อน แต่ปัจจุบันสภาพเปลี่ยนแปลงไปมาก พื้นที่นอกสวนค่อนข้างแห้งแล้ง เพราะเห็นต้นระกำขึ้นอยู่นั่นเอง เจ้าของจึงนำสะละมาปลูก โดยปลูกใต้ต้นมะพร้าว

สะละที่ปลูกได้ผลดีมาก แต่เปรียบเทียบกับทางระยองและจันทบุรีแล้ว ความดกสู้ทางนั้นไม่ได้ สำหรับเรื่องรสชาติแล้ว สะละที่สวนละอองน้ำเยี่ยมยอดมาก สาเหตุนั้นน่าจะมาจาก บริเวณที่ปลูกอยู่เป็นดินทราย สภาพของดินแห้งง่าย ส่งผลต่อคุณภาพของผลผลิต

ทีมงานเทคโนโลยีชาวบ้าน ตระเวนไปหลายที่หลายแห่งด้วยกัน เช่น จันทบุรี ระยอง สุราษฏร์ธานี กาญจนบุรี และที่อื่นๆ ต่างก็ลงความเห็นว่า สะละที่สวนละอองน้ำรสชาติดีมาก

อย่างที่บอกแล้วว่า ที่สวนละอองน้ำมีความก้าวหน้า สิ่งที่เกิดขึ้นได้เป็นเพราะเจ้าของมีการปรับเปลี่ยนแนวทางอยู่เสมอ

ปัจจุบัน ทางสวนได้ไปเปิดแผงขายตรง อยู่ที่ตลาดเนื่องจำนงค์ งานขายช่วยให้มูลค่าของผลผลิตเพิ่มขึ้นอย่างมาก

กล้วยน้ำว้า

พืชพื้นๆ แต่ไม่ธรรมดา พื้นที่สวนละอองน้ำมีกว่า 30 ไร่ พืชพรรณที่ปลูกอยู่หลากหลายพอสมควร ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นไม้พันธุ์ดี ในบรรดาไม้ที่มีอยู่และน่าสนใจไม่น้อย คือกล้วยน้ำว้า ที่เจ้าของปลูกแซมในไม้ยืนต้น ที่ปลูกมานานกว่า 4 ปีแล้ว

กล้วยน้ำว้าที่ปลูกมีลักษณะพิเศษแตกต่างจากที่อื่น

คุณอารี และ คุณพิมพ์ใจ แซ่ล้อ เจ้าของสวนละอองน้ำ เล่าว่า พืชที่ปลูกบางชนิดอย่างสะละ ต้องการร่มเงา ก็นำกล้วยไปปลูกแซมลงไป มะพร้าวที่ต้นสูงมากๆ โค่นลงก็นำกล้วยเข้าไปปลูกแทน ทำลักษณะอย่างนี้มา 4 ปี แล้ว ระยะ 2 ปีแรก ทำไม่จริงจังนัก จนกระทั่งมีเสียงตอบรับดี จึงเพิ่มอย่างจริงจัง จนปัจจุบันมีกล้วยน้ำว้าทั้งหมด 300 กอ ด้วยกัน

ที่มาของกล้วยน้ำว้านั้น คุณอารีและคุณพิมพ์ใจให้ข้อมูลว่า พี่ชายของตนเอง คือ คุณบุญเรือง แซ่ล้อ ทำสวนอยู่แถบท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งสวนของคุณบุญเรือง ทำผสมผสาน มีมะม่วง ขนุน รวมทั้งกล้วยน้ำว้าเป็นพืชเสริม

คุณอารีบอกว่า คุณบุญเรืองเป็นคนคัดเลือกสายพันธุ์กล้วยน้ำว้ามายาวนาน โดยใช้เวลากว่า 10 ปี จนปัจจุบันได้สายพันธุ์ที่นิ่งแล้ว จึงแบ่งให้น้องสาวมาปลูกที่ชลบุรี กล้วยน้ำว้าที่นำมาไม่มีชื่อสายพันธุ์ ถือว่าเป็นกล้วยที่สืบทอดพันธุกรรมต่อเนื่องกันมา

เจ้าของสวนละอองน้ำให้ข้อมูลว่า กล้วยน้ำว้าที่ตนปลูกอยู่ ต้นสูง ลำต้นขนาดใหญ่ โดยทั่วไปเครือหนึ่งมี 13-15 หวี เคยพบสูงสุด 17 หวี ด้วยกัน แต่ละหวี น้ำหนัก 3 กิโลกรัม มีจำนวน 20 ผล ต่อหวี โดยทั่วไป ผลกล้วยน้ำว้ามีขนาดใหญ่อวบอ้วน

"จุดเด่นของเรา กล้วยเรานุ่ม ยามสุก เปลือกสีเหลืองผ่อง เราขายอยู่ที่ตลาด มีคนมาซื้อไปให้ลูกกิน ลูกเขาอายุ 3-4 เดือน กินกล้วยเรา แม่เขาบอกว่า ไปซื้อเจ้าอื่น เด็กไม่ยอมกิน ต้องซื้อของเราเท่านั้น" คุณพิมพ์ใจบอก

การปลูกกล้วยของสวนละอองน้ำ ดูแล้วค่อนข้างแตกต่างจากที่อื่น แต่ก็ไม่ได้ลงทุนมากมายอะไร

ปกติที่สวนละอองน้ำ ให้น้ำกับต้นไม้ในระบบมินิสปริงเกลอร์ ซึ่งมีท่อเมนอยู่แล้ว เจ้าของจึงต่อระบบน้ำให้กับกอกล้วย โดยที่หัวมินิสปริงเกลอร์ ราคา 0.75 บาท นอกจากให้น้ำแล้ว มีการให้ปุ๋ยกับกล้วยบ้าง กล้วยกอหนึ่งไว้ต้นราว 3 ต้น

เป็นเพราะเจ้าของมีสายพันธุ์กล้วยที่เหมาะสม บวกกับการดูแลที่พอเหมาะ จึงส่งผลให้กล้วยมีคุณภาพดี เป็นที่ต้องการของตลาด

ผลงานรางวัลที่สอง

งานมหัศจรรย์สารพันกล้วย ครั้งที่ 3 ที่สวนละอองน้ำ ยังมีปลูกกล้วยสายพันธุ์อื่นๆ อีก เช่น กล้วยเล็บมือนาง งาช้าง น้ำว้านวลจันทร์ น้ำว้าดำ หอมจันทร์ กล้วยน้ำว้านวลจันทร์ เป็นกล้วยที่เจ้าของสวนประทับใจไม่น้อย เพราะยามที่ผลแก่ใกล้สุก ผิวของผลนวลผ่อง ผิวไม่เขียวเหมือนน้ำว้าทั่วไป แต่สีนวลออกฟ้าชัดเจนมาก ยามที่นำไปจำหน่าย ได้รับความสนใจอย่างมาก

อาจจะมีผู้สงสัยว่า ผลผลิตขายกันอย่างไร

อย่างที่บอกไปแล้วว่า เจ้าของสวนมีแผงขายอยู่ที่ตลาดเนื่องจำนงค์ ผลผลิตส่วนใหญ่จึงเป็นการขายตรงคือตัดแล้วนำไปจำหน่ายให้กับผู้บริโภค โดยไม่ผ่านผู้ค้าคนกลาง

"กล้วยที่นี่เราตัดเมื่อแก่จัดเท่านั้น ลูกจึงอวบอ้วน ขายหวีละ 20-25 บาท ไม่เคยขายเป็นกิโล กล้วยที่นี่ไส้แดง" คุณอารีบอก ถือว่าไม่ธรรมดา ลองคำนวณดู กล้วย 1 เครือ 15 หวี ขายหวีละ 20 บาท แต่มีข้อแม้ต้องขายตรง กล้วยน้ำว้าที่สวนละอองน้ำ ได้รับความสนใจจากคนที่พบเห็นอย่างมาก หลายคนที่ไปซื้อพันธุ์มะพร้าวน้ำหอม เมื่อเห็นเครือขนาดยักษ์ของกล้วยน้ำว้า อดที่จะซื้อติดไปปลูกผสมผสานกับไม้อื่นของตนเองไม่ได้

ใครที่ติดใจสะละ ยามไปซื้อสะละก็ซื้อต้นกล้วยไปปลูก เมื่อเดือนกันยายน 2546 ทางชมรมรักษ์กล้วย ได้ร่วมกับห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ จัดงานมหัศจรรย์สารพันกล้วย ครั้งที่ 3 ขึ้นที่ห้างเดอะมอลล์ บางแค กิจกรรมหนึ่งที่มีขึ้นนั้นคือการประกวดกล้วยน้ำว้าและกล้วยหอมทอง

โดยที่การประกวดนั้น มีการรับผลผลิตจากเกษตรกรทั่วไป สวนละอองน้ำได้ส่งกล้วยเข้าประกวดในครั้งนั้นด้วย ทั้งๆ ที่ผลผลิตไม่ค่อยเต็มที่นัก แต่ปรากฏว่า คว้ารางวัลที่สองมาครอง รับเงินรางวัลไป 15,000 บาท

ถือเป็นพืชพรรณที่น่าสนใจ เหตุที่สวนแห่งนี้ผลิตกล้วยแล้วขายได้ราคาดีพอสมควร คงเป็นเพราะทำคุณภาพดี ทำแล้วขายตรง ลดขั้นตอนการตลาด ผู้ที่สนใจ ถามไถ่กันได้ตามที่อยู่ หรือโทร. (038) 292-434 และ (01) 826-4336

ใครที่แวะเวียนไปแล้ว รับรองไม่ผิดหวัง ที่นี่มีขนุนพันธุ์ดี อย่างขนุน "อี่ถ่อ" ผลยาวเกือบวาก็มีอยู่ที่นี่ มะพร้าวน้ำหอมหวาน ผลดก ก็พอมีพันธุ์ให้ปลูก และผลงานล่าสุด กล้วยน้ำว้า ซึ่งถือเป็นพืชพรรณที่เยี่ยมยอด สามารถนำไปปลูกได้ในเชิงอุตสาหกรรม ปลูกผสมผสานกับไม้อื่น และปลูกเป็นไม้รอบบ้าน

งานปลูกกล้วยนั้น กล้วยแทบไม่สร้างความผิดหวังให้กับผู้ปลูก เพราะปลูกแล้วมักมีผลให้รับประทาน ต่างจากไม้อื่น อย่างมะม่วง ปลูกไป 3-4 ปี อาจจะมีแต่ใบให้ร่มเงากับเจ้าของทางไปสวนละอองน้ำ ไปไม่ยาก ออกจากบ้านบึง มุ่งสู่จันทบุรี ก่อนถึงสี่แยกหนองปรือ (เกิดจากถนนบ้านบึง-แกลง ตัดกับถนนสัตหีบ-โคราช) มีปั๊มบางจาก เลยปั๊มบางจากเล็กน้อย มีทางเข้าสวนละอองน้ำ

รายชื่อกล้วยน้ำว้าในเมืองไทย
น้ำว้าเขียว กาบขาว ดำ ทองมาเอง นวลจันทร์ ดง มะลิอ่อง ค่อม ไส้ดำ ตะนาวศรี

บทความโดย
พานิชย์ ยศปัญญา

ที่มา : Matichon Public Co.,Ltd

From: http://www.nrru.ac.th/knowledge/agr002.asp

ต้นแบบเกษตรพอเพียงญี่ปุ่น

2008-05-13T22:00:00.002+07:00

เจาะใจ "มาซุยอิ ยูคีสิเกะ" ต้นแบบเกษตรพอเพียงญี่ปุ่น "ความสำเร็จ มิใช่เกิดในห้องเรียน"

ในประเทศไทย ผู้ประกอบอาชีพเกษตรกรรมต้องประสบกับปัญหานานัปการ อาทิ ภัยแล้ง ราคาผลผลิตตกต่ำ ขาดการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างจริงจัง จนเป็นหนี้สินล้นพ้นตัว ขณะที่พวกประสบความสำเร็จส่วนใหญ่เป็นนายทุนอุตสาหกรรมการเกษตรเพียงไม่กี่ตระกูล ตรงข้ามกับประเทศที่พัฒนาแล้ว

มีครอบครัวหนึ่งในเมืองมิยาตะ ชนบทของเมืองฟูกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ยึดอาชีพทำการเกษตรแบบดั้งเดิมมาหลายชั่วอายุคน และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี

เกษตรกรรายนี้ชื่อ "มาซุยอิ ยูคีสิเกะ" (Matsui Yukisige) อายุ 72 ปี ภรรยาชื่อ "มิชิโกะ" (Michiko) อายุ 71

ทั้งสองคนมีที่ดินประมาณ 1 หมื่นซูโบะ (1 ซูโบะเท่ากับ 3.3 ตารางเมตร) แบ่งเป็นที่นา 5,400 ซูโบะ ในจำนวนนี้เป็นพื้นที่ปลูกผักพื้นเมือง และฟาร์มเลี้ยงไก่ไข่ไว้บริโภค เนื้อที่ 540 ซูโบะ ไม่รวมที่ดินที่เป็นภูเขาอีกประมาณ 5,400 ซูโบะ โดยทำเกษตรแบบไม่พึ่งสารเคมี

"มาซุยอิ ยูคีสิเกะ" เล่าว่า ตัวเขาเกิดในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา ในช่วงนั้นใช้ชีวิตแสนลำบาก อาหารการกินไม่สมบูรณ์ ทำให้แทบไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ และเมื่อสงครามจบ อยากเรียนต่อ แต่พ่ออยากให้ทำนา ก็เลยต้องทำนามาโดยตลอด

เขาบอกว่า เขาพยายามสืบทอดอาชีพนี้ไว้ตั้งแต่สมัยปู่ของเขาจนถึงรุ่นหลาน ตอนนี้พี่น้องของเขาจำนวน 6 คน ก็ยังทำเกษตรกรรมอยู่บ้านของ "มาซุยอิ" ออกแบบให้เป็นแบบดั้งเดิมอยู่บนเชิงเขา แน่นอนว่ามีเพื่อนๆ แวะเวียนเข้ามาแลกเปลี่ยนไม่ขาดสาย "เวลาเพื่อนมาก็ทานข้าว ดื่มสาเก บางทีอยู่กัน 5-6 ชั่วโมง ไม่มีใครอยากจะกลับ เมื่อวานซืนมีกลุ่มอื่นมานั่งคุยกันคุยตั้งแต่ 5 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน"

เขาบอกว่า การใช้ชีวิตแบบนี้ไม่เคยไม่สบาย เพราะอยู่แบบธรรมชาติ ออกกำลังกายทุกวัน แต่ถ้าไปเมืองใหญ่อย่างโตเกียว โอซากา จะหาบ้านเรือนแบบนี้ยาก เพราะฉะนั้นต้องรักษาไว้ให้ดี ไม่อย่างนั้นจะหมดไป

"มาซุยอิ" บอกว่า ความสำเร็จของเขาเกิดจากการเรียนรู้โดยประสบการณ์จริง มิใช่เกิดในห้องเรียน

"การเรียนการสอนในโรงเรียนมันช่วยได้บางอย่าง และช่วยไม่ได้บางอย่าง ในโรงเรียนเน้นเรื่องเทคนิค เทคโนโลยี สมมติปลูกผักจะต้องปลูกยังไง แต่ไม่ได้สอนจากประสบการณ์ ไม่ได้สอนจากชีวิตความเป็นจริง ถามว่าคนที่เรียนจบทางการเกษตร ทำเกษตรไม่เป็น ไม่เข้าใจเกษตรก็เยอะ ไปเข้าใจในสิ่งที่ตัวเองเรียนมา แต่คนลงมือทำจริงจะมีความรักในสิ่งที่ตัวเองทำ เพื่อให้งานออกมาดีที่สุด"

"มาซุยอิ" บอกว่า การทำนาของเขาไม่มีปัญหาเรื่องน้ำเพราะรัฐบาลมีระบบชลประทานที่ดี และไม่มีปัญหาราคาผลผลิตตกต่ำ เพราะมิได้ผ่านพ่อค้าคนกลาง

"ในช่วงหนึ่งเคยมีปัญหาต้นทุนสูง แต่ขณะนี้ทุกอย่างลงตัว ในการขายผลผลิต ถ้ารู้ว่าราคาในช่วงนั้นเท่าไหร่ ก็ขายให้สามารถอยู่ได้"

เขาบอกว่า ตอนนี้มีปัญหานิดหนึ่งคือ พอสะดวกสบายขึ้นมา ก็ไม่อยากให้ลูกไปลำบาก เพราะพอกลับเข้าไปลำบากอีกระดับหนึ่ง มันรู้สึกว่ามีความลำบากขึ้นกว่าเดิม

"ตัวผมจริงๆ แล้วอยากให้ลูกทำอาชีพนี้ แต่มีปัญหานิดเดียวคือ ถ้าคิดถึงเรื่องค่าครองชีพกับรายได้ ทำเกษตรถ้าพื้นที่ ไม่เยอะก็ไม่คุ้ม ไปทำงานหรือทำธุรกิจอื่นได้กำไรมากกว่า ฉะนั้นถ้าจะให้ลูกทำนาก็คงจะให้ทำธุรกิจอื่นควบคู่ไปด้วย เพราะปัจจุบันเครื่องไม้เครื่องมือทันสมัย ไม่ต้องใช้เวลามากเหมือนสมัยก่อน"

ถามว่าทำไมคนรุ่นใหม่ไม่อยากทำอาชีพเกษตรกรรม ?

"จริงๆ ไม่ใช่ว่าคนหนุ่มสาวไม่อยากทำอาชีพเกษตร คนหนุ่มสาวที่อยู่ในครอบครัวเกษตรกรอยากออกไปทำงานในเมือง แต่คนที่อยู่ในเมืองอยากมาทำงานในภาคการ เกษตรก็ไม่น้อย แต่บังเอิญมันไม่ตรงกัน"

"นักข่าวไปสัมภาษณ์หนุ่มสาวและบอกว่าคนอยากเป็นเกษตรกรก็เยอะ แต่มันกลายเป็นว่าคนเราไม่พอใจสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ คนที่อยู่ในนี้ก็อยากออก คนที่อยู่ข้างนอกก็อยากเข้า มันเลยจำเป็นต้องหาองค์กรกลางเข้ามาช่วย"

ปัจจุบันประเทศญี่ปุ่นมีเกษตรกรประมาณ 20% รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมให้เกษตรกรที่ไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินจำนวนไม่มาก เข้าไปอยู่ในนิคมเกษตรเพื่อพัฒนาให้เป็นฟาร์มขนาดใหญ่ เพื่อง่ายในการบริหารจัดการ

อีกทางหนึ่งหมู่บ้านไหนมีศักยภาพในการทำสินค้าแบบไหน ทางจังหวัดจะส่งเสริมให้ทำตัวนั้น ไม่ต้องไปทำตัวอื่น แล้วจะช่วยขาย หาตลาดให้ด้วย

เขาบอกอีกว่า ตอนนี้เป็นจังหวะดีในการทำเกษตรแบบใหม่ เพราะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว คนเริ่มมีรายได้สูงขึ้น ผู้บริโภคก็สามารถเลือกซื้อได้มากขึ้น

ฉะนั้นถ้าทำสินค้าให้แตกต่างจากคนอื่นเมื่อไหร่ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ได้

ข้อมูลจาก: http://www.thaiceotokyo.jp/thai/index.php?option=com_content&task=view&id=574&Itemid=39&limit=1&limitstart=1

ลองกองปลอดสารพิษ กับลุงสุนทร

2008-05-10T14:45:00.002+07:00

ลองกองปลอดสารพิษ กับลุงสุนทร ราชวัตร

เรียบเรียงโดย นาวี มีบรรจง

คุณลุงสุนทร ราชวัฒน์ เป็นเกษตรกรตัวอย่างของชาวสวนในภาคตะวันออก ที่สามารถถอยห่างจากสารเคมีสำเร็จ ได้ผลิตสมุนไพรไล่แมลงและน้ำสกัดชีวภาพมาใช้เอง จนสามารถทดแทนสารเคมีได้เป็นอย่างดี ลดค่าใช้จ่ายได้ปีหนึ่งไม่ต่ำกว่าแสนบาท บนพื้นที่ 64 ไร่ ในสวนปลูกผลไม้ได้หลากหลายชนิดอย่าง ลองกอง ทุเรียน มังคุด กระท้อน เงาะ ผสมผสานกันเป็นที่ต้องการของผู้บริโภค และพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องมาเข้าคิวรับซื้อถึงในสวนซึ่งแต่ละปีทำรายได้ให้กับเจ้าของสวนไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาท

คุณลุงสุนทร ก็เหมือนกับเกษตรกรส่วนใหญ่ของประเทศที่ติดอยู่ในวังวนของสารเคมีมาเกือบ 20 ปี จาการพูดคุยทำให้เราทราบว่าชาวสวนผลไม้เป็นภาคเกษตรอีกอันหนึ่งที่มีการใช้สารเคมีอย่างเข้มข้นไม่แพ้การเกษตรแบบอื่น

“ ลุงทำสวนผลไม้มานานแล้ว การทำสวนในยุคแรกๆไม่มีการใช้ปุ๋ยเคมีและย่าฆ่าแมลง ไม่รู้จักด้วยซ้ำชาวบ้านก็จะใช้แต่ปุ๋ยหมักปุ๋ยคอกเท่านั้น ที่หันมาใช้สารเคมีเพราะบริษัทขายยาเขามาหาถึงสวน โฆษณาว่าดีอย่างโน้น ดีอย่างนี้ เขาไม่ได้บอกชาวบ้านซักคำว่ามันไม่ดี มีอันตรายกับคนใช้ทำให้ดินน้ำเสีย และให้ทดลองใช้ฟรี เมื่อสวนใกล้เคียงใช้สวนอื่นๆที่อยู่ถัดไปก็ต้องใช้เช่นกัน เพราะแมลงที่ถูกยาฆ่าแมลงพากันหนีมาอยู่ที่สวนใกล้ๆกันจึงทำให้ชาวสวนในแถบนี้ใช้ยาฆ่าแมลงและปุ๋ยเคมีเหมือนกันหมด ”

“ เมื่อใช้สารเคมีไปนานๆเรากลับพบว่ามีปัญหาโรคแมลงระบาดหนักมากขึ้น มีปัญหาเพลี้ย โรคราระบาด จนต้องเพิ่มปริมาณสารเคมีมากขึ้น ในหนึ่งปีลุงต้องเสียเงินค่าปุ๋ยค่ายาฆ่าแมลงเกือบสองแสนบาท ต้นทุนเพิ่มขึ้น น้ำเน่าเสีย ไส้เดือนที่เคยมีอยู่ตามธรรมชาติก็ตายหมด และหนำซ้ำดินยังเป็นกรดเพราะฤทธิ์ของยาฆ่าหญ้าที่ตกค้างซึมลงไปในดิน อีกทั้งสุขภาพของคนทำสวนก็ทรุดโทรมลงผลไม้ที่เคยกินอร่อยก็ไม่กล้าไปกินอีกแล้วเพราะกลัวฤทธิ์ยาที่ตกค้าง ”

“ ปกติชาวสวนเขาจะฉีดยาเยอะมาก ส่วนใหญ่จะเป็นพวกสารเคมี กำจัดเชื้อรา เพลี้ย หนอน แมลง ยาฆ่าหญ้าจะฉีดพ่นทุก 7 วัน ทั้งปี คนฉีดจะเปียกไปหมดทั้งตัวเพราะต้องพ่นทั้งต้น จากโคนถึงยอด คนฉีดก็รับยาแมลงเข้าไปด้วยเต็มๆ ”

เดิมสวนคุณลุงสุนทรเป็นสวนทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองต่อมามีการปรับปรุงโดยนำทุเรียนพันธุ์หมอนทองมาจากเมืองนนทบุรี และปลูกเงาะโรงเรียนที่ได้พันธุ์มาจากจังหวัดสุราษฎร์ธานีเสริมเข้าไปด้วยกัน มีการใช้ปุ๋ยและสารเคมี จนกระทั่งเมื่อประมาณ 10 ปีก่อนหน้านี้ ต้นทุเรียนเก่าแก่ที่เคยปลูกไว้เริ่มยืนต้นตายเพราะโรครากเน่า

“ เราก็หาสารเคมีอีกสารพัดมาใช้หมดเงินไปอีกแสนบาทก็ไม่หาย เราก็เลยต้องยอมปล่อยให้ต้นทุเรียนค่อยทยอยตายไป เราปลูกลองกองและมังคุดแซมไประหว่างต้นทุเรียนไปเรื่อย ตอนหลังเพิ่มปริมาณลองกองขึ้นมาจนเป็นผลไม้หลักของสวนไปแล้ว ”

จนกระทั่งปี 2543 ทำให้คุณลุงสุนทรคิดได้ว่าน่าจะเป็นเพราะดินเสียสมดุลจากการใช้สารเคมี จึงได้เริ่มหันมาสนใจเรื่องการใช้สารสกัดชีวภาพและสมุนไพร มาใช้ทดแทนการใช้สารเคมีใช้ปุ๋ยธรรมชาติจากมูลไก่
“ พอหยุดฉีดยาฆ่าหญ้า ลุงหันมาใช้น้ำหมักชีวภาพฉีดพ่นและราดโคนต้นไม่ในสวน โรครากเน่าก็หาย ต้นทุเรียนที่เคยเกือบจะยืนต้นตายก็กลับพื้นคืนกลับมาแตกใบเหมือนเดิม ติดผลเหมือนเดิม ”

ปัจจุบันคุณลุงเลิกใช้สารเคมีโดยเด็ดขาดมากว่า 3 ปี แล้วเปลี่ยนมาใช้สารสกัดสมุนไพรและน้ำหมักชีวภาพสามารถลดต้นทุนจากที่เคยต้องจ่ายเงินค่าปุ๋ยค่ายาเกือบปีละ 2 แสนบาท เหลือเพียงค่ามูลไก่ และน้ำตาลทรายแดงปีละ 2-3 พันบาทเท่านั้นเอง

สมุนไพรท้องถิ่น ไล่แมลง
สมุนไพรที่คุณลุงสุนทรนำมาใช้ในการป้องกันแมลงก็หาจากในท้องถิ่นที่มีอยู่แล้ว คือสมุนไพรจำพวก สะเดา ตะไคร้หอม ยูคาลิปตัส ข่า บอระเพ็ด ใบเสม็ดขาว และใบสาบเสือ ซึ่งสมุนไพรทุกอย่างคุณลุงสุนทรนำมาปลูกไว้ในสวนเพื่อสะดวกต่อการใช้งาน

โดยคุณลุงสุนทรจะมีสูตรสมุนไพรที่ใช้ขับไล่แมลงศัตรูพืชทำให้ไข่แมลงฝ่อไม่ชยายพันธุ์ต่อไป มีพืชหลักดังนี้
ใบหรือเมล็ดสะเดา 2 กก.
ใบตะไคร้หอม 2 กก.
หัวข่า 2 กก.
ใบสาบเสือ 2 กก.

วิธีทำให้นำสมุนไพรแต่ละอย่างมาสับให้ละเอียด แล้วนำไปต้มในหม้อต้มสมุนไพรพลังงานแสงอาทิตย์ ที่ผลิตโดยการใช้ไฟฟ้าฝ่ายแห่งประเทศไทย ใช้เวลาต้มนาน 2-3 วัน หม้อต้มจะทำหน้าที่สกัดสาระสำคัญต่างๆในสมุนไพรออกกมา ในช่วงกลางวันที่แดดดีๆน้ำในหม้อต้มจะมีอุณหภูมิขึ้นสูงถึง 90 องศาเซลเซียส

“ หม้อต้มสมุนไพรลุงซื้อมาในราคา 3 หมื่นบาท เราลงทุนครั้งเดียวใช้ได้นานเราไม่ต้องใช้เชื้อเพลิง ใช้แค่แสงแดด เอาสมุนไพรใส่ลงไปก็ต้มได้แล้ว เครื่องหนึ่งสามารถแบ่งกันใช้ได้ทั้งหมู่บ้านแล้วมันสกัดสมุนไพรได้ดีกว่าแช่น้ำเปล่าธรรมดา ”

น้ำสมุนไพรที่ได้ คุณลุงสุนทรจะนำไปฉีดพ่นสวนในทุก 7-15 วันต่อครั้งโดยผสมน้ำสมุนไพร 1 ต่อน้ำเปล่า 100 ส่วน
ถ้าในฤดูฝนจำเป็นต้องเพิ่มบอระเพ็ดอีก 2 กก. เพื่อใช้เป็นยาดูดซึมและถ้าต้องการใช้ป้องกันขับไล่พวกเพลี้ยไฟ ไรแดง ให้เพิ่มใบคายูลิปตัส และใบเสม็ดขาวอีกอย่างละ 2 กก.

“ อย่างเงาะกับมังคุดในช่วงที่ออกดอกจะมีพวกเพลี้ยไฟไรแดงเข้ามาเวลาติดเป็นลูกแล้วมันจะทำให้ลูกไม่สวย พอเราหันมาใช้สมุนไพรสูตรที่เพิ่มใบยูคาลิปตัสและใบเสม็ดขาว เข้ามาฉีดพ่นในช่วงที่ออกดอก 2 ครั้ง ห่างกัน 5 วัน ปรากฏว่ามันหายไปหมด ”

“ อย่างลองกองก็เหมือนกัน มันจะมีหนอนมาเจาะกิ่งทำให้ต้นลองกองโทรมไม่ติดลูก บางต้นถึงกับตายมีเกษครกรจากจังหวัดจันทบุรีมาดูเขาตื่นเต้นใหญ่ว่าของเราทำไมไม่มีหนอนเจาะที่ต้นลองกอง ขนาดเขาใช้สารเคมีชนิดที่แรงที่สุด แพงที่สุด มันก็ยังไม่หาย เราก็บอกเขาว่าแค่เลิกใช้สารเคมี ใช้สมุนไพรแทนมันก็จะมีกระรอกกระแตมาช่วยกินหนอนเหล่านี้ให้เราเอง ”

ผลิตลองกองนอกฤดูด้วยเทคนิคธรรมชาติ
จุดต่างของลุงสุนทรกับชาวสวนรายอื่นนอกจากไม่ใช้สารเคมีแล้ว อีกเรื่องก็คือลองกองที่สวนคุณลุงมีผลผลิตออกมาสลับกันให้เก็บจำหน่ายได้ตลอดทั้งปี

“ ลองกองจะเป็นรายได้หลักของเราจะออกไม่ตรงกับคนอื่นเขา แล้วเราก็ไม่ได้ใช้สารเคมีด้วย ลองกองที่นี้จะขายดีพ่อค้าแม่ค้าจะเข้ามาจองถึงในสวน เขาบอกว่าเอาลองกองเราไปขายแล้วคนกินชอบ เอาไปเท่าไหร่ก็ขายได้หมด ราชาดมันดีหวานกว่าที่อื่น เราสามารถขายได้ราคาพิเศษไม่ต่ำกว่า กก.70 บาท เมื่อรวมกับผลไม้อื่นๆด้วย ปีหนึ่งเรามีรายได้เข้าสวนไม่ต่ำกว่า 1 , 000 , 000 บาท ”

การทำลองกองออกนอกฤดูทำได้ไม่ยาก ใช้เทคนิคควบคุมน้ำ โดยทั่วไปถ้าลองกองได้รับน้ำหรือมีความชื้นตลอดเวลาจะทำให้ไม่ออกช่อ ลุงสุนทรจะงดให้น้ำนานประมาณ 10 วัน แต่ไม่เกิน 2 อาทิตย์ หลังจากนั้นจะให้น้ำตามปกติและจะต้องฉีดพ่นต้นลองกองด้วยน้ำหมักชีวภาพสูตรเร่งดอก หลังจากนั้นลองกองจะเริ่มแตกตาติดช่อเต็มลำต้น

“ ลองกองของเรามันจะติดช่อดอกมาก เต็มต้นไปหมด จากกลุ่มหนึ่ง 7-8 ช่อ เราต้องเด็ดช่อมันออก ให้เหลือแค่ช่อเดียว เมื่อมันโตเต็มที่แล้วพวงหนึ่งจะไม่ต่ำกว่าครึ่งกิโลกรัม ผลลองกองจะมีจำหน่ายได้เงินปีละ 2-3 พันบาทต่อต้น ”

การทำให้ผลไม้อื่นๆออกนอกฤดูจะใช้เทคนิคนี้ก็ได้เช่นเดียวกัน แต่ถ้าเป็นในหน้าฝนจะทำไม่ค่อยประสบความสำเร็จ
ในส่วนของการบำรุงรักษาทั่วๆไป คุณลุงจะใช้มูลไก่จากฟาร์มไก่เนื้อมาใส่ผลไม้ปีละ 3-4 ครั้ง ครั้งละกิโลกรัมครึ่ง

“ ปีแรกๆเรายังใช้ปุ๋ยเคมีรวมอยู่บ้าง หลังๆเราค่อยๆลดลง จนกระทั่งเลิกใช้ ขี้ไก่ที่เราเอามาใช้ต้องเลือกจากฟาร์มเนื้อ อย่าเอาจากฟาร์มไก่ไข่เพราะบางที่เขาใช้โซดาไฟไปราดดับกลิ่นเหม็นของขี้ไก่ ถ้าเราเอามาใช้ต้นไม้เราจะตายหมดสวน ”

นอกจากนี้คุณลุงสุนทร จะต้องฉีดพ่นสมุนไพรไล่แมลง น้ำหมักชีวภาพสูตรหมักจากผลไม้ สูตรหมักจากผักและสูตรหมักจากปลาเป็นประจำให้ทั่วทั้งสวนทั้งใบ ลำต้น ลงดิน ทุกๆ 7-15 วัน และค่อยหมั่นกำจัดวัชพืชด้วยแรงงานคน

“ พอเราทำอย่างนี้แล้วทุกอย่างในสวนมันดีขึ้นหมด ต้มไม้จะเขียวไปหมด ผลผลิตที่เรากลัวว่าจะลดลงมันก็ไม่ลด แถมคุณภาพดีขึ้นอีก เราเดินเข้าไปในสวนนึกอยากกินผลไม้ในสวนตรงไหนเราก็เด็ดกินได้เลย ดินน้ำในสวนเรามันไม่เสีย ไส้เดือนก็กลับมา สุขภาพของเราก็ดีขึ้น จึงอยากเชิญชวนให้เกษตรกรไทยหันมาทำแบบนี้ ทำได้เลยไม่ต้องรอ ทุกอย่างเราทำได้เองหมดถ้าเกษตรกรเราเลิกใช้สารเคมีปีหนึ่งเราลดค่าใช้จ่ายให้กับตัวเองเยอะมาก ”

ปัจจุบันสวนของลุงสุนทรจึงกลายเป็นแหล่งศึกษาดูงานทางด้านการทำเกษตรปลอดสารพิษ ให้กับผู้ที่สนใจและเกษตรกรทั่วประเทศ ใครสนใจติดต่อไปที่ คุณลุงสุนทร ราชวัฒน์ บ้านเลขที่ 20/3 หมู่4 ต.นาขวัญ
อ.เมือง จ.ระยอง โทรศัพท์ (06) 151-4393

ข้อมูลจาก: http://www.siamhealthy.net/Thai/ARTICLE/ORGANIC/plant/p5.htm

ปราชญ์ชาวบ้านที่ไม่ยอมหยุดเรียนรู้

2008-05-08T21:47:00.001+07:00

เยือนสวนเกษตรปราชญ์อีสาน เรียนรู้การใช้ใบไม้เลี้ยงโคซาฮิวาล

พ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
ปราชญ์ชาวบ้านที่ไม่ยอมหยุดเรียนรู้

พ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ : 34 บ้านปากช่อง ต.สนามชัย อ.สตึก จ.บุรีรัมย์ 31150 โทรศัพท์ 01-966-4237

พ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2491 ปัจจุบันอายุ 53 ปี เป็นชาวสตึกตั้งแต่เกิด พ่อแม่ตั้งรกรากถิ่นฐานอยู่ก่อนแล้ว โดยทำไร่ทำนาเหมือนชาวบ้านทั่วไปในเขตนั้น นับเป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลางไม่ถึงกับเดือดร้อน สามารถส่งลูกๆ เรียนได้ตามต้องการ มีพี่น้อง 6 คน แต่งงานกับคุณฉวี ปรัชญพฤทธิ์ มีลูกชายสองคน และลูกสาวสองคน รวมสี่คน ปัจจุบันปักหลักประกอบอาชีพอยู่ที่บ้านเลขที่ 34 บ้านปากช่อง ตำบลสนามชัย อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ 31150 โทรศัพท์ 01-966-4237

ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

พ่อสุทธินันท์เล่าให้ฟังว่า ถึงพ่อแม่จะมีทุนส่งเสียให้เล่าเรียน แต่ตัวเองได้เรียนหนังสือน้อยที่สุดในกลุ่มพี่ๆ น้องๆ เนื่องจากมีปัญหาสุขภาพร่างกายไม่สมบูรณ์นับตั้งแต่คลอดก่อนกำหนด ช่วงเด็กเคยพลัดตกน้ำ จนกระทั่งทำให้ต้องตัดปอดออกในบางเสี้ยวตอนช่วงอายุ 14 ปี ทำให้มีความคุ้นเคยอย่างมากกับโรงพยาบาลตลอดช่วงวัยเด็ก ปี 2523 ประสบอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำ ทำให้สังขารที่ไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้วยอบแยบลงไปอีก เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้กระดูกส่วนปลายก้นกบหัก ซี่โครงร้าวเคลื่อน ปอดแฟบ ต้องเจาะปอดเป่าปอดใหม่ หมอบอกว่ามาช้าอีกนิดเดียวเสร็จแน่ เจียนอยู่เจียนไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด ผลที่ตามมาทำให้ขาลีบเกิดโรคปวดหลังเป็นโรคประจำตัวเพิ่มขึ้นมาอีกชนิดหนึ่ง
พ่อสุทธินันท์ ได้ทำการเกษตรตามที่ราชการส่งเสริมเหมือนชาวบ้านทั่วๆ ไป โดยปลูกปอ ถั่วลิสง นุ่น ข้าวฟ่าง ข้าวโพด มันสำปะหลัง และทำนา สิ้นปี 2522 พบว่า "การปลูกพืชเชิงเดี่ยวตามกระแสแบบนี้คงจะไปไม่รอดแน่ เพราะอนาคตไม่มีอะไรงอกเงยมาแต่ประการใด ขาดบำนาญชีวิต นอกจากนั้น ถ้าวิเคราะห์รายรับเปรียบเทียบกับรายจ่าย มีแต่เจ๊งกับเจ๊า" แม้ว่าครอบครัวจะมีที่ดินมรดกถึง 700 ไร่ แต่ก็ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าจะไปรอดในวิถีทางนี้ จุดอ่อนอยู่ที่คนอีสานเชื่อคนนอก ถูกหลอกง่าย ให้คิดอยากรวยมากๆ รวยง่ายๆ รวยเร็วๆ จนเป็นหนี้สินล้นพ้นตัว ไม่รวยซะที เห็นแต่คนมาหลอก รวยเอารวยเอา

พระพุทธเจ้าบอกให้พึ่งตนเอง ไม่ได้บอกให้พึ่งเงินพึ่งตลาด

ลัทธิพึ่งเงินพึ่งตลาดได้ค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาในประเทศไทยจนรัฐบาลหลายยุคหลายสมัยให้คำขวัญว่า "งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข" และเกษตรกรทั่วประเทศก็ขานรับว่า "บอกหน่อยได้ไหม ปลูกอะไรมันถึงจะมีรายได้ดี เลี้ยงอะไรมันถึงจะรายได้งาม ร่วมโครงการนี้มีเงินหรือมีของอะไรมาแจกไหม" เกิดโรคบ้าเงินทั้งประเทศ

สิ้นสุดปี 2522 หลังจากสรุปบทเรียนความไม่มีอนาคตของเกษตรกรรมเชิงเดี่ยว พ่อสุทธินันท์ได้หันกลับมายึดคำสอนของพระพุทธเจ้าเรื่อง "อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ" และเชื่อว่า คนอีสานควรแก้ปัญหาด้วยตนเอง ที่ผ่านมามักจะมีคนอื่นนอกหมู่บ้านมาช่วยคิดช่วยแก้ไขให้ ซึ่งหลายๆ ครั้งกลับกลายเป็นการสร้างปัญหาให้กับคนอีสาน นอกจากนั้นพ่อสุทธินันท์ ได้ยึดหลักที่ท่านพุทธทาสได้สอนไว้ว่า "การทำงานเพื่อเงินนั้นต้องรอจนกว่าได้เงินเสียก่อนจึงจะรู้สึกพอใจและมีความสุข แต่การทำงานเพื่องาน พอลงมือทำก็พอใจแล้ว และจะเป็นสุขในทันที ส่วนเงินนั้นก็จะไปไหนเสีย" คำสอนเช่นนื้ทำให้พ่อสุทธินันท์พยายามหาทิศทางการเกษตรเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องของคนอีสานในท้องถิ่นอีสาน โดยเน้นกิจกรรมที่ทำไปแล้วให้มันหลงเหลือติดแผ่นดินบ้างจึงมีกิจกรรมที่หลากหลาย เช่น งานด้านปศุสัตว์ งานด้านการปลูกไม้ยืนต้น กิจกรรมเหล่านี้ย้อนนึกไปถึงอดีตว่าที่ผ่านมาคนชนบทมีความเป็นอยู่ที่อบอุ่นและผาสุขนั้นเป็นเพราะ เรามีระบบคิดที่เอื้ออาทรต่อทุกหมู่หมวดชีวิตร่วมโลกที่มีสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติเป็นปัจจัยหลัก หรือ เงื่อนไขที่ก่อให้เกิดความปกติสุข ช่วยให้ค่อยๆ พึ่งตนเองได้ ลดความเสี่ยง ลดรายจ่าย ลดหนี้สิน เพิ่มการออมในหลายรูปแบบ เช่น ออมความอุดมสมบูรณ์ของดิน ออมน้ำ ออมต้นไม้ใหญ่ เป็นการเพิ่มรายได้ในที่สุด เกิดบำนาญชีวิตจากไม้ยืนต้นทั้งผัก ผลไม้ และไม้ใช้สอยที่หลากหลายนับหมื่นนับแสนต้น มีสิ่งแวดล้อมรอบตัวที่ดี การทำเกษตรกรรมพึ่งตนเอง ทำให้ระบบนิเวศดีขึ้น ปลอดภัยจากสารเคมีฆ่าหญ้าฆ่าแมลง ฆ่าเชื้อรา และสารพัดจะฆ่า ช่วยให้จิตใจสงบมีความรักมนุษย์และสิ่งแวดล้อม อาทรต่อความยากไร้ของสังคมท้องถิ่น อยากให้เกิดการพึ่งตนเองและพึ่งพากันเองเป็นพี่เป็นน้องนับญาติกันได้อย่างในอดีต พึ่งพาภายนอกน้อยลง สามารถอาศัยอยู่ในสังคมที่เลวร้ายในปัจจุบันที่เอารัดเอาเปรียบเกษตรกรตลอดเวลา เพราะมีภูมิคุ้มกันส่วนบุคคลและของชุมชน ยิ่งทำยิ่งมั่นใจและขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนกล้าตั้งที่พำนักเป็นกรม เรียกว่า"กรมราษฎรส่งเสริม" โดยมีนโยบายที่ชัดเจน ทำได้และได้ทำแล้วว่า

"ต้นไม้จะคืนสู่ไร่นา ปูปลาจะคืนสู่หนองน้ำ
อิสระเสรีจะคืนสู่ประชาชน สมัชชาคนจนจะคืนถิ่น"

นักวิจัยชาวบ้าน

พ่อสุทธินันท์ มีความเชื่ออย่างแรงกล้าว่านักวิจัยพื้นบ้านที่พยายามคิดค้นและปรับปรุงงานให้ดีขึ้นแล้วเก็บข้อมูลมาวิเคราะห์และสังเคราะห์ จะทำให้แก้ปัญหาตนเอง ชุมชน และประเทศชาติได้ จึงได้ทดลองทำอย่างไม่หยุดยั้งดังนี้

ปี 2523 พ่อสุทธินันท์ ได้เปลี่ยนจากการปลูกพืชไร่ และทำนามาปลูกไม้ผลและไม้ใช้สอยอย่างละ 1000 ต้น จากการเก็บข้อมูลพบว่า ยูคาลิปตัสให้ผลตอบแทนเร็ว แต่ต้องอาศัยการจัดการช่วย เช่นการปลูกเอาเนื้อไม้มาแปรรูปแทนการขายท่อนไม้ขนาดเล็กอย่างเดียว การคัดเลือกสายพันธุ์ที่ดี รวมทั้งการทดลองปลูกยูคาลิปตัสสลับกับไม้ยืนต้นพันธุ์พื้นเมืองอื่นๆ เพื่อสร้างความหลากหลายในแปลงเกษตร

ปี 2524 พ่อสุทธินันท์ ได้ทดลองจัดการกับพื้นที่ดินเลวน้ำแล้งกว่า 700 ไร่ที่ตนเองมีอยู่โดยทดลองปลูกยูคาลิปตัส 150,000 ต้น และระหว่างรอต้นไม้โตได้ปลูกพืชไร่จำพวกข้าวฟ่าง ข้าวโพด มันสำปะหลัง หญ้าเลี้ยงสัตว์ ระหว่างแถวต้นไม้ พร้อมทำปศุสัตว์ควบคู่ไปด้วยโดยเลี้ยงโคเนื้อ 80 ตัว เลี้ยงแพะเลี้ยงแกะอย่างละฝูง รวมทั้งสัตว์ปีกจำพวก ไก่บ้าน ไก่ต๊อก ไก่งวง ไก่แจ้ สุกรพันธุ์พื้นเมืองและการเลี้ยงผึ้ง ทดลองหาน้ำในรูปแบบต่างๆ และหาวิธีจัดการน้ำมาทำระบบน้ำหยด จนดินเลวน้ำแล้งป่าหมด กลายเป็นดินดำ น้ำชุ่ม ป่าอุดมสมบูรณ์ขึ้นอย่างรวดเร็ว

ปี 2530 ได้ทดลองงานแปรรูปไม้โตเร็วที่ปลูกไว้ เช่น นำมาแปรรูปเป็นแผ่นกระดานสร้างบ้านเรือน นำมากลึงและฉลุเป็นลายสวยๆ ทำเครื่องเรือน นำแขนงของไม้ยูคาฯ มาทำด้ามไม้กวาด มาเผาถ่านเอง โดยทดลองปรับปรุงเตาเผาถ่านจนกลายเป็นแบบอย่างทั่วประเทศ และได้รับการสนับสนุนให้นำถ่านไม้ยูคาฯ ชั้นดีไปขายส่งออกต่างประเทศ

ปี 2534 ได้ทดลองปลูกและแปรรูปไม้โตเร็วให้กว้างขวางยิ่งขึ้น เช่น ทำของเล่น และเครื่องเรือนเพื่อส่งออก

ปี 2537 ได้ร่วมกับสถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนาและสภาการศึกษาแห่งชาติ สถาบันราชภัฎบุรีรัมย์ และมูลนิธิซาซากาว่า จากประเทศญี่ปุ่น ตั้งโรงเรียนชุมชนอีสาน เพื่อวิจัยแนวทางสร้างเกษตรกรต้นแบบนำร่องการวางแผนสร้างชีวิตใหม่ให้กับเกษตรกร

ปี 2540 ได้วิจัยโครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ร่วมกับสำนักโครงการพิเศษสำนักงานการประถมศึกษาแห่งชาติและคณะครูในเครือข่าย จัดตั้งระบบการเรียนรู้แบบ HOME SCHOOL เพื่อให้เด็กได้เรียนรู้จากของจริงเต็มศักยภาพอย่างมีความสุข

ปี 2542 ได้ร่วมกับเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านและพหุภาคีเพื่อวิจัยและพัฒนาการขยายเครือข่ายการพึ่งตนเองและพึ่งพากันเอง สู่คุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมดี 1 ล้านครอบครัว โดยมีเด็กรักถิ่น 1 ล้านคนเป็นผู้ประกันความยั่งยืน และหลักสูตร วปอ. ภาคประชาชนเป็นตัวขับเคลื่อน

พ่อสุทธินันท์ ได้เป็นผู้สนับสนุนงานวิจัยสถาบันวิจัยสังคมจุฬาฯ "ในโครงการสร้างการพัฒนาตัวชี้วัดคุณภาพชีวิตและการพัฒนาสังคม ระยะที่ 2" และร่วมทำการวิจัยกับ ดร.จารีรัตน์ ปรกแก้ว ในหัวข้อ "ศึกษาและพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการทำงานร่วมกันระหว่างโรงเรียนในระบบกับชุมชนเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน:กรณีศึกษาพื้นที่ภูมิปัญญาท้องถิ่นบุรีรัมย์

ในเขตการเคลื่อนไหวของโรงเรียนชุมชนอีสาน" รวมทั้งเสนอโครงการวิจัย "เรื่องการคืนระบบวนเกษตรให้กับชุมชนชนบทอีสาน" ภายใต้โครงการครูภูมิปัญญาไทย สถาบันแห่งชาติว่าด้วยครูภูมิปัญญาไทย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ นอกจากนั้นพ่อสุทธินันท์ยังต้องรับเชิญไปในการวิจารณ์งานวิจัยของสถาบันต่างๆ มีนิสิตนักศึกษาจากทุกสถาบันเดินทางมาเยือนพบปะสนทนาอยู่เสมอๆ ทำให้มีกิจกรรมเพิ่มมากในส่วนนี้อีก คือรับเป็นที่ปรึกษางานวิทยานิพนธ์ ถูกอุปโลกให้เป็นอาจารย์สอนพิเศษในหลายสถาบัน และเป็นวิทยากรในการประชุมทางวิชาการของสถาบันเรื่อยมา จะเห็นว่าภาระกิจที่เกี่ยวข้องกับมิติทางสังคมของปราชญ์ชาวบ้านผู้นี้นับวันแต่จะขยายตัวบานปลายออกไปมากขึ้นๆ ปัจจุบันพ่อสุทธินันท์มีงานเขียนคอลัมม์ประจำในหนังสือสานปฏิรูปของมูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์ ที่นักการศึกษาสามารถติดตามข้อคิดข้อเขียนที่เผ็ดหวานมันครบเครื่องได้ทุกเดือน

การเปิดทางของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ต่อนักวิจัยชาวบ้านอย่างพ่อสุทธินันท์ ถือเป็นมิติใหม่ที่สำคัญและเป็นกำลังใจแก่ผู้นำชุมชน และปราชญ์ชาวบ้านที่ต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงด้านคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมดีขึ้นอย่างมีความสุข ซึ่งบางคนได้ตั้งใจทำงานโดยมีชีวิตตนเอง ครอบครัว สังคม และประเทศชาติเป็นเดิมพัน

กำลังใจและความภาคภูมิใจ

พ่อสุทธินันท์ ได้ยืนยันคำพูดของศาสตราจารย์นายแพทย์ประเวศ วะสี ที่ว่า "คนไทยไม่ได้โง่กว่าชาติอื่นโดยกำเนิด แต่การเรียนของเราไม่ได้เน้นที่การคิด การเรียนของเราเน้นที่การท่องจำเป็นส่วนใหญ่" ดังนั้นเมื่อพ่อสุทธินันท์คิดและทำด้วยหลักอิทธิบาท 4 คือ ฉันทะ (พอใจ) วิริยะ (ขยันหมั่นเพียร) จิตตะ (ไตร่ตรอง) และวิมังสา (ประเมินผล) พร้อมด้วยสัมมาทิฐิ (คิดชอบ พูดชอบ ทำชอบ) จึงทำให้สิ่งดีๆ เริ่มปรากฏ ดังที่อาจารย์ป๋วย อึ้งภากรณ์ กล่าวไว้ว่า "สิ่งที่ดีนั้นปฏิบัติยาก ไม่ใช่ปฏิบัติไม่ได้ ต้องพยายามปฏิบัติให้ได้ เพราะสิ่งที่เลวนั้นจะปฏิบัติได้ง่ายสักปานใดก็ดีขึ้นมาไม่ได้" หลังบำเพ็ญความดีกว่า 20 ปี ความดีก็ทยอยกันปรากฏกำลังใจต่างๆ เริ่มทยอยมา รางวัลต่างๆ ที่ผู้คนและองค์กรมอบให้มีมากจนล้นตู้ และติดแน่นจนไม่มีที่ติดตามข้างฝา แต่ที่เป็นความภาคภูมิใจของชีวิตที่นอกเหนือจากความดีที่ได้สร้างไว้แล้ว ยังมีรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ที่พระราชทานให้เนื่องในวันอาหารโลกที่จัดโดย UNDP และ F.A.O. ในฐานะเกษตรกรที่มีผลงานด้านการสร้างเสริมสิ่งแวดล้อม และรางวัลจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานให้เกษตรกรดีเด่นแห่งชาติ สาขาปลูกสร้างสวนป่า ในพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ที่ท้องสนามหลวง

ความใฝ่ฝัน

"ถึงฝันดีก็อย่าตีเป็นเลขหวย เร่งปลูกกล้วยปลูกผักภักษาหาร
เลี้ยงหมูไก่ปูปลาอย่าช้านา ชวนแม่บ้านจู๋จี๋อยู่ที่นา"

คือสิ่งดีๆ ที่พ่อสุทธินันท์ อยากเห็นคนไทยพึ่งตนเอง และพึ่งพากันเองได้ เจริญตามรอยพระยุคคลบาทที่พระองค์มีพระราชดำริที่ต้องการเห็นคนไทยมีเศรษฐกิจพอเพียง ความพยายามชักชวนเพื่อนบ้าน การร่วมมือกับพ่อผาย สร้อยสระกลาง และพ่อคำเดื่อง ภาษี ตั้งโรงเรียนชุมชนอีสาน ด้วยการสนับสนุนของศาสตราจารย์เสน่ห์ จามริก ทำให้เครือข่ายขยายตัวขึ้น และการพบปะพูดคุยเรียนรู้กันอย่างต่อเนื่องทุกเดือนของปราชญ์ชาวบ้าน และพหุภาคีภาคอีสาน ตั้งแต่ปี 2539 เป็นต้นมา ทำให้ภาพ 1 ล้านครอบครัวที่พึ่งตนเองและพึ่งพากันเองได้ของคนอีสานมิได้เป็นเพียงความฝันอีกต่อไป แต่ได้ก้าวเข้าไปในหัวใจที่เสริมใยเหล็กของปราชญ์ชาวบ้านนักคิด นักทำ นักเขียนผู้นี้อย่างไม่หยุดยั้ง และที่สำคัญคำถามวิจัยที่ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดว่า "มีวิชาอะไรไหม? ที่ทำให้เด็กรักถิ่น โรงเรียนต้องสอนอย่างไร? เด็กถึงจะไม่ทิ้งถิ่น ความรู้แบบไหนที่เด็กสามารถกลับมาสู่ท้องถิ่น และต้องมีความรู้อย่างไรเด็กจึงจะอยู่ในท้องถิ่นได้" จึงเป็นทั้งคำถามและความใฝ่ฝันของปราชญ์ชาวบ้านผู้นี้และพหุภาคีที่จะเห็นคนพึ่งตนเอง 1 ล้านครอบครัว พร้อมด้วยเด็กรักถิ่น 1 ล้านคนกระจายเต็มอีสาน และเมื่อนั้นทุกคนคงนอนหลับฝันดี และไม่ขาดทุนที่เกิดมาในชาตินี้

จุดเด่นของศูนย์เรียนรู้ของพ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

1. เป็นศูนย์เรียนรู้ที่แสดงให้เห็นว่าเกษตรกรไทยถ้าคิดได้นอกจากการพึ่งตนเองและพึ่งพากันเองได้แล้ว ยังทำให้ความสามารถไปพัฒนาเศรษฐกิจในระดับมหภาคให้อยู่ในระดับแนวหน้าและยั่งยืนได้

2. มีการจัดการด้านการแปรรูปและด้านธุรกิจชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม

3. มีการวิจัยและพัฒนาด้านการเกษตรกรรมพึ่งตนเอง ด้านอุตสาหกรรมชุมชน และด้านธุรกิจชุมชน รวมทั้งการปฏิรูปการศึกษา

ปรัชญาของเจ้าของบ้าน

การเรียนรู้ตลอดชีวิต คือ ปัจจัยชี้ขาดของความสำเร็จ

หลักสูตรดูงาน

1. ดูงานเฉพาะของพ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ใช้เวลา 1-2 วัน

2. ดูงานกลุ่มเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านใช้เวลา 3-5 วัน

ศูนย์เรียนรู้ของพ่อผาย สร้อยสระกลาง

มีผู้มาศึกษาดูงานเป็นจำเดือนละ 10-30 คณะ โดยปี 2542 มีผู้มาศึกษาดูงาน 10,000 คนเศษ รูปแบบการจัดการ วนเกษตร การทำอุตสาหกรรมชุมชนและธุรกิจชุมชน เป็นรูปแบบที่น่าสนใจที่จะแก้ไขวิกฤตเศรษฐกิจของเกษตรกร และของชาติ

กลุ่มต่างๆ ที่น่าจะได้มาศึกษาดูงาน ได้แก่

1. เกษตรกรที่สนใจทั้งชายและหญิง

2. เด็กและเยาวชน

3. ข้าราชการที่สนใจทฤษฎีใหม่

ข้อมูลจาก: http://www.rakbankerd.com/01_jam/thaiinfor/country_info/index.html?topic_id=2819&db_file=

ตามรอยเศรษฐกิจพอเพียง ช่อง 5

2008-05-06T07:40:00.009+07:00

รายการ SMEs ตามรอยเศรษฐกิจพอเพียง ออกอากาศทาง ช่อง 5
สนับสนุนโดย สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.)

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) แนะนำ IONIQUE GROUP (IG) บริษัท ไอออนิค จำกัด โดยมีคุณ กฤชนนท์ ห่อทองคำ เป็นผู้แนะนำผลิตภัณฑ์

ติดต่อ สสว. (สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม) ที่หมายเลข: 0-2686-9111

สนใจผลิตภัณฑ์หรือสนใจเป็นตัวแทนจำหน่าย ของ IONIQUE ในรายการ SMEs ตามรอยเศรษฐกิจพอเพียง
ติดต่อ คุณปิยะมาศ (คุณปริม)
ที่หมายเลข: 089-4599003
หมายเลขแฟกซ์: 045-511273
อ่านรายละเอียดผลิตภัณฑ์ คลิกที่นี่

ตลาดนัด เกษตรปลอดพิษ

2008-05-05T20:23:00.004+07:00

ตลาดนัด เกษตรปลอดพิษ อาหารปลอดภัย

-ผักอินทรีย์ ผักพื้นบ้าน ผักปลอดสารพิษ
-ผลไม้ปลอดสารพิษ
-เนื้อสัตว์ ไข่ ปลอดภัย พันธุ์พืชพื้นเมือง
-อาหารปลอดภัย อาหารสุขภาพ
-การตรวจสอบสารเคมีตกค้างพืชผัก
-ความรู้ใหม่ๆ มากมาย

เวลาที่ให้บริการ
-ทุกๆ วันพุธ เวลา 7.00-18.00 น.
-ทุกๆ วันเสาร์ เวลา 7.00-13.00 น.

ตลาดนัดเกษตรปลอดพิษอาหารปลอดภัย จัดขึ้นเพื่อให้ผู้ผลิตและผู้บริโภคพบปะพูดคุยกัน เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างเกษตรกรและผู้บรริโภคในด้านการผลิตและความต้องการของผู้บริโภค โดยเกษตรกรได้มีโอกาสเรียนรู้ทัศนคติและพฤติกรรมของผู้บริโภคโดยตรง เพื่อที่เกษตรกรจะได้นำข้อคิดเห็นและข้อสังเกตเหล่านั้นไปปรับปรุงการผลิตและวางแผนการผลิตได้ตรงกับผู้บริโภค ส่วนผู้บริโภคจะได้รับทราบถึงปัญหาและอุสรรคของเกษตรกรและขีดความสามารถของการผลิตสินค้าเกษตรปลอดสารพิษ และยังเป็นส่งเสริมให้เกิดเครือข่ายผู้ผลิตและผู้บริโภค ในอันที่จะติดต่อซื้อขากันและแลกเปลี่ยนข้อมูล

ขยายจุดจำหน่ายสินค้าเกษตรปลอดสารพิษ ไปยังโรงอาหาร และหน่วยงานราชการในสถานที่และเวลาที่แน่นอน โดยมีจุดจำหน่ายผักปลอดสารพิษทั้งหมด 6 จุด โดยจำหน่ายในเวลา 10.00 -14.00 น. ในโรงอาหารคณะแพทย์ศาสตร์ และจำหน่วยในเวลา 11.30 - 13.30 น. สำหรับสถานที่อื่นๆ

1. เลือกซื้อสินค้าจากเกษตรกรผู้ผลิตสินค้าเกษตรปลอดพิษ
-ผักอินทรีย์ ผักพื้นบ้าน ผักปลอดสารพิษ
-ผลไม้ปลอดสารพิษ
-เนื้อสัตว์ ไข่ ปลอดภัย สดตรงจากฟาร์ม
-กล้าผัก กิ่งพันธุ์ไม้ผล พันธุ์พืชพื้นเมือง

2. เลือกซื้อสินค้าจากผู้ผลิตอาหารปลอดภัย
-อาหารปลอดภัย
-อาหารเพื่อสุขภาพ

3. สาธิตการทำอาหารพื้นเมือง

4. สาธิตการทำอาหารพื้นเมือง พร้อมเลือกซื้อชุดอาหารพร้อมปรุง

5. ตรวจสอบสารเคมีตกค้างพืชผัก
-สาธิตการตรวจสอบสารเคมีตกค้างในผัก

6. ความรู้ใหม่ ด้านสุขภาพ กับอาหาร

แผนที่

ข้อมูลจาก: http://www.mcc.cmu.ac.th/AcademicServices/safeveg/market.asp

เกษตรปราณีต วิถีแห่งความพอเพียง

2008-04-30T08:02:00.002+07:00

เรียบเรียงโดยกระปุกดอทคอม ภาพประกอบจาก gotoknow.org

จากการเกิดวิกฤติเศรษฐกิจครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2540 ทำให้เกิดภาวะหนี้สินขึ้นทั่วทุกพื้นที่ โดยเฉพาะที่ภาคอีสาน เมื่อก่อนหนุ่มสาวต่างจังหวัดที่เดินทางเข้าไปทำงานในกรุงเทพ แต่เมื่อเจอวิกฤติภาวะเศรษฐกิจ โรงงานหลายที่ปิดกิจการ ลดปริมาณพนักงานลง ทำให้หลายคนตกงาน โดนเลิกจ้าง ต้องเดินทางกลับบ้านเกิดเหมือนเดิม

จากเหตุการณ์นี้เองทำให้กลุ่มคนที่ชาวบ้านยกย่องให้เป็นปราชญ์ชาวบ้าน ได้รวมกลุ่มและจัดตั้งขึ้นเป็นเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน และพหุภาคีภาคอีสาน โดยได้พยายามศึกษารูปแบบการทำเกษตรกรรมที่ไม่ได้ยกเอาเงินเป็นตัวตั้งในระบบการผลิต แต่ยกเอา "ความสุข" ขึ้นมาแทนด้วยการทำเกษตรกรรมแบบผสมผสานที่พึ่งตัวเอง ทำการออมน้ำ ออมสัตว์ และออมต้นไม้อย่างยั่งยืน อีกทั้งยังเป็นการเจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง

ด้วยแนวคิดดังกล่าวจึงทำให้เกิดโครงการวิจัยและพัฒนาเกษตรกรรมอย่างประณีต 1 ไร่ เพื่อนำไปสู่การมีอยู่ มีกิน และปลดหนี้สิน ซึ่งได้รับการสนับสนุนงบประมาณในการวิจัยจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยโครงการดังกล่าวจะเน้นการนำเอาองค์ความรู้ในการทำเกษตรผสมผสานของปราชญ์ชาวบ้านมาออกแบบการทำเกษตรกรรมอย่างประณีต ที่จะต้องมีการศึกษาทั้งปริมาณและชนิดของพืช ที่จะใช้ปลูกรวมถึงค่าใช้จ่ายต่างๆ ภายใต้เงื่อนไขที่ต้องสามารถใช้ได้จริง

และหลังจากที่ได้ทดลองมาระยะหนึ่ง ทีมงานวิจัยที่ประกอบด้วย พ่อมหาอยู่ สุนทรชัย ปราชย์ชาวบ้านจากจังหวัดสุรินทร์ พ่อผาย สร้อยสระกลาง จากจังหวัดบุรีรัมย์ พ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์,พ่อคำเดื่อง ภาษี,พ่อทัศน์ กระยอม และปราชญ์ชาวบ้านในภาคอีสานกว่า 20 คน ก็ได้สรุปว่าบนที่ดิน 1 ไร่ ต้องทำอย่างน้อย 8 อย่าง อาทิ ปลูกข้าว,ปลูกผัก,เลี้ยงสัตว์จำพวกปลา หมู หรือไก่ เป็นต้น

ซึ่งตามแนวคิดของพ่อมหานั้นการเกษตรปราณีต 1 ไร่ คือการปลูกด้วยฝีมือ มีความปลอดภัยต่อผู้บริโภค มีความมั่นคงต่อผู้ผลิต เป็นสวนอาหารของครอบครัวที่อุดมสมบูรณ์และมีคุณภาพ มีความสุขบนตัวชี้วัดที่ตัวเองสร้างขึ้น และมีความยั่งยืนต่อสิ่งแวดล้อมของโลก โดยพ่อคำเดื่อง ภาษี ยังได้เพิ่มเติมอีกว่า การทำเกษตรปราณีตคือการเปลี่ยนวิธีคิดของเกษตรกร

"แม้แต่การคิดว่า 1 ไร่ มี 1,600 ตารางเมตรยังหยาบเกินไป อาจจะต้องคิดเป็นตารางฟุต ตารางนิ้ว หรือตารางเซนติเมตรไปเลย เป็นการท้าทายให้ไม่คิดเฉพาะบนดินแต่ใต้ดินก็สามารถปลูกพืชได้ เช่น ปลูกมันเทศไว้ในดิน เหนือดินขึ้นไป 2 ชั้น 3 ชั้น ก็มีต้นไม้ มีสัตว์ ...และถ้าเราคิดให้พื้นที่ 1 ไร่ เป็นรูปสี่เหลี่ยมที่มีเส้นรอบแปลง 4 ด้านเท่ากับ 160 เมตร หรือ 160,000 เซนติเมตร จะมีชะอมโดยรอบ 500 กว่าต้น เก็บเกี่ยวแต่ละรอบก็เหลือกินมากและถ้าเหลือก็ขายวันละบาท จะมีเงินวันละ 500 บาท …นี่เฉพาะรั้ว ยังไม่นับพื้นที่ว่างในการปลูกผักผลไม้ ไม้ใช้สอย เพาะเห็ด เลี้ยงสัตว์นานาชนิดได้อีกมาก" พ่อคำเดื่องกล่าว

ดังนั้นหากจะนิยามความหมายของคำว่า "เกษตรปราณีต" คือการทำเกษตรแบบเข้าใจธรรมชาติ เป็นการเกษตรในพื้นที่ประมาณ 1 ไร่ ที่สามารถปลูกพืชในครัวเรือนไว้กินไว้ใช้อย่างครบถ้วน โดยไม่ใช้สารเคมีใดๆ ในกระบวนการปลูก หากเหลือกินก็สามารถนำมาขายได้ นอกจากนี้ยังสามารถเลี้ยงปลาหรือเลี้ยงไก่ก็ได้ และถ้าหากมีพื้นที่มากกว่า 1 ไร่ ก็สามารถขยายออกไปได้ ซึ่งเป็นการทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยไม่ใช่การลงทุนใหญ่ครั้งเดียวที่จะมีความเสี่ยงมากกว่า

และนี่ก็คือการทำการเกษตรแบบพอเพียง ที่น่าจะเหมาะกับสภาพเศรษฐกิจในยุคน้ำมันแพงแบบนี้

จาก: http://hilight.kapook.com/view/23382

คุณศรชัย เกษตรกรดีเด่น

2008-04-24T21:03:00.002+07:00

ศรชัย กัปตพล เกษตรกรดีเด่นด้านเศรษฐกิจพอเพียงของภาคเหนือ "เศรษฐกิจพอเพียง" เป็นปรัชญาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสชี้แนะแนวทางการดำเนินชีวิตแก่พสกนิกรชาวไทยมาโดยตลอดนานกว่า 25 ปี ตั้งแต่ก่อนเกิดวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจและทรงเน้นย้ำแนวทางการแก้ไขเพื่อให้รอดพ้นและสามารถดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนภายใต้กระแสโลกาภิวัฒน์และความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงนั้น ได้ชี้ถึงแนวทางการดำรงอยู่และปฏิบัติตนของประชาชนในทุกระดับตั้งแต่ระดับครอบครัว ระดับชุมชนจนถึงระดับรัฐ ทั้งในการพัฒนาและบริหารประเทศให้ดำเนินไปในทางสายกลาง หมายถึงความพอเพียง ความพอประมาณ ความมีเหตุผล รวมถึงความจำเป็นที่จะต้องมีระบบภูมิคุ้มกันในตัวที่ดีพอสมควรต่อการมีผลกระทบใดๆ อันเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทั้งภายนอกและภายใน ทั้งนี้ต้องอาศัยความรอบรู้ ความรอบครอบและความระมัดระวังอย่างยิ่ง ในการนำวิชาการต่างๆ มาใช้ในการวางแผนและการดำเนินการทุกขั้นตอน และขณะเดียวกันจะต้องเสริมสร้างพื้นฐานจิตใจของคนในชาติทุกระดับ โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ของรัฐ นักทฤษฎีและนักธุรกิจให้มีความสำนึกในคุณธรรม ความซื่อสัตย์สุจริตและให้มีความรอบรู้ที่เหมาะสม ดำเนินชีวิตด้วยความอดทน ความเพียร มีสติ ปัญญาและความรอบครอบ เพื่อให้สมดุลย์และพร้อมต่อการรองรับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและกว้างขวางทั้งด้านวัตถุ สังคม สิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมจากโลกภายนอกได้เป็นอย่างดี จากแนวพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงนี้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้ดำเนินการส่งเสริมให้เกษตรกรยึดถือเป็นแนวทางในการปฏิบัติเพื่อดำรงชีวิตโดยนำปัจจัยพื้นฐานในครัวเรือนมาใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุด เพื่อชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีพอเพียงกับตนเองและสามารถแก้ไขปัญหาความยากจนได้ ซึ่งในปี 2549 นี้ ทางกระทรวงเกษตรฯ จะได้จัดงานมหกรรมเศรษฐกิจพอเพียงขึ้น เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสมหามงคลสมัยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี โดยได้มีการคัดเลือกเกษตรกรดีเด่นที่ประสบความสำเร็จในวิถีชีวิตตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในระดับจังหวัด ระดับเขตและระดับประเทศขึ้น เพื่อเป็นตัวอย่างและเผยแพร่ผลงานของเกษตรกรและประกาศเกียรติคุณ สำหรับการดำเนินการพิจารณาคัดเลือกเกษตรกรดีเด่นด้านเศรษฐกิจพอเพียงของภาคเหนือนั้น นางยลวิไล ประสมสุข ผู้อำนวยการสำนักส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 6 จ.เชียงใหม่ ได้เปิดเผยว่าผลการพิจารณาคัดเลือกเกษตรกรดีเด่นฯดังกล่าวจาก 17 จังหวัดภาคเหนือ ได้แก่นายศรชัย กัปตพล เกษตรกรจังหวัดเพชรบูรณ์ นายศรชัย กัปตพล อายุ 39 ปี สมรสกับนางประครอง กัปตพล อายุ 35 ปี มีบุตร 3 คน อาสัยอยู่บ้านเลขที่ 124 ตำบลตาลเดี่ยว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ การศึกษา ปริญญาตรี วิชาเอกเกษตรกรรม วิทยาลัยครูเพชรบูรณ์ ปี 2529 หลังจากจบการศึกษาและมีครอบครัว ได้มีแนวคิดที่จะพัฒนาอาชีพเกษตรกรรมเพื่อเพิ่มรายได้เลี้ยงครอบครัว จึงตัดสินใจปลูกชมพู่และมะม่วง อย่างละ 100 ต้น ปลูกยาสูบพันธุ์พื้นเมือง จำนวน 4 ไร่และทำนา จำนวน 6 ไร่ แต่ไม่คุ้มต้นทุนการผลิตเพราะปลูกชมพู่และมะม่วงเจอปัญหาโรคและแมลงรบกวนมาก สำหรับยาสูบก็เจอปัญหาค่าแรงที่สูงและขาดแคลนแรงงาน ส่วนการทำนาเจอปัญหาน้ำท่วม แต่ก็ยังไม่ท้อถอยยอมแพ้ต่อปัญหาและอุปสรรค ต่อมาได้สนใจและศึกษาแนวทางพระราชดำรัสเกี่ยวกับทฤษฎีใหม่เกษตรผสมผสานและเศรษฐกิจพอเพียง ก็พอเห็นแนวทางการแก้ไขปัญหาที่ประสบอยู่ โดยจะต้องมีการวางแผนการผลิตพืชที่ลดต่อความเสี่ยง ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุดและใช้แรงงานในครัวเรือนเป็นหลัก จากพื้นที่ทั้งหมด จำนวน 13 ไร่ มักจะประสบปัญหาน้ำท่วมตลอดทุกปี ทำอย่างไรจึงจะหนีน้ำท่วมได้ จึงทำการปรับสภาพพื้นที่โดยขุดบ่อเพื่อเลี้ยงปลา จำนวน 2 บ่อในพื้นที่ 3 ไร่และนำดินจากการขุดบ่อนั้น มาถมพื้นที่เพื่อปลูกพืชชะอม จำนวน 1 ไร่และพุทรา จำนวน 2 ไร่ 2 งาน เหลือพื้นที่ไว้ทำนา จำนวน 6 ไร่ และปลูกบ้านพักอาศัย โรงเรือนเกษตร ฉางข้าวและอื่นๆอีกประมาณ 2 งาน ” นายศรชัย กัปตพล ได้เล่าถึงความเป็นมาในการปรับสภาพพื้นที่เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วม สาเหตุที่ปลูกพุทราเพราะว่าได้มีโอกาสเดินทางไปจังหวัดขอนแก่น เห็นแปลงพุทรา 3 รส ที่ อ.หนองเรือ จึงซื้อต้นพันธุ์มาปลูก จำนวน 100 ต้น ปลูกปีเดียวเก็บผลผลิตขายได้แล้วและที่สำคัญตลาดต้องการมากราคาดีเช่นเดียวกับชะอมและตะไคร้ การทำเกษตรแบบเศรษฐกิจพอเพียงของนายศรชัย กัปตพล จะไม่ใช้สารเคมีโดยจะปรับปรุงบำรุงดินด้วยปุ๋ยคอกปุ๋ยหมักและบำรุงพืชด้วยปุ๋ยชีวภาพที่หมักจากพุทราที่ไม่ได้คุณภาพของสวนและดูแลรักษาด้วยการตัดแต่งกิ่ง เช่นพุทราปรกติตัดแต่งกิ่งช่วงเดือนกุมภาพันธ์เพื่อจะออกผลผลิตกรกฎาคมถึงสิงหาคม แต่ช่วงนี้จะเจอปัญหาแมลงวันทองเข้าทำลาย จึงได้มีการวางแผนการผลิตใหม่โดยจะทำการตัดแต่งกิ่งในช่วงเดือนพฤษภาคมเพื่อให้ผลผลิตออกช่วงหนาวทำให้ไม่มีแมลงวันทองเข้าทำลาย เป็นการลดการใช้สารเคมีและต้นทุนการผลิตไปในตัว สำหรับชะอมนั้นมีเทคนิคที่การเก็บเกี่ยวโดยจะตัดยอดตามขนาดที่ขายส่งตามตลาดทั่วไป แต่จะทำการตัดแต่งไปพร้อมกันด้วยคือเมื่อได้ยอดตามขนาดแล้ว จะทำการตัดยอดเดียวกันนั้นให้ต่ำลงไปอีกประมาณ 6 – 10 นิ้ว เพื่อควบคุมความสูงของต้นและกระตุ้นการแตกยอดครั้งต่อไปด้วยการฉีดปุ๋ยชีวภาพทุก 4 - 5 วัน และในส่วนของตะไคร้นั้น จะปลูกตามขอบบ่อเลี้ยงปลาเป็นการป้องกันดินทลายและวัชพืชโดยการปลูกให้ถี่ ซึ่งในการจำหน่ายนั้นไม่ให้ขุดทั้งกอเพราะจะต้องทำการปลูกใหม่ ให้ผลผลิตช้าเสียเวลา แต่จะทำการตัดหัวตะไคร้แทนการขุดทำให้ได้ผลผลิตต่อเนื่องทั้งปี การดูแลบำรุงรักษาผลผลิตทางการเกษตรนั้น จะใช้แรงงานในครอบครัว 2 คนเป็นหลักคือตัวเองและภรรยา แต่ในช่วงวันหยุดหรือวันเสาร์อาทิตย์จะได้แรงงานเสริมจากพวกลูกๆ จากการเก็บชะอมจำหน่ายมีรายได้ในแต่ละวันนั้น ประมาณ 200 – 400 บาท และทุกกิจกรรมที่ทำการผลิต ได้แก่ชะอม ตะไคร้ ข้าว พุทราและการเลี้ยงปลา ในปี 2548 ที่ผ่านมาสร้างรายได้แก่ครอบครัว เป็นเงินจำนวน 265,600 บาท นอกจากนี้แล้วยังเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางการเกษตรในช่วงที่ผลผลิตพุทราเริ่มเก็บเกี่ยวได้ โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมและชิมผลผลิตภายในสวนเพื่อส่งเสริมการตลาดอีกทางหนึ่งด้วย เนื่องในวโรกาสมหามงคลสมัยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีในปี 2549 ขอพวกเราชาวเกษตรกรได้ยึดถือแนวทางพระราชดำรัสของพระองค์ฯท่าน ในด้านเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวทางการปฏิบัติเพื่อเป็นที่จะลดรายจ่าย ลดต้นทุนการผลิต ลดการใช้สารเคมี ลดความเสี่ยงด้านราคาและการผลิตพืช ใช้พื้นที่และแรงงานอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะนำไปสู่การเพิ่มรายได้ให้กับครอบครัวและแก้ไขปัญหาความยากจนต่อไปเอื้อเฟื้อข้อมูลสำนักส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 6 จังหวัดเชียงใหม่

ข้อมูลจาก: http://www.chiangmainews.co.th/viewnews.php?id=2586&lyo=0

ผลิตภัณฑ์กลุ่มแนะนำ

2008-04-22T20:17:00.007+07:00

สารอินทรีย์ปรับปรุงบำรุงดิน
ตรา นกอินทรีคู่
ขนาด 5 กก.
เพิ่ม C.E.C ประจุบวกของดิน แก้ปัญหาและเพิ่มความสมบูรณ์ของดิน
- ช่วยปรับปรุง แก้ไขสภาพดินเปรี้ยว (ดินกรด)
- ช่วยเพิ่มการอุ้มน้ำในดินทราย และการระบายน้ำในดินเหนียว
- เพิ่มอินทรีย์วัตถุให้แก่ดิน
- ปรับปรุงค่าการแลกเปลี่ยนประจุบวกของดิน (C.E.C)
- เพิ่มอัตราการดูดซึมอาหารของพืช

ไอซี-คิท ชุดทำปุ๋ยหมักชีวภาพสำเร็จรูป ชุด 4 ขวด
ตรา นกอินทรีคู่
ขนาด 1 ลิตร x 4 ขวด/ชุด
ชุดย่อยสลาย เฉพาะเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของเกษตรกร
ใช้ทำปุ๋ยได้มากถึง 10 ตัน
- รวดเร็ว ในการย่อยสลายอินทรีย์วัตถุให้เป็นอาหารแก่พืช ภายใน 14-21 วัน
- คงที่และสม่ำเสมอในด้านคุณภาพของปุ๋ยหมักชีวภาพ
- ปรับสภาพดิน ให้ร่วนซุย อุ้มน้ำ และระบายอากาศได้อย่างเหมาะสม
- เพิ่มจุลธาตุอาหาร ให้ปุ๋ยหมักชีวภาพหลังการหมัก

ไอซี-คิท ชุดย่อยสลายตอซังฟางข้าว ชุด 2 ขวด
ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด/ชุด
ชุดย่อยสลาย เฉพาะเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของเกษตรกร
ลดข้าวดีดมากกว่า 70%
- รวดเร็วในการย่อยสลายตอซังฟางข้าว ภายใน 5-7 วัน โดยไม่ต้องเผา
- ปรับสภาพดินในนาข้าว สามารถไถพรวนได้ง่าย
- เพิ่มจุลธาตุอาหารให้แก่นาข้าวหลังการเก็บเกี่ยว
- สามารถลดปัญหาข้าวดีด และข้าววัชพืชอื่น ๆ ในนาข้าวได้

คู่นาข้าว สุดยอด รวงยาว
ผสมผสานระหว่างปุ๋ยน้ำ + บูสเตอร์ (สารอินทรีย์บำรุงพืช) ได้รับการพัฒนาให้เหมาะสมกับข้าวในแต่ละช่วงโดยเฉพาะ
ตรา นกอินทรีคู่
ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด / ชุด
ลมเบ่ง กระชากรวง
สะสมอาหารสำหรับข้าวตั้งท้อง
ออกรวงเร็ว สม่ำเสมอ และรวงสมบูรณ์
ช่วยในการผสมเกสร
เพิ่มปริมาณเมล็ดต่อรวง

คู่นาข้าว เมล็ดเต็ม
ผสมผสานระหว่างปุ๋ยน้ำ + บูสเตอร์ (สารอินทรีย์บำรุงพืช) ได้รับการพัฒนาให้เหมาะสมกับข้าวในแต่ละช่วงโดยเฉพาะ
ตรา นกอินทรีคู่
ขนาด 1 ลิตร x 2 ขวด / ชุด
สุดยอด เร่งเต่ง เร่งรวง เร่งน้ำหนัก
เพิ่มความสมบูรณ์ของรวงและเมล็ดข้าว
ช่วยในการสะสมแป้ง
ข้าวเมล็ดเต็ม น้ำหนักเมล็ดดี
ผลผลิตต่อไร่สูง

สอบถามข้อมูลบนเว็บไซต์เพิ่มเติม ที่ 089-4599003 คุณปริม (ปิยะมาศ)

ผลิตภัณฑ์กลุ่มอาหารเสริม

2008-04-21T22:22:00.007+07:00

ไอเอ็มโอ
ไอเอ็มโอ จุลินทรีย์ตรึงไนโตรเจน
ขนาด 3 ลิตร

เพิ่มการย่อยสลายอินทรียวัตถุในดิน และเศษซากพืช ซากสัตว์ในดิน
ป้องกันการเกิดโรคทางดิน ได้แก่ โรครากเน่าโคนเน่า โรคเส้นดำ โรครากขาว โรคเหี่ยว
เพิ่มจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ในดิน
ปรับสภาพดิน
พัฒนาโครงสร้างดิน
เพิ่มประสิทธิภาพการปลดปล่อยธาตุอาหารในดิน
เพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ดิน
ลดปัญหาการเกิดโรคทางดิน

บูสเตอร์ สารอินทรีย์บำรุงพืชช่วงบำรุงต้น

สูตรสีเงิน
ตรา นกอินทรีคู่
ขนาด 1 ลิตร
ใบเขียว ต้นสมบูรณ์ เพิ่มภูมิต้านทานโรค
ธาตุอาหารสกัดเฉพาะเพื่อตอบสนองความต้องการของพืชในแต่ละช่วง
- ช่วยฟื้นฟูสภาพต้นหลังการเก็บเกี่ยว
- เพิ่มปริมาณคลอโรฟิลล์ทำให้ใบเขียวเข้มขึ้น
- ต้นพืชไม่อวบน้ำ ลดความเสียหายจากการเข้าทำลายของแมลง
- ช่วยให้พืชทนต่อช่วงแล้งได้นาน

บูสเตอร์ สารอินทรีย์บำรุงพืช ช่วงบำรุงดอก
สูตรสีแดง
ดอกสมบูรณ์ ขั้วดอกเหนียว ติดผลดี
ขนาด 1 ลิตร
- ขยายขนาดผล ทำให้ผลมีขนาดใหญ่
- ทำให้ดอกสมบูรณ์ ดอกโตเต็มที่ ทำให้ดอกมีสีสวยสด
- ลดการผิดปกติของกลีบเลี้ยงและกลีบดอก
- ขั้วดอกเหนียว ลดการหลุดร่วงของดอก

บูสเตอร์สารอินทรีย์บำรุงพืช ช่วงบำรุงผล
สูตรสีส้ม
ขนาด 1 ลิตร
ผลใหญ่ สีสวยสด รสชาติดี
- ขยายขนาดผล ทำให้ผลมีขนาดใหญ่
- ขั้วผลมีความแข็งแรงลดการหลุดร่วง
- เสริมการเคลื่อนย้ายน้ำตาล ช่วยเพิ่มความหวาน
- ช่วยให้มีรสชาดดี สีสวยสด

สอบถามข้อมูลบนเว็บไซต์เพิ่มเติม ที่ 089-4599003 คุณปริม (ปิยะมาศ)

ป้องกันและกำจัดศัตรูพืช

2008-04-20T14:16:00.006+07:00

สอบถามข้อมูลบนเว็บไซต์เพิ่มเติม ที่ 089-4599003 คุณปริม (ปิยะมาศ)

สารกำจัดหอยเชอรี่

กินรี สารกำจัดหอยเชอรี่ สูตร ยู-ล่า
ขนาด 10 กก.
ฉับไว ออกฤทธิ์ภายใน 2-3 ชั่วโมง
ออกฤทธิ์ 3 ขั้นตอน ในสูตรเดียว
ใช้ได้ทั้ง น้ำขุ่น น้ำใส
ไม่มีสารพิษตกค้าง ปลอดภัยต่อผู้บริโภค

ไอ.เอส. สารอินทรีย์ยับยั้งเชื้อรา
ตราดับเบิ้ลชีลด์
ขนาด 3 ลิตร
ใบไหม้ ใบจุด ใบขีด ราสนิม

- สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราสาเหตุโรคพืช
- ควบคุมด้วยประจุไฟฟ้า (ION Control) ทำให้สภาพแวดล้อมบนใบพืชไม่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของเชื้อรา
- สามารถฉีดพ่นได้ในช่วงก่อนการเก็บเกี่ยวโดยไม่มีสารพิษตกค้าง ปลอดภัยต่อผู้ใช้และผู้บริโภค
- เคลือบผิวใบได้ดี โดยไม่ต้องผสมสารจับใบ

มาคา สารอัลคาลอยด์กำจัดแมลง
ตรา ดับเบิ้ลชีลด์
ขนาด 1 ลิตร
ฆ่า สารรวมอัลคาลอยด์ มีพิษทำลายระบบประสาทของแมลง และน้ำมัน จะปิดกั้นระบบหายใจ แมลงจะขาดอากาศ และตายในที่สุด
ไล่ กลิ่นและสารออกฤทธิ์ จะทำให้แมลงไม่สามารถอยู่ในบริเวณนั้นได้
ป้องกัน โครงสร้างเฉพาะที่ยึดติดกับผิวใบได้เป็นเวลานาน สารออกฤทธิ์ได้ทันทีเมื่อมีแมลงเข้ามาสัมผัส
- ป้องกันและกำจัดแมลงศัตรูพืช ได้แก่ เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล เพลี้ยจักจั่นสีเขียว เพลี้ยจักจั่นปีกลายหยัก เพลี้ยไฟ
- เป็นสารสกัดอัลคาลอยด์ที่ได้จากธรรมชาติ สามารถยับยั้งการดื้อยา เนื่องจากออกฤทธิ์แบบไม่เจาะจง
- มีฤทธิ์ทำลายระบบประสาท ระบบเม็ดเลือด และปิดกั้นระบบหายใจทำให้แมลงตายในที่สุด
- มีกลิ่นฉุน และสารที่กระตุ้นระบบประสาทความเจ็บปวดของแมลง จนแมลงไม่สามารถทนอยู่ในบริเวณนั้นได้

สอบถามข้อมูลบนเว็บไซต์เพิ่มเติม ที่ 089-4599003 คุณปริม (ปิยะมาศ)

ผลการพยากรณ์ผลผลิตข้าวนาปี 2551

2008-04-10T17:10:00.005+07:00

เนื้อที่เพาะปลูก รวมทั้งประเทศ 57.404 ล้านไร่ ลดลง จากปีที่แล้ว 18,124 ไร่ หรือ ลดลงร้อยละ 0.03

ผลผลิต รวมทั้งประเทศ 23.592 ล้านตันข้าวเปลือก เพิ่มขึ้น จากปีที่แล้ว 0.204 ล้านตันข้าวเปลือก หรือ เพิ่มขึ้น ร้อยละ 0.87

ผลผลิตต่อไร่ ทั้งประเทศ 411 กิโลกรัม เพิ่มขึ้น จากปีที่แล้ว 4 กิโลกรัม หรือ เพิ่มขึ้น ร้อยละ 0.98

สถานการณ์การผลิต ในปีเพาะปลูก 2551/52 เนื้อที่เพาะปลูกข้าวนาปีใกล้เคียงกับปีที่แล้ว เนื่องจาก ผู้ส่งออกมีความต้องการซื้อข้าวเพื่อการส่งออกอย่างต่อเนื่อง ผลผลิตต่อไร่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าราคาข้าวเปลือกเจ้านาปี 5% ที่เกษตรกรขายได้ในปีเพาะปลูก 2550/51 ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2550 – มกราคม 2551 จะเพิ่มขึ้นเป็นเกวียนละ 6,780 บาท จาก ช่วงเดียวกันในปีที่แล้วซึ่งขายได้เกวียนละ 6,427 บาท หรือเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.49 แต่ราคาปัจจัยการผลิตปรับตัวสูงขึ้นมากโดยเฉพาะปุ๋ย ทำให้เกษตรกรลดการใช้ปุ๋ยลง เพื่อลดต้นทุนการผลิต ประกอบกับ
เกษตรกรในบางจังหวัดมีการปรับเปลี่ยนวิธีการปลูกข้าวจากนาดำเป็น นาหว่าน ซึ่งให้ผลผลิตน้อยกว่า

สถานการณ์ตลาดและราคา สต๊อกข้าวโลก เมื่อต้นปี 2551 มีปริมาณลดลง ผลผลิตข้าวมีปริมาณ น้อยกว่าความต้องการใช้ข้าวของโลก ทำให้ราคาข้าวในตลาดโลก ปี 2551 มีแนวโน้มสูงขึ้น ส่

งผลให้ราคาข้าวภายในประเทศสูงขึ้นเช่นกัน
จากนโยบายรับจำนำข้าวนาปี ปีเพาะปลูก 2550/51 ของภาครัฐ ซึ่งตั้งเป้าหมา

ยไว้ที่ 8 ล้านตันข้าวเปลือก โดยกำหนดราคาข้าวเปลือกเจ้านาปี 5% ตันละ 6,600 บาทสูงกว่าปีที่ผ่านมาตันละ 200-300 บาท ข้าวเปลือกหอมมะลิรับจำนำตันละ 9,000-9,300 บาท สูงกว่าปีที่แล้วตันละ 300 บาท และข้าวเปลือกเหนียวคละ 10% ราคาตันละ 7,900 บาท เพิ่มขึ้นจากปีที่แล้ว

ตันละ 400 บาท ระยะเวลารับจำนำ 1 พฤศจิกายน 2550 – กุมภาพันธ์ 2551 ยกเว้นภาคใต้ รับจำนำระหว่างกุมภาพันธ์ – 31 พฤษภาคม 2551 ทั้งนี้ข้อมูล ณ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551 รัฐบาลรับจำนำข้าวได้ 168,694 ตัน หรือร้อยละ 2.11 ของเป้าหมาย

สำหรับภาวะการซื้อขายข้าวในประเทศ ณ ปัจจุบัน ผลผลิตยังออกสู่ตลาดไม่มากนัก ผู้ส่งออกต้องรับซื้อข้าวในราคาที่สูงกว่าราคารับจำนำและบางรายไม่กล้าที่จะรับคำสั่งซื้อจากต่างประเทศเกรงว่าจะขาดทุนจากราคาข้าวที่พุ่งสูงขึ้น ในขณะเดียวกันโรงสีชะลอการจำหน่ายข้าวเพื่อเก็งราคา

ข้อมูลจาก: http://www.oae.go.th/mis/Forecast/sit_t_1.htm

พลังงานจากเหง้ามันสำปะหลัง

2008-04-10T08:35:00.006+07:00

บทคัดย่อ

เหง้ามันสำปะหลังเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากการแปรรูป ผลผลิตทางการเกษตร ซึ่งไม่สามารถใช้ประโยชน์ในการบริโภคของมนุษย์หรือสัตว์ได้ เกษตรกรจึงมักจะนำไปเผาทิ้งไป โดยเปล่าประโยชน์ หากพิจารณาในแง่การให้พลังงานพบว่าเหง้ามันสำปะหลัง สามารถเผาไหม้ให้ความร้อนสูงเทียบเท่าไม้ฟืน จึงจัดเป็นชีวมวลที่มีศักยภาพในการนำมาเผาไหม้ ให้พลังงานความร้อนเพื่อใช้เป็นต้นกำลังสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้า และการเกิดกระบวนการเผาไหม้ที่สมบูรณ์ก็จะลด ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบกว่าการใช้ เชื้อเพลิงฟอสซิลประเภทอื่นๆ

บทนำ
การที่ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตรอุตสาหกรรม จึงมีผลผลิตทางการเกษตรในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก โดย ในการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรจะให้วัสดุเหลือทิ้งที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ เกษตรกรมักจะกองรวมไว้ในพื้นที่เพาะปลูก เพื่อเผาทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์ จากรายงานสถิติทาง การเกษตรของประเทศไทย [2] ในปี พ.ศ. 2545 มีผลผลิตมันสำปะหลัง 19.064 ล้านเมตริกตัน และให้วัสดุเหลือทิ้งเป็นลำต้นมันสำปะหลังในสัดส่วนการเปลี่ยนแปลงผลผลิต การเกษตรเป็นชีวมวล 0.08 [4] โดยเกษตรกรจะตัดหัวมันสด เพื่อส่งจำหน่ายเพื่อการแปรรูป ลำต้นจะตัดเป็นส่วนสั้นๆ เพื่อนำมาขยายพันธุ์สำหรับเพาะปลูกในปีต่อไป

พลังงานจากเหง้ามันสำปะหลัง
เหง้ามันสำปะหลังเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่ใต้ดินและยึด หัวมันสำปะหลังกับที่อยู่เหนือผิวดินเป็นส่วนโคนของลำต้น มันสำปะหลังประมาณ 30 เซนติเมตร ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้บริโภคของมนุษย์และสัตว์ไม่ได้ นอกจากนี้บริเวณเปลือกนอกยังมีความแข็งมาก โดยพบว่ามีโครงข่ายของซิลิก้าจำนวนมาก ซึ่งคุณสมบัตินี้ทำให้เหง้ามันมีความแข็งแรง ไม่แตกหักง่ายและลุกติดไฟได้ยาก เมื่อเกษตรกรตัดหัวมันสำปะหลังและลำต้น ไว้ใช้ประโยชน์แล้ว เหง้ามันบางส่วนและส่วนของลำต้นที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์จึงมักจะถูกกองรวมไว้ในไร่และเผา ซึ่งจะเกิดการลุกไหม้อย่างช้าๆ ไม่มีเปลวไฟเป็นเวลานาน เมื่อวิเคราะห์ค่าความร้อนของเหง้ามันสำปะหลังแห้งที่มีค่าความร้อนสูงถึง 3,500-4,058 กิโลแคลอรี ต่อน้ำหนักเหง้ามันสำปะหลัง 1 กิโลกรัม [3] ซึ่งเทียบได้กับค่าความร้อนของไม้ฟืน [4] หรือหากจะเทียบกับค่าความร้อนของน้ำมันเตาประมาณ 9,500 กิโลแคลอรี/ลิตร [1] ก็จะพบว่าการเผาเหง้ามันสำปะหลังทิ้งไปในแต่ละปี พอที่จะเทียบได้กับการใช้น้ำมันเตา ประมาณ 3,000 ล้านลิตร/ปี หรือคิดเป็นมูลค่าประมาณ 21,000 ล้านบาท

การนำเหง้ามันสำปะหลังซึ่งมีค่าความร้อนสูงมา เผาไหม้จึงมีความเป็นไปได้ที่จะใช้เป็นแหล่งความร้อน ต้นกำลังเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าขนาดเล็ก นอกจากนี้ยังมีข้อดีที่การใช้เชื้อเพลิงจากชีวมวลเป็นการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด และมีข้อ ได้เปรียบกว่าการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลที่ช่วยลดมลพิษทางอากาศจากกระบวนการเผาไหม้เชื้อเพลิง

ศ.กิตติคุณ สุวรรณ์ แสงเพ็ชร์ [3] ได้ศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการนำวัสดุเหลือทิ้งต่างๆ มาใช้ประโยชน์เป็น เชื้อเพลิงในการเผาไหม้เพื่อเป็นแหล่งพลังงานพบว่า มันสำปะหลังเส้นตากแห้งหรือผงมันสำปะหลังป่นละเอียด สามารถนำมาป้อนเข้าสู่ระบบการเผาไหม้เพื่อเป็นต้นกำลัง ให้ความร้อนสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้า หรือให้พลังานใน รูปแบบอื่นได้ แต่ราคาหัวมันสดที่มีการซื้อขายในตลาดทั่วไปจะต้องมีราคาไม่เกินกว่ากิโลกรัมละ 68 สตางค์ ทำให้มี ต้นทุนของการผลิตไฟฟ้าเท่ากับ 1.55 บาท/กิโลวัตต์-ชั่วโมงเทียบเท่ากับโรงไฟฟ้าที่ใช้น้ำมันเตาคุณภาพดีเป็นเชื้อเพลิง แต่ปัจจุบันที่ราคาหัวมันสดมีราคากิโลกรัมละ 1.8-2 บาท ย่อมไม่คุ้มค่าการลงทุนที่จะนำมันสำปะหลังเส้นมาใช้เป็น เชื้อเพลิงในการเผาไหม้ จึงได้มีการคิดค้นที่จะนำเหง้ามัน สำปะหลังซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิ้งที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์มาเพิ่ม มูลค่าจากการต้องเผาไหม้โดยเปล่าประโยชน์ โดยนำเหง้ามันสำปะหลังที่ยังสดมาตัดและสับด้วยเครื่อง Rhizome Chipper เป็นชิ้นเล็กๆ ให้มีขนาดที่เหมาะสมต่อการนำมาป้อน เข้าสู่ระบบการเผาไหม้แบบ Stoker-Fired หรือ Ffluidized Combustion ซึ่งมีความเหมาะสมในด้านเทคโนโลยีและ ด้านการลงทุนสำหรับการผลิตไฟฟ้าในหน่วยการผลิต ขนาดเล็ก โดยใช้ชิ้นเหง้ามันสำปะหลังที่ตากแห้งแล้วเป็น เชื้อเพลิงในการเผาไหม้เป็นต้นกำลังสำหรับผลิตไฟฟ้าหรือ ให้พลังงานในรูปแบบอื่น

แม้ว่าเหง้ามันสำปะหลังจะมีคุณสมบัติในการติดไฟ ได้ยาก เนื่องจากเปลือกนอกมีโครงข่ายของซิลิก้าให้ความ แข็งแรง ทนต่อการเผาไหม้ และติดไฟได้ยาก จึงจำเป็นต้องทำการย่อยเหง้ามันสำปะหลังให้มีขนาดเล็กประมาณ 3-5 มิลลิเมตร ซึ่งจะทำให้มีขนาดเหมาะสมที่จะป้อนเข้าไปในระบบเผาไหม้ นอกจากนี้คุณสมบัติที่มีขนาดเล็กทำให้เกิดการเผาไหม้บริเวณเนื้อในของเหง้ามันได้ดี โดยในช่วงแรกของการเผาไหม้จะเกิดควันสีขาวซึ่งเป็นการสลายตัวของ Volatile Matter ในเหง้ามันออกมาเป็น Volatile Gas ไอน้ำและ ฝุ่นละออง จากนั้นจะเกิดการลุกไหม้อย่างรวดเร็วของ Volatile Gas ซึ่งหากเกิดการเผาไหม้อย่างสมบูรณ์แล้วจะให้ความร้อนไปใช้ผลิตไอน้ำเพื่อเป็นต้นกำลังในการนำไปผลิตเป็นกระแสไฟฟ้า ส่วนขี้เถ้าที่เหลือจากการเผาไหม้ก็นำมาใช้เป็นปุ๋ย นอกจากนี้การเผาไหม้ที่สมบูรณ์จะไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศเช่นการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลอื่นที่จะเกิดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ หรือก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ ซึ่งช่วยลดมลภาวะที่ปลดปล่อยสู่สิ่งแวดล้อม

รูปที่ 1 การนำเหง้ามันสำปะหลังแห้งมาเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้า

เทคโนโลยีการผลิตไฟฟ้าจากเหง้ามันสำปะหลัง
เหง้ามันสำปะหลังตากแห้งจะถูกย่อยจนมีขนาดเล็กประมาณ 3-5 มิลลิเมตร จะถูกป้อนเข้าสู่ระบบเผาไหม้แบบสโตกเกอร์ (Stoker) ซึ่งเป็นระบบที่ใช้เครื่องจักรกลในการป้อนเชื้อเพลิงเหง้ามันตากแห้งเข้าสู่ระบบเผาไหม้จะได้ ความร้อนสำหรับผลิตไอน้ำความดันสูงไปหมุนกังหัน เครื่องกำเนิดไฟฟ้า โดยปัจจัยที่มีผลต่อกระบวนการเผาไหม้ที่ต้องคำนึงถึง ได้แก่ อัตราส่วนระหว่างอากาศต่อเชื้อเพลิงที่เหมาะสมเพื่อให้มีการสัมผัสระหว่างเชื้อเพลิงกับอากาศ อุณหภูมิต้องเพียงพอต่อการเผาไหม้ และเวลาที่ใช้ในการ เผาไหม้ของเชื้อเพลิงให้สมบูรณ์ ระบบการเผาไหม้แบบ สโตกเกอร์เป็นระบบที่มีราคาถูก และสามารถสร้างจากวัสดุที่มีอยู่ในประเทศ จึงมีความเหมาะสมกับโรงไฟฟ้าที่มีขนาดไม่ใหญ่มาก ประมาณ 500 กิโลวัตต์ ถึง 5 เมกะวัตต์

เมื่อเหง้ามันตากแห้งที่ย่อยเป็นชิ้นเล็กถูกป้อน เข้าสู่เตาเผาไหม้บนตะกรับจะลุกไหม้เป็นลมร้อนผ่านไปยัง Radiation Room ของหม้อไอน้ำ และถ่ายเทความร้อน ให้กับหม้อไอน้ำ เพื่อให้ไอน้ำมีความดันประมาณ 20 บาร์อุณหภูมิไอน้ำประมาณ 400 องศาเซลเซียส สำหรับหมุนกังหันเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

รูปที่ 2 สมดุลความร้อนของกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้าโดยใช้มันสำปะหลังแห้งเป็นเชื้อเพลิง

ดังนั้นเทคโนโลยีการผลิตไฟฟ้าที่เลือกใช้เป็นแบบ โรงไฟฟ้ากังหันไอน้ำ (Steam Power Plant) โดยเป็นโรงไฟฟ้า ที่นำเชื้อเพลิงจากเหง้ามันสำปะหลังตาก

แห้งมาเผาไหม้ ให้ความร้อนเพื่อผลิตไอน้ำที่ความดันและอุณหภูมิสูง แล้วนำไป หมุนกังหันไอน้ำเพื่อเป็นต้นกำลังให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าผลิต กระแสไฟฟ้าเข้าสู่ระบบได้ต่อไป ซึ่งการลงทุนผลิตตั้งโรงไฟฟ้า ขนาดเล็กที่มีหน่วยผลิต 500 กิโลวัตต์ ถึง 5 เมกะวัตต์ จะมีงบลงทุนประมาณ 45 ล้านบาท/1 เมกะวัตต์ [5]

ศักยภาพของโรงไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิง เหง้ามันสำปะหลัง
ภายใต้สมมติฐานของโรงไฟฟ้าขนาด 500 กิโลวัตต์ ใช้เหง้ามันสำปะหลังเป็นเชื้อเพลิงที่ให้อัตราความร้อน (Heat Rate) 2,868 กิโลแคลอรี/กิโลวัตต์-ชั่วโมง ที่ ประสิทธิภาพ 30% โดยโรงไฟฟ้ามีกำหนดเดินเครื่อง 18 ชั่วโมง/วัน มีอัตราการป้อนเชื้อเพลิงเหง้ามันสำปะหลังตากแห้งขนาด 3-5 มิลลิเมตร จำนวน 0.82 กิโลกรัม/ กิโลวัตต์-ชั่วโมง จะใช้เหง้ามันสำปะหลังวันละ 10 ตัน หรือปีละ 3,285 ตัน [3] และเมื่อพิจารณากำหนดราคาเหง้ามันสำปะหลังซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิ้งและไม่มีมูลค่าให้มีราคาต้นทุนสำหรับเชื้อเพลิงป้อนโรงไฟฟ้าในอัตรากิโลกรัมละ 50 สตางค์ จะประเมินได้ว่า ต้นทุนการผลิตไฟฟ้าจากเหง้ามันสำปะหลังราคา 0.41 บาท/กิโลวัตต์-ชั่วโมง [3] ซึ่งนอกจากจะถูกกว่าต้นทุนการผลิตกระแสไฟฟ้าจากถ่านหินแล้ว ยังไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศ และไม่จำเป็นต้องลงทุนตั้งหน่วยกำจัด ก๊าซซัลเฟอร์เช่นโรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหิน จึงจัดว่าโรงไฟฟ้าที่ใช้เหง้ามันสำปะหลังเป็นโรงไฟฟ้าพลังงานสะอาดประเภทหนึ่ง อย่างไรก็ดีโรงไฟฟ้าเหง้ามันสำปะหลังมีข้อจำกัด เกี่ยวกับขนาดกำลังการผลิตขนาดใหญ่หรือเป็นโรงไฟฟ้า แบบรวมศูนย์ เนื่องจากการเพาะปลูกมันสำปะหลังมีอยู่ใน ทุกภูมิภาคของประเทศไทย ซึ่งการรวบรวมปริมาณเหง้ามันสำปะหลังและขนส่งมายังพื้นที่ของโรงไฟฟ้าจะเกิดค่าใช้จ่ายในการขนส่งและกำลังแรงงาน ดังนั้นจึงไม่เหมาะสมนัก ที่จะจัดตั้งเป็นโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ แต่หากจะได้จัดตั้งเพียงโรงไฟฟ้าขนาดเล็กในพื้นที่ที่มีการเพาะปลูกมันสำปะหลัง เป็นจำนวนมาก และมีปริมาณเพียงพอต่อการป้อนให้โรงไฟฟ้า ขนาดเล็ก หรือใช้เหง้ามันสำปะหลังเป็นเชื้อเพลิงในการ เผาไหม้เพื่อผลิตความร้อนร่วมสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้า ภายในโรงงานเอง และจ่ายให้กับโรงงานอื่นในพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งนอกจากจะช่วยลดการใช้พลังงานจากฟอสซิล เป็นการใช้ทรัพยากรจากธรรมชาติได้อย่างคุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด และยังช่วยลดมลภาวะทางอากาศจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงเมื่อเทียบกับเชื้อเพลิงฟอสซิลอื่นๆ ได้ด้วย

บทสรุป
เหง้ามันสำปะหลังเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการเพาะปลูกและแปรรูปมันสำปะหลัง ซึ่งไม่มีราคา มนุษย์ และสัตว์ไม่สามารถบริโภคหรือนำไปใช้ประโยชน์อื่น เกษตรกร จึงมักจะเผาทิ้งอย่างไม่เกิดมูลค่า การนำเหง้ามันสำปะหลังสดมาย่อยให้มีขนาดเล็กประมาณ 3-5 มิลลิเมตร แล้วนำไป ตากแห้ง มีความสามารถในการลุกติดไฟได้ มีค่าพลังงานความร้อนเทียบเท่ากับไม้ฟืน สามารถนำมาป้อนเป็นเชื้อเพลิงในระบบเผาไหม้ให้พลังงานความร้อนเป็นต้นกำลัง ในการผลิตกระแสไฟฟ้าจะมีความเหมาะสมกับการจัดตั้ง โรงไฟฟ้าขนาดเล็กในพื้นที่ใกล้เคียงกับแหล่งเพาะปลูก ซึ่งจะเกิดผลดีในแง่การเพิ่มมูลค่าแก่วัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการเพาะปลูกและการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรได้อย่าง คุ้มค่า รวมถึงเป็นการช่วยลดการใช้พลังงานฟอสซิลที่มีการนำเข้าจากต่างประเทศ สูญเสียเงินตราของประเทศในการ จัดหาแหล่งพลังงานให้เพียงพอกับความต้องการ ทั้งที่ประเทศไทยมีวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจำนวนมากเกินพอต่อการ ใช้งาน และมีราคาไม่แพง ซึ่งในอนาคตจะมีการพัฒนา ด้านเทคโนโลยีการใช้เชื้อเพลิงจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจนไปถึงขั้นที่สามารถลดต้นทุนให้มีความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์และเป็นพลังงานที่ยั่งยืนของชาติได้ต่อไป

เอกสารอ้างอิง
[1] กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน. รายงานสถานการณ์พลังงานประเทศไทย พ.ศ. 2543. กรุงเทพฯ. 2544.[2] สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. สถิติการเกษตรของประเทศไทย ปีการเพาะปลูก 2544/2545. กรุงเทพฯ. 2545.[3] สุวรรณ์ แสงเพ็ชร์. การผลิตพลังงานไฟฟ้าด้วยเหง้ามันสำปะหลัง. สาระน่ารู้เกี่ยวกับไฟฟ้า. กรุงเทพฯ. 2542.[4] Boonrod Sajjakulnukit Assessment of Sustainable National Biomass Resource Potential for Thailand. 2001[5] Peter Quaak, Harrue Knoef and Hubert Stassen. Energy from Biomass : A Review of Combustion and Gasification Technologies. Washington, D.C.1999.
ชื่อผู้เขียน : รศ. ดร.บัณฑิต เอื้ออาภรณ์, วิชชากร จารุศิริ

ต้นฉบับจาก: http://www.engineeringtoday.net/magazine/articledetail.asp?arid=99&pid=53

พยากรณ์ผลผลิตมันสำปะหลัง 2551

2008-04-07T13:06:00.002+07:00

เนื้อที่เก็บเกี่ยว รวมทั้งประเทศ 7.399 ล้านไร่ เพิ่มขึ้น จากปีที่แล้ว 59,893 ไร่ หรือ เพิ่มขึ้น ร้อยละ 0.82

ผลผลิต รวมทั้งประเทศ 27.974 ล้านตัน เพิ่มขึ้น จากปีที่แล้ว 1.058 ล้านตัน หรือ เพิ่มขึ้น ร้อยละ 3.93

ผลผลิตต่อไร่ ทั้งประเทศ 3,781 กิโลกรัม เพิ่มขึ้น จากปีที่แล้ว 113 กิโลกรัม หรือ เพิ่มขึ้นร้อยละ 3.08

สถานการณ์การผลิต
จากสถานการณ์ราคาที่เกษตรกรขายได้อยู่ในเกณฑ์ดีอย่างต่อเนื่อง โดยราคาหัวมันสดเฉลี่ย ณ เดือนกรกฎาคม กิโลกรัมละ 1.52 บาท สิงหาคม กิโลกรัมละ 1.72 บาท กันยายน กิโลกรัมละ 1.79 บาท และตุลาคม กิโลกรัมละ 1.72 บาท จึงจูงใจให้เกษตรกรหันมาปลูกมันสำปะหลังมากขึ้น โดยทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือเนื้อที่เก็บเกี่ยวเพิ่มขึ้น เนื่องจากเกษตรกรหันมาปลูกมันสำปะหลังแทน ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ อ้อยโรงงาน ถั่วเขียว ถั่วเหลือง และพื้นที่ปล่อยว่าง ในจังหวัดกำแพงเพชร พิษณุโลก นครสวรรค์ เพชรบูรณ์อุดรธานี สกลนคร มุกดาหาร มหาสารคาม ขอนแก่น อุบลราชธานี นครราชสีมา เป็นต้น ถึงแม้ราคามันสำปะหลังอยู่ในเกณฑ์ดีแต่พื้นที่ทางการเกษตรมีอยู่อย่างจำกัด ทำให้ไม่สามารถเพิ่มเนื้อที่เพาะปลูกได้มากนัก ประกอบกับเนื้อที่เก็บเกี่ยวทางภาคกลางลดลง เนื่องจากเกษตรกรปรับเปลี่ยนไปปลูกยางพารา และยูคาลิปตัส ซึ่งให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าในจังหวัดปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา สระแก้ว และระยอง ส่งผลให้ภาพรวมเนื้อที่เก็บเกี่ยวเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
ทางด้านผลผลิตต่อไร่คาดว่าจะสูงขึ้น เนื่องจากราคาหัวมันสดสูงกว่าทุกปีที่ผ่านมา ทำให้เกษตรกรหันมาเอาใจใส่ดูแลรักษาไร่มันสำปะหลัง ถางหญ้า พรวนดิน ใส่ปุ๋ยมากขึ้น ประกอบกับเกษตรกรใช้ท่อนพันธุ์ดี ทำให้ภาพรวมของผลผลิตเพิ่มขึ้น

สถานการณ์ตลาดและราคา
สถานการณ์การขาดแคลนอุปทานธัญพืชในตลาดโลก ในช่วงปี 2549 – 2550 ทำให้ราคา ข้าวสาลี ข้าวโพด และมันสำปะหลังปรับตัวสูงขึ้นมาก ราคามันเส้น มันอัดเม็ด ในช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน สูงถึง 160 – 170 ดอลลาร์ต่อตัน จาก 110 ดอลลาร์ในเดือนมกราคม ขณะที่ราคาแป้งมันก็ขยับขึ้นเป็น 350 ดอลลาร์ต่อตัน จาก 240 ดอลลาร์ต่อตันในเดือนมกราคม คาดว่าประเทศผู้ผลิตจะขยายเนื้อที่ปลูก และเพิ่มผลผลิตธัญพืชมากขึ้น ทำให้ราคาธัญพืชรวมถึงมันสำปะหลังอ่อนตัวลงได้ แม้ว่าความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์ มันสำปะหลังจะยังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง แต่หากราคาสินค้าทดแทนปรับตัวลดลง ราคาผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังก็คาดว่าจะปรับลดลงตาม

ข้อมูลจาก: http://www.oae.go.th/mis/Forecast/thai/situation/sit_t_8.htm

เพิ่มผลผลิตมันสำปะหลัง ด้วยปุ๋ยอินทรีย์

2008-04-07T12:27:00.004+07:00

ลักษณะดินและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม
มันสำปะหลังเป็นพืชหัว ผลผลิตที่ใช้ประโยชน์คือ รากที่มีการสะสมอาหาร เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทราย สภาพดินที่ไม่มีน้ำขัง มีการระบายและอากาศดี มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ระหว่าง 5.5-8.0 มีความต้องการปริมาณธาตุอาหารไนโตรเจน 10-20 กิโลกรัมต่อไร่ ฟอสฟอรัส 6-10 กิโลกรัมต่อไร่ และโพแทสเซียม 8-12 กิโลกรัมต่อไร่ มีอุณหภูมิอยู่ในช่วง 10-30 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 500-2,500 มิลลิเมตรต่อปี

พันธุ์มันสำปะหลัง
พันธุ์ที่นิยมปลูกได้แก่ พันธุ์ระยอง 1 พันธุ์ระยอง 60 พันธุ์ระยอง 90 อายุเก็บเกี่ยวประมาณ 10-12 เดือน โดยใช้ระยะปลูกดังนี้
- พันธุ์ระยอง 1 ระยะปลูก 100x100 เซนติเมตร
- พันธุ์ระยอง 60 ระยะปลูก 60x100 เซนติเมตร
- พันธุ์ระยอง 90 ระยะปลูก 80x100 เซนติเมตร

การเตรียมดิน
ทำการไถกลบและพรวนอย่างน้อย 2-3 ครั้ง ลึก 20-30 เซนติเมตร เพื่อกลบเศษซากพืชจากฤดูก่อน และทำลายวัชพืชต่าง ๆ ให้ลดจำนวนลง ถ้าพื้นที่มีความลาดชัน ต้องไถพรวนตามแนวขวาง เพื่อป้องกันการชะล้างของดิน และถ้าดินระบายน้ำไม่ดี ต้องยกร่องปลูก และทำการปลูกพืชปุ๋ยสด เพื่อปรับปรุงบำรุงดินและตัดวงจรการระบาดของโรค ปุ๋ยพืชสดที่นิยมใช้ ได้แก่ ถั่วพร้า อัตรา 10 กิโลกรัมต่อไร่ หว่านหรือโรยเป็นแถวก่อนปลูกมันสำปะหลัง แล้วทำการไถกลบเมื่ออายุ 50 วัน ซึ่งเป็นช่วงระยะออกดอก แล้วปล่อยให้ย่อยสลาย 15 วัน จึงเตรียมแปลงปลูกมันสำปะหลัง หรืออาจใช้ถั่วพุ่ม อัตรา 8 กิโลกรัมต่อไร่ ทำการไถกลบเมื่ออายุ 40 วัน โดยทำวิธีการเดียวกับถั่วพร้า ในขณะเตรียมดินก่อนปลูกมันสำปะหลัง ให้ฉีดพ่นปุ๋ยอินทรีย์น้ำที่ผลิตจากสารเร่ง พด.2 โดยใช้อัตรา 5 ลิตรต่อไร่ นำมาเจือจาง 1:500 และก่อนปลูกมันสำปะหลัง ให้ใส่เชื้อจุลินทรีย์ควบคุมเชื้อสาเหตุโรคพืช (ผลิตจากสารเร่ง พด.3) ระหว่างแถวที่จะปลูกอัตรา 100 กิโลกรัมต่อไร่ เพื่อป้องกันโรคเน่าและลำต้นเน่าของมันสำปะหลัง

การปลูกมันสำปะหลัง
โดยคัดเลือกต้นพันธุ์มันสำปะหลังที่สมบูรณ์มีอายุแก่ตั้งแต่ 8 เดือนขึ้นไป ตัดลำต้นให้เป็นท่อนยาว 15-20 เซนติเมตร แล้วนำไปแช่ในปุ๋ยอินทรีย์น้ำที่เจือจางด้วยน้ำในสัดส่วน 1:500 หรือ 1:1,000 เป็นเวลา 24 ชั่วโมง แล้วปลูกในพื้นที่ที่เตรียมไว้ โดยนำท่อนพันธุ์ที่เตรียมไว้ปักลงในดินให้ลึกประมาณ 2/3 ของท่อนพันธุ์ ควรระวังอย่าปักส่วนยอดลงดิน เพราะตาจะไม่งอก การปักตรง 90 องศา หรือปักเฉียง 45 องศากับพื้นดินให้ผลผลิตไม่แตกต่างกันแต่สะดวกต่อการกำจัดวัชพืช ง่ายต่อการเก็บเกี่ยวและให้ผลผลิตสูงกว่าการปลูกฝัง 10-15 เปอร์เซ็นต์

การปลูกพืชแซม
หลังจากปลูกมันสำปะหลังได้ 15 วัน ให้ทำการปลูกพืชปุ๋ยสด เช่น ถั่วพุ่ม หรือถั่วพร้า โรยเป็นแถวแทรกระหว่างแถวมันสำปะหลัง เพื่อป้องกันวัชพืช เมื่อพืชปุ๋ยสดมีอายุ 50 วัน ให้ทำการตัดแล้วนำมาคลุมดินเพื่อรักษาความชื้นในดิน และเพิ่มอินทรียวัตถุให้กับดิน
ในกรณีพื้นที่ลาดชันหรือมีการชะล้างพังทลายของดิน ควรปลูกแฝกเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำ โดยปลูกในช่วงต้นฤดูฝน เป็นแถวตามแนวระดับขวางความลาดเทของพื้นที่ ภายหลังจากที่ไถเตรียมดินแล้ว โดยการขุดหลุมในร่องที่ไถไว้สำหรับเป็นแนวระดับยาวตามพื้นที่ ให้แต่ละต้นห่างกัน 5 เซนติเมตร แฝกแนวต่อไปก็จะปลูกขนานไปกับแนวแรก โดยมีระยะห่างขึ้นกับสภาพความลาดชันของพื้นที่ เช่น ถ้าระยะตามแนวดิ่งคือ 2 เมตร แนวรั้วหญ้าแฝก ณ ความลาดเอียง 5, 10 และ 15 เปอร์เซ็นต์ จะอยู่ห่างกัน 40 เมตร 15 เมตร และ 10 เมตร ตามลำดับ ควรระมัดระวังในการไถเตรียมดิน โดยให้รักษาแนวแฝกไว้ นอกจากนี้ควรตัดใบแฝกให้อยู่ระดับ 30-50 เซนติเมตร และปลูกแฝก ซ่อมแซมให้หนาแน่น แนวรั้วแฝกที่หนาแน่นจะช่วยชะลอ และกระจายน้ำไหลบ่าเพิ่มการแทรกซึมลงสู่ผิวดินรักษาความอุดมสมบูรณ์ของดิน

การดูแลรักษา
ทำการฉีดพ่นปุ๋ยอินทรีย์น้ำให้กับพืชปุ๋ยสด ทุก 7 วัน อัตรา 2 ลิตรต่อไร่ เจือจาง 1:1,000 เพื่อเร่งการเจริญเติบโตของพืชปุ๋ยสด และหลังจากปลูกมันสำปะหลัง 15 วัน ให้ฉีดพ่นปุ๋ยอินทรีย์น้ำทางใบหรือลำต้นให้กับมันสำปะหลังหรือรดลงดิน ทุก 1 เดือน จนถึงระยะเก็บเกี่ยว กรณีที่ปลูกพืชแซมในขณะที่ให้ปุ๋ยอินทรีย์น้ำกับมันสำปะหลัง ควรฉีดพ่นปุ๋ยอินทรีย์น้ำให้กับพืชตระกูลถั่วที่ปลูกแซมแทรกระหว่างแถวมันสำปะหลังด้วย หากเกิดการระบาดของโรคใบจุดสีน้ำตาล โรคใบจุดไหม้ ใบจุดขาว และแมลงต่าง ๆ เป็นต้น ให้ใช้สารสกัดธรรมชาติหรือสารป้องกันกำจัดศัตรูพืช ส่วนการกำจัดวัชพืชที่ปลูกในช่วง 2-3 เดือนแรก สามารถกำจัดได้โดยวิธีกล

การจัดการดินหลังเก็บเกี่ยว
หลังจากเก็บเกี่ยวมันสำปะหลัง ต้องตัดเหง้าและต้นออก และรีบส่งหัวมันสดเข้าโรงงานทันที ส่วนลำต้นเก็บเพื่อใช้ทำพันธุ์ต่อไป ส่วนกิ่ง ก้าน ใบ และส่วนที่เป็นวัสดุตอซัง ให้ไถกลบลงดินทุกครั้งหลังการเก็บเกี่ยว เป็นการเพิ่มปริมาณอินทรียวัตถุให้กับดิน และดำเนินการปรับปรุงบำรุงดิน โดยใช้ปุ๋ยอินทรีย์น้ำ ปุ๋ยพืชสด และใส่เชื้อจุลินทรีย์ควบคุมเชื้อสาเหตุโรคพืช การใช้ปุ๋ยอินทรีย์ตามคำแนะนำ จะสามารถลดอัตราการใช้ปุ๋ยเคมีลงได้ประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ หรือสามารถเพิ่มผลผลิตมันสำปะหลังเพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับวิธีการปฏิบัติเดิมของเกษตรกรได้ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์

ข้อมูลจาก: http://www.ku.ac.th/e-magazine/june48/agri/wood.html

คุณเรวัต เกษตรจังหวัดอำนาจเจริญ

2008-04-02T20:18:00.005+07:00

บทสัมภาษณ์เกษตรจังหวัดอำนาจเจริญ

เมื่อกล่าวถึงธุรกิจที่หล่อเลี้ยงคนทั้งประเทศ หลายๆ คนคงนึกถึงอาชีพ
เกษตรกรรรม ที่เป็นอาชีพที่อยู่กับคนไทยมาตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายาย ไม่ว่าจะเป็นการทำไร่ ทำนา ทำสวน และอื่น ๆ วิธีการสร้างผลผลิตทางด้านการเกษตรก็ได้พัฒนาขึ้นตามยุคตามสมัย และไม่ว่าพื้นที่ทางภาคไหน ก็ทำเกษตรกรรมเป็นหลัก โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีพื้นที่ในการทำการเกษตรอันกว้างใหญ่

วันนี้ฟาร์มเกษตร จะมาแนะนำให้กับจังหวัดอำนาจเจริญ ที่มีการพืชเศรฐกิจคือ ข้าว, มันสำปะหลัง,อ้อย และยางพารา โดยนโยบายด้านการเกษตร อยู่ภายใต้การบริหารงานของ เกษตรจังหวัดอำนาจเจริญ
คุณเรวัต พรหมลา ซึ่งวันนี้จะมาให้สัมภาษณ์กับฟาร์มเกษตรค่ะ

ปิยะมาศ :

เกษตรกรที่นี่ทำการเพาะปลูกอะไรเป็นหลักบ้าง และอะไรให้ผลผลิตสูงสุด
คุณเรวัต :

เกษตรกรในจังหวัดอำนาจเจริญส่วนใหญ่ทำนาเป็นหลัก รองลงมาจะทำไร่มันสำปะหลังโรงงาน และปลูกอ้อยโรงงาน ตามลำดับ ซึ่งพื้นที่การเพาะปลูกในปี 2550/2551 แยกตามชนิดพืชและพื้นที่เพาะปลูก ได้ดังนี้

1. ข้าว พื้นที่เพาะปลูก จำนวน 963,040 ไร่
1.1 ข้าวเจ้าหอมมะลิ จำนวน 591,787 ไร่ พื้นที่เสียหาย 25,998 ไร่ พื้นที่เก็บเกี่ยว 565,789 ไร่ ผลผลิตเฉลี่ย 447 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตรวม 263,140 ตัน คิดเป็นมูลค่า 2,894,540,000 บาท (ราคาข้าวเปลือก 11 บาทต่อกิโลกรัม)
1.2 ข้าวเหนียว จำนวน 361,253 ไร่ พื้นที่เสียหาย 10,854 ไร่ พื้นที่เก็บเกี่ยว 350,399 ไร่ ผลผลิตเฉลี่ย 460 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตรวม 160,407 ตัน คิดเป็นมูลค่า 1,283,256,000 บาท (ราคาข้าวเปลือก 8 บาทต่อกิโลกรัมต่อไร่)

2. มันสำปะหลังโรงงาน พื้นที่เพาะปลูก 28,609 ไร่ พื้นที่เก็บเกี่ยว 29,219 ไร่ (รวมพื้นที่เพาะปลูกในรอบปีที่ผ่านมา ผลผลิตเฉลี่ย 3,450 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตรวม 104,936 ตัน คิดเป็นมูลค่า 178,391,200 บาท (ราคาหัวมันสด 1.70 บาทต่อกิโลกรัม)

3. อ้อยโรงงงาน พื้นที่เพาะปลูก 22,686 ไร่ พื้นที่เก็บเกี่ยว 23,108 ไร่ (รวมพื้นที่เพาะปลูกในรอบปีที่ผ่านมา) ผลผลิตเฉลี่ย 12,000 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตรวม 298,788 ตัน คิดเป็นมูลค่า

ปิยะมาศ :

ทางเกษตรจังหวัดมีการสนับสนุนด้านการเพาะปลูกอย่างไรบ้าง
คุณเรวัต :

การสนับสนุนในด้านการเพาะปลูกพืชในส่วนที่สำนักงานเกษตรจังหวัดรับผิดชอบนั้น สามารถแยกตามแหล่งที่มาของโครงการ ได้เป็น 2 ลักษณะ
1. โครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากกรมส่งเสริมการเกษตร
- มีการประชุมชี้แจง ฝึกอบรม ถ่ายทอดความรู้ การรวมกลุ่ม ซึ่งจะขึ้นอยู่กับหลักเกณฑ์และเงื่อนไขโครงการที่กรมส่งเสริมการเกษตรกำหนดให้ดำเนินการ
2. โครงการตามยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด (โครงการส่งเสริมและพัฒนาการผลิตข้าวหอมมะลิคุณภาพ มีการสนับสนุนและดำเนินงานเป็นขั้นตอน ดังนี้
2.1 ประชุมชี้แจงเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องในทุกระดับ
2.2 อบรมเตรียมความพร้อมเกษตรกร
2.3 การประชาสัมพันธ์โครงการ
2.4 การสนับสนุนปัจจัยการผลิต (เมล็ดพันธุ์, วัสดุปรับปรุงดิน, ปุ๋ย)
2.5 การจัดงานวันสาธิต
2.6 การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตตามกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร
2.7 การสร้างเครือข่ายผู้ผลิต

การสนับสนุนการเพาะปลูกตามโครงการยุทธศาสตร์พัฒนาจังหวัดโครงการส่งเสริมและพัฒนาการผลิตข้าวหอมมะลิคุณภาพดี นั้น จะเน้นการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตข้าวตามกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร โดยจะดำเนินการถ่ายทอดความรู้ในพื้นที่ดำเนินการจุดละ 10 ครั้ง ตามห้วงระยะเวลาการเจริญเติบโตของข้าว ตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียมการ ในเรื่องการเตรียมดิน เตรียมเมล็ดพันธุ์ การปรับปรุงดิน ช่วงระยะการเจริญเติบโต ตั้งแต่ระยะกล้าจนถึงการเก็บเกี่ยว และหลังการเก็บเกี่ยว

ปิยะมาศ :

และทางเกษตรจังหวัดมีเงินทุนสนับสนุนด้านการเพาะปลูกบ้างหรือไม่ค่ะ
คุณเรวัต :

ในการสนับสนุนเงินทุนเพื่อการเพาะปลูกนั้น ใน ปี 2549 ที่ผ่านมา สำนักงานเกษตรจังหวัด ได้ขอสนับสนุนงบประมาณจากจังหวัด โดยได้จัดทำโครงการส่งเสริมและพัฒนาการผลิตข้าวหอมมะลิคุณภาพ เป็นค่าใช้จ่ายในการซื้อปัจจัยการผลิต, วัสดุการถ่ายทอดความรู้ให้กับเกษตรกรที่ร่วมโครงการ

ปิยะมาศ :

มีการจัดตั้งชมรมที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรหรือไม่ อย่างไรค่ะ
คุณเรวัต :

มีการจัดตั้งกลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตข้าวหอมมะลิที่ปลอดภัยจากสารพิษ ปี 2549 มีผู้เข้าร่วมโครงการ จำนวน 8,900 ราย และผ่านการตรวจรับรอง ตามระบบ GAP ของกรมวิชาการเกษตร จำนวน 5,029 ราย

ปิยะมาศ :

ในด้านการเกษตรได้มีการให้ความรู้เกี่ยวกับการเพาะปลูกและวิธีการใส่ปุ๋ยอย่างไรค่ะ
คุณเรวัต :

ตามที่ได้กล่าวในเบื้องต้นแล้ว นะครับว่า เราจะเน้นการถ่ายทอดความรู้ให้กับเกษตรกรผู้เข้าร่วมโครงการตามกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร โดยเริ่มตั้งแต่ในขั้นการเตรียมการ จนถึงหลังจากการเก็บเกี่ยว ซึ่งรายละเอียดและประเด็นการถ่ายทอดความรู้ขึ้นอยู่กับชนิดของพืช ในส่วนการใส่ปุ๋ย ให้ความรู้ผ่านกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร เช่นกัน โดยเน้นการใส่ปุ๋ย ต้องถูกสูตร ถูกเวลา ถูกอัตรา ถูกวิธี

ปิยะมาศ :

คิดอย่างไรกับธุรกิจขายเคมีเกษตรให้กับเกษตรกรในปัจจุบัน โดยเฉพาะในอำนาจเจริญ
คุณเรวัต :

ในเรื่องของธุรกิจขายสารเคมีเกษตรนั้น ก็เป็นอาชีพหนึ่งซึ่งสามารถทำได้ตามกฎหมาย สำนักงานเกษตรจังหวัดเองไม่มีอำนาจในการควบคุมการจำหน่ายสารเคมีเกษตร ซึ่งในส่วนนี้กรมวิชาการเกษตรเป็นผู้กำกับดูแลและตรวจสอบการจำหน่าย หากร้านใดจำหน่ายวัตถุอันตรายหรือสารเคมีที่ห้ามใช้ในการเกษตร กรมวิชาการเกษตรสามารถเสนอให้ระงับการดำเนินกิจการดังกล่าวได้ สำหรับในส่วนสำนักงานเกษตรจังหวัด จะเน้นการให้ความรู้เกี่ยวกับการใช้สารเคมีอย่างถูกต้องและปลอดภัย โดยดำเนินการควบคู่กับการปรับเปลี่ยนทัศนคติของเกษตรให้ตระหนักถึงความปลอดภัยของผู้บริโภคและผู้ผลิต ปรับเปลี่ยนการผลิตแบบพึ่งพาสารเคมี มาเป็นการเกษตรธรรมชาติ โดยใช้สารสกัดจากธรรมชาติ การใช้พืชปุ๋ยสด การทำปุ๋ยหมัก ปุ๋ยชีวภาพ

ปิยะมาศ :

อยากให้คำแนะนำกับเกษตรกรเกี่ยวกับการใช้เคมีเกษตรอย่างไรบ้าง
คุณเรวัต :

เกษตรกรผู้เพาะปลูกพืช จะต้องตระหนักถึงความปลอดภัยของตนเองและผู้บริโภค ตลอดจนการรักษาความสมดุลของสภาพแวดล้อมเป็นหลักก่อนการใช้สารเคมีใดๆ จะต้องพิจารณาถึงความปลอดภัย ความเหมาะสม ความถูกต้อง จะต้องมีความเข้าใจถึงประโยชน์และโทษของสารเคมีนั้นๆ ซึ่งในการเพาะปลูกพืช การป้องกันกำจัดศัตรูพืช ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสารเคมีเพียงอย่างเดียว

เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

2008-04-01T19:57:00.000+07:00

เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (brown planthopper, BPH )

ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nilaparvata lugens (Stal)
วงค์ Delphacidae
อันดับ Homoptera
ชื่อสามัญอื่น -

วงจรชีวิตและระยะทำลายพืช
ไข่ ตัวอ่อน ตัวเต็มวัย

เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล เป็นแมลงจำพวกปากดูด อยู่ในอันดับ Homoptera วงค์ Delphacidae มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nilaparvata lugens (Stal) ตัวเต็มวัยมีลำตัวสีน้ำตาลถึงสีน้ำตาลปนดำ มีรูปร่าง 2 ลักษณะ คือ ชนิดปีกยาว (macropterous form) และชนิดปีกสั้น (bracrypterous form) ชนิดมีปีกยาวสามารถเคลื่อนย้ายและอพยพไปในระยะทางใกล้และไกล โดยอาศัยกระแสลมช่วย ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่เป็นกลุ่ม ส่วนใหญ่วางไข่ที่กาบใบข้าว หรือเส้นกลางใบ โดยวางไข่เป็นกลุ่ม เรียงแถวตามแนวตั้งฉากกับกาบใบข้าว บริเวณที่วางไข่จะมีรอยช้ำเป็นสีน้ำตาล ไข่มีลักษณะรูปกระสวยโค้งคล้ายกล้วยหอม มีสีขาวขุ่น ตัวอ่อนมี 5 ระยะ ระยะตัวอ่อน 16-17 วัน ตัวเต็มวัยเพศเมียชนิดปีกยาวมีขนาด 4-4.5 มิลลิเมตร วางไข่ประมาณ 100 ฟอง เพศผู้มีขนาด 3.5-4 มิลลิเมตร เพศเมียชนิดปีกสั้นวางไข่ประมาณ 300 ฟอง ตัวเต็มวัยมีชีวิตประมาณ 2 สัปดาห์ ในหนึ่งฤดูปลูกข้าวเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสามารถเพิ่มปริมาณได้ 2-3 อายุขัย (generation)


ตัวเต็มวัยชนิดปีกสั้นและปีกยาว	ตัวอ่อนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

ลักษณะการทำลาย

เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัยทำลายข้าวโดยการดูดกินน้ำเลี้ยงจากเซลส์ท่อน้ำท่ออาหารบริเวณโคนต้นข้าวระดับเหนือผิวน้ำ ทำให้ต้นข้าวมีอาการใบเหลืองแห้งลักษณะคล้ายถูกน้ำร้อนลวก แห้งตายเป็นหย่อมๆเรียก “ อาการไหม้ ( hopperburn )” โดยทั่วไปพบอาการไหม้ในระยะข้าวแตกกอถึงระยะออกรวง ซึ่งตรงกับช่วงอายุขัยที่ 2-3 ( generation ) ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในนาข้าว นาข้าวที่ขาดน้ำตัวอ่อนจะลงมาอยู่ที่บริเวณโคนกอข้าวหรือบนพื้นดินที่แฉะมีความชื้น นอกจากนี้เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ยังเป็นพาหะนำเชื้อไวรัสโรคใบหงิก ( rice ragged stunt ) มาสู่ต้นข้าวทำให้ต้นข้าวมีอาการแคระแกร็น ต้นเตี้ย ใบสีเขียว แคบและสั้น ใบแก่ช้ากว่าปรกติ ปลายใบบิด เป็นเกลียว และ ขอบใบแหว่งวิ่น


ลักษณะการระบาดรุนแรงในนา


อาการไหม้ ( hopperburn ) ของต้นข้าว


ต้นข้าวที่เป็นโรคใบหงิก ( rice ragged stunt )

ปัจจัยที่มีผลต่อการระบาด

วิธีการปลูกข้าว การปลูกข้าวแบบนาหว่านน้ำตมมีปัญหาการระบาดมากกว่านาดำเพราะนาหว่านมีจำนวนต้นข้าวหนาแน่น ทำให้อุณหภูมิและความชื้นในแปลงนาเหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ประกอบกับนาหว่านเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสามารถทำลายข้าวได้อย่างต่อเนื่อง

การใช้ปุ๋ย การใช้ปุ๋ยอัตราสูง โดยเฉพาะปุ๋ยไนโตรเจน ทำให้การเพิ่มจำนวนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในนาข้าวมีแนวโน้มมากขึ้น เนื่องจากปุ๋ยไนโตรเจน ทำให้ใบข้าวเขียว หนาแน่น ต้นข้าวมีสภาพอวบน้ำเหมาะแก่การเข้าดูดกินและขยายพันธุ์ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

การควบคุมน้ำในนาข้าว สภาพนาข้าวที่มีน้ำขังในนาตลอดเวลา ทำให้เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสามารถเพิ่มจำนวนได้มากกว่าสภาพที่มีการระบายน้ำในนาออกเป็นครั้งคราว เพราะมีความชื้นเหมาะแก่การเจริญเติบโตของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

การใช้สารฆ่าแมลง การใช้สารฆ่าแมลงในระยะที่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเป็นตัวเต็มวัยชนิดปีกยาวหรือช่วงที่อพยพเข้าในนาข้าวใหม่ๆ ( ข้าวระยะ 30 วันหลังหว่าน ) ศัตรูธรรมชาติจะถูกทำลายและสารฆ่าแมลงก็ไม่สามารถทำลายไข่ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลได้ ทำให้ตัวอ่อนที่ฟักออกจากไข่มีโอกาสรอดชีวิตสูง

ศัตรูธรรมชาติที่มีบทบาทในการควบคุมประชากรเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลได้แก่

มวนเขียวดูดไข่ Cyrtorhinus lividipennis (Reuter) เป็นตัวห้ำในอันดับ Hemiptera วงค์ Miridae เป็นตัวห้ำที่สำคัญทำลายไข่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล โดยการดูดกินของเหลวภายในไข่ มักพบแพร่กระจายในภาคกลางเป็นส่วนใหญ่และอพยพเข้ามาพร้อมกับเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ซึ่งถ้าพบมวนชนิดนี้ในนามากกว่าเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล 2-3 เท่า มวนชนิดนี้สามารถควบคุมการเพิ่มปริมาณของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลโดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผลผลิตข้าวได้

แมงมุมสุนัขป่า Lycosa psuedoannulata ( Bosenberg & Strand ) เป็นแมงมุมในอันดับ Araneae วงค์ Lycosidae เป็นตัวห้ำที่มีบทบาทมากที่สุดในการควบคุมปริมาณตัวอ่อนและตัวเต็มวัยของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในนาข้าว เนื่องจากสามารถเคลื่อนย้ายไปมาในพื้นที่ต่างๆในนา โดยจะเคลื่อนย้ายเข้าในนาระยะหลังหว่านข้าวและจะเพิ่มปริมาณสูงในระยะข้าวแตกกอ

การบริหารจัดการเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

1) ปลูกข้าวพันธุ์ต้านทานเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล เช่น สุพรรณบุรี 1 สุพรรณบุรี 2 สุพรรณบุรี 90 สุพรรณบุรี 60 ปทุมธานี 1 พิษณุโลก 2 ชัยนาท 1 และชัยนาท 2 และไม่ควรปลูกพันธุ์เดียวติดต่อกันเกิน 4 ฤดูปลูก ควรปลูกสลับกันระหว่างพันธุ์ต้านทานสูงกับพันธุ์ทนทานหรือพันธุ์อ่อนแอปานกลาง โดยพิจารณาอายุเก็บเกี่ยวให้ใกล้เคียงกัน เพื่อลดความเสียหายเมื่อเกิดการระบาดรุนแรง

2) ในแหล่งที่มีการระบาด และควบคุมระดับน้ำในนาได้ หลังปักดำหรือหว่าน 2-3 สัปดาห์จนถึงระยะตั้งท้องควบคุมน้ำในแปลงนาให้พอดินเปียก หรือมีน้ำเรี่ยผิวดินนาน 7-10 วัน แล้วปล่อยขังทิ้งไว้ให้แห้งเองสลับกันไป จะช่วยลดการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล

3) เมื่อตรวจพบสัดส่วนของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลตัวเต็มวัยต่อมวนเขียวดูดไข่ระหว่าง 6 :1- 8 :1 หรือ
ตัวอ่อนระยะ 1-2 เมื่อข้าวอายุ 30-45 วัน จำนวนมากกว่า 10 ตัวต่อต้น ให้ใช้สารฆ่าแมลง บูโพรเฟซิน
(แอปพลอด 10% ดับบลิวพี) อัตรา 25 มิลลิกรัมต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นหรือใช้สาร อีโทเฟนพรอกซ์
(ทรีบอน 10% อีซี) อัตรา 20 มิลลิลิตรต่อน้ำ 20 ลิตร หรือ บูโพรเฟซิน/ไอโซโปรคาร์บ (แอปพลอด/มิพซิน 5%/20% ดับบลิวพี) อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นเมื่อพบแมลงส่วนใหญ่เป็นตัวเต็มวัยจำนวนมากกว่า 1 ตัวต่อต้น ในระยะข้าวตั้งท้องถึงออกรวงใช้สาร อิมิดาโคลฟริด (คอนฟิดอร์ 10% เอสแอล) อัตรา 15 มิลลิลิตรต่อน้ำ 20 ลิตร

4) ไม่ควรใช้สารฆ่าแมลงที่ทำให้เกิดการเพิ่มระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ( resurgence ) หรือสารกลุ่มไพรีทรอยด์สังเคราะห์ เช่น แอลฟาไซเพอร์มิทริน ไซเพอร์มิทริน ไซแฮโลทริน เดคาเมทริน เอสเฟนแวเลอเรต เพอร์มิทริน ไตรอะโซฟอส ไซยาโนเฟนฟอส ไอโซซาไทออน ไฟริดาเฟนไทออน ควินาลฟอส และ
เตตระคลอร์วินฟอส เป็นต้น

สารเคมีที่ใช้ควบคุม

คาร์แทป+ไอโซโพรคาร์บ 5 กิโลกรัม/ไร่
อิมิดาโคลพริด 15-30 ซีซี/น้ำ 20 ลิตร
บูโพรเฟซิน+ไอโซโปร์คาร์บ 50 กรัม/น้ำ 20 ลิตร
ไอโซโปร์คาร์ 60กรัม/น้ำ 20 ลิตร
บูโพรเฟซิน 20-30 กรัม/น้ำ 20 ลิตร
อีทิโพรล 40 ซีซี/น้ำ 20 ลิตร

จาก: http://www.ricethailand.go.th/rkb/data_005/rice_xx2-05_bug02.html

บัณฑิตสาว มอ.ไม่ง้องานออฟฟิศ ปลูกปาล์ม-ขุนวัวขาย

2008-03-27T18:50:00.002+07:00

บัณฑิตสาว มอ.ไม่ง้องานออฟฟิศ ปลูกปาล์ม-ขุนวัวขาย กำไรดี

“อรุณพร คงภักดี” บัณฑิตจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเคมีอุตสาห กรรม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (มอ.) วิทยาเขตปัตตานี หลังจบการศึกษาเธอเริ่มต้นชีวิตนอกรั้วมหาวิทยาลัยด้วยการเป็นครูสอนพิเศษให้เด็กนักเรียนในพื้นที่ อ.เขาพนม จ.กระบี่ ซึ่งเป็นอาชีพอิสระนานเกือบ 2 ปี จากนั้นเธอได้ตัดสินใจเลือกที่จะเป็น “เกษตรกร” ดำเนินรอยตามบรรพบุรุษซึ่งได้ปูพื้นฐานด้านการเกษตรในที่ดิน ส.ป.ก.ที่ได้รับจัดสรร จำนวน 45 ไร่ผู้ที่ไม่เคยสนใจงานออฟฟิศเหมือนบัณฑิตหนุ่มสาวทั่วไป

ปัจจุบันอรุณพรได้สืบทอดการทำเกษตรจากพ่อ เธอกลายเป็นผู้บริหารจัดการสวนปาล์มน้ำมันที่กำลังให้ผลผลิตทั้ง 45 ไร่ ขณะเดียวกันเธอยังได้ลงทุนเลี้ยงโคเนื้อในสวนปาล์มน้ำมันควบคู่กันไปด้วย พร้อมกับจับธุรกิจเขียงเนื้อในตลาดสดเทศบาลเขาพนมอีกอย่างหนึ่ง เพื่อสร้างรายได้เสริมแก่ครอบครัว ซึ่งเธอเล่าให้ฟังว่า แม้วิชาชีพที่ร่ำเรียน มาจะไม่ตรงกับสายงานที่เลือก ก็ไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด การได้คลุกคลีอยู่กับการทำเกษตรมาตั้งแต่เด็ก ประกอบกับรู้จักประยุกต์ใช้ความรู้ที่มีและพยายามค้นคว้าหาความรู้และเรียนรู้เพิ่มเติมอยู่เสมอ ทำให้เธอสามารถประคับประคองธุรกิจของครอบครัวให้ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยวัยเพียง 27 ปี

สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) ได้คัดเลือกแปลงเกษตรของอรุณพรขึ้นมาเป็น ศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงชุมชน ต.เขาพนม เพื่อเป็นแหล่งศึกษาเรียนรู้ของเกษตรกรในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง ซึ่งแปลงนี้มีความโดดเด่นอยู่ที่ “การเลี้ยงโคในสวนปาล์มน้ำมัน” ถือเป็นการทำเกษตรแบบเกื้อกูลกัน ได้ประโยชน์ร่วมกันทั้ง 2 ฝ่าย โดยใช้ทางใบปาล์มน้ำมันมาเลี้ยงโคเนื้อ และนำมูลโคไปใช้เป็นปุ๋ยปรับปรุงบำรุงดินในสวนปาล์ม ช่วยลดต้นทุนค่าปุ๋ยเคมีได้ค่อนข้างมาก ทั้งยังช่วยให้ได้ผลผลิต/ไร่เพิ่มสูงขึ้น เฉลี่ยอยู่ที่ 3 ตัน/ไร่ ส่งผลให้ครอบครัวมีรายได้เพิ่มมากขึ้น

อรุณพรบอกด้วยว่า ขณะนี้มีโคเนื้ออยู่กว่า 60 ตัว เป็นแม่พันธุ์โค จำนวน 10 ตัว ส่วนที่เหลือเป็นลูกโค โครุ่นและโคขุน ซึ่งแม่พันธุ์กับโคขุนจะเลี้ยงแยกกันเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการ โคขุนส่วนใหญ่จะซื้อจากชาวบ้านในละแวกนี้ อายุต้องไม่ต่ำกว่า 12 เดือน นำมาเข้าระบบการขุนใช้ระยะประมาณ 3-4 เดือน สำหรับอาหารที่ใช้เลี้ยงโคขุนนั้น ใช้ทางใบปาล์มน้ำมันซึ่งเป็นวัสดุที่หาง่ายในท้องถิ่น นำมาเข้าเครื่องบดสับให้เป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วนำไปให้โคกิน หากมีเวลาจะแบ่งส่วนหนึ่งไปหมักแล้วค่อยนำมาเลี้ยงโค ซึ่งโคจะชอบกินมากกว่าปาล์มสด อีกทั้งยังให้อาหารข้นเสริมด้วย คือ กากปาล์มผสมกากถั่วเหลือง รำข้าว และกากน้ำตาล นอกจากนี้ยังมีการนำสารจุลินทรีย์อีเอ็ม (EM) มาผสมน้ำให้โคกินด้วย มีคุณสมบัติช่วยย่อยและดูดซึมอาหารได้ดีขึ้น ทำให้โคมีอัตราการแลกเนื้อ (FCR) ดี และได้น้ำหนักเร็วขึ้น

เมื่อขุนได้น้ำหนักตามที่ต้องการแล้ว จะชำแหละโคจำหน่ายเองโดยเปิดเขียงเนื้อที่ตลาดสดเทศบาลเขาพนม ขณะนี้มีการเชือดโคประมาณ 4 ตัว/สัปดาห์ จำหน่ายกิโลกรัมละ 140 บาท หลังหักค่าใช้จ่ายแล้วมีกำไรเหลือ 1,500-2,500 บาท/ตัว แม้โคบางตัวจะได้กำไรไม่มากนัก แต่ก็จำเป็นต้องเชือดเพราะต้องรักษาตลาดและลูกค้าเอาไว้ ถือว่าพออยู่ได้ เนื่องจากมีรายได้ 2 ทาง คือ การขุนโคชำแหละขายและยังมีรายได้จากผลผลิตปาล์มน้ำมันอีกปีละกว่า 240,000 บาทด้วย

น้อยคนนักที่จะมีแนวคิดอย่างเธอผู้นี้ ความเป็นมือใหม่ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการทำงานของอรุณพร ความเป็นเกษตรกรหัวก้าวหน้ารุ่นใหม่ต่างหากที่ผลักดันให้เธอก้าวขึ้นมาอยู่แถวหน้าได้ เธอยังแนะเคล็ดลับส่งท้ายด้วยว่า การกล้าตัดสินใจ กล้าลงมือทำ และรักในสิ่งที่ทำ มีส่วนช่วยให้งานที่ทำประสบผลสำเร็จได้

อย่างไรก็ตาม หากสนใจที่จะศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการใช้ทางใบปาล์มน้ำมันเลี้ยงโคเนื้อ สามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ 248 หมู่ 7 ต.เขาพนม อ.เขาพนม จ.กระบี่ โทรศัพท์ 08-7881-9168.....

ข้อมูลจาก: http://www.dailynews.co.th/web/html/popup_news/Default.aspx?Newsid=135181&NewsType=1&Template=1

รู้จักบริหารตนก็เป็นคน ร่ำรวยได้

2008-03-24T19:40:00.000+07:00

ความพอเพียงในเขตสปก. รู้จักบริหารตนก็เป็นคน ร่ำรวยได้

“...ขอให้คนไทยอยู่แบบพอเพียง ใช้สติ และปัญญา เป็นเครื่องนำทาง ยึดความพอดีเป็นที่ตั้ง...การทำเกษตรจะต้องยึดความพอดีเป็นที่ตั้ง เพราะหากมากไป ก็จะถูกทิ้ง ราคาถูกลง...ทำอะไร ให้ทำแบบพอประมาณ ใช้เหตุใช้ผล เราทุกคนก็จะอยู่รอดกันได้อย่างมีความสุข...”

อันเป็นคำสั่งสอนที่ พ่อหลวงปวงชนไทย ทรงให้แนวทางในการปฏิบัติ.... เกษตรกรทั้งหลายได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในปัจจุบัน จนกระทั่งเกิดเป็นรูปธรรมที่ทำให้ครอบครัวเกิดความผาสุก

และหนึ่งในจำนวนนี้ได้แก่ นายจรัล เหล่าถาวร เกษตรกรในพื้นที่เขตปฏิรูปที่ดินบ้านกรุงเก่า ต.กรุงเก่า อ.ท่าคันโท จ.กาฬสินธุ์ ดั้งเดิมในพื้นที่ 9 ไร่เศษประกอบอาชีพเกษตรเชิงเดี่ยว มุ่งปลูกมันสำปะหลังเพียงอย่างเดียว แล้วผลลัพธ์ท้ายสุดรายได้ก็ไม่เพียง พอกับรายจ่าย...วิถีชีวิตหมิ่นเหม่ต่อการล่มสลาย

แล้วจึงได้รูปแบบของเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นแนวปฏิบัติ โดยการหันมาสู่ “เกษตรผสมผสาน” จนกระทั่งได้รับความสำเร็จ ปัจจุบันมีเงินเข้ากระเป๋า 300-500 บาท...แม้จะเป็นเงินจำนวนน้อยแต่ว่าได้รับทุกๆวัน

รายได้เหล่านี้มาจากไหน...นายจรัล ให้คำตอบว่า “...แต่ก่อนทำไร่มันสำปะหลังกับทำไร่อ้อย รายได้ ปีหนึ่งมาครั้งหนึ่ง มีรายได้แบบเชิงเดี่ยว (ทางเดียว) ได้เงินเป็นก้อน ชื่นชมเพียงไม่กี่วัน ก็นำไปใช้หนี้เก่าที่สร้างไว้ตลอดทั้งปี เมื่อบวกลบคูณหารแล้ว จะเหลือเม็ดเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง...

...จึงหันมาทำสวนแบบผสมผสาน ซึ่งจะปลูกมะขาม ละมุด ลำไย ลิ้นจี่ มะยงชิด และเริ่มมีรายได้ที่เข้ามาทุกเดือนเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังไม่ทิ้งไร่อ้อย...สิ่งเหล่านี้คือปัจจัยที่ทำให้เกิดรายได้”

การปลูกในพื้นที่จะเป็นแบบผสมกันไปหมดไม่ ได้แบ่งว่าอะไรปลูกตรงไหนกี่ต้น จะปลูกตามสภาพฐานะที่มีในช่วงนั้นๆ แต่ละต้นสภาพจะไม่เหมือนกัน เพราะขึ้นอยู่กับหน้าดิน การดูแลจะพยายามหลีกเลี่ยงและไม่เน้นสารเคมี ซึ่งส่วนใหญ่จะนำมูลสัตว์มาใส่ ตามโคนต้น และถ้าต้องการเน้นช่อดอกก็ต้องทำปุ๋ยหมักตามที่ไปอบรมมา และเรื่องน้ำซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ลุงจะต่อท่อจากฝายเพราะพื้นที่ต่ำจึงไม่ต้องต่อผ่านเครื่องสูบ และมาเดินท่อผ่านตามโคนต้นแบบระบบน้ำหยด

และ ไม่ต้องใช้แรงงานมาก... ไม่ต้องจ้างแรงงานใช้คนในครอบครัวดูแลจัดการไปเรื่อยๆ ผลผลิตเมื่อก่อนจะยังไม่ค่อยมีเข้ามา เพราะเราปลูกพืชยืนต้นเหมือนทำงานรายวัน เป็นเวลากว่า 4-5 ปีแล้วที่สมาชิกคนในครอบครัวเลิกออกไปรับจ้างที่อื่นแล้วหันมามุ่งงานในไร่...

โดยในการปฏิบัติทั้งด้านบริหารและ เทคโนโลยีการเกษตรได้รับคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินฯ ที่เข้ามาเป็นพี่เลี้ยงโดยตลอด.... จนกระทั่งสามารถที่จะยืนหยัดด้วยตนเองและก็ยังได้นำเอาความรู้เหล่านี้ ไปถ่ายทอดให้กับกลุ่มสมาชิกรายอื่นๆให้สามารถช่วยเหลือตนเองได้

ลุงจรัล บอกกับสื่อมวลชนเป็นการตบท้ายว่า....การทำเกษตรผสมผสานถึงแม้รายได้น้อย แต่ก็มีเข้ามาทุกวัน ความสุขความร่ำรวยอยู่กับการบริหารตัวเราเอง ถ้าเรารู้จักประหยัดและออมทรัพย์ เบี้ยหัวแตกเมื่อรวมแล้วปลายปีก็มีเงินเป็นกอบเป็นกำ ร่ำรวยเหมือนกับคนอื่นเขาได้เช่นกัน.

เพ็ญพิชญา เตียว

ที่มา: http://www.thairath.co.th/news.php?section=agriculture&content=33694

เกษตรกรรมประณีต

2008-03-23T21:10:00.000+07:00

"เกษตรกรรมอย่างประณีต 1 ไร่ ไม่ยาก ไม่จน" เป็นรูปแบบเกษตรกรรมทางรอดที่เกิดจากการการระดมความคิดของปราชญ์ชาวบ้านภาคอีสานประกอบด้วย พ่อผาย สร้อยสระกลาง พ่อมหาอยู่ สุนทรชัย พ่อเชียง ไทยดี พ่อสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ พ่อคำเดื่อง ภาษี พ่อทัศน์ กระยอม พ่อผอง เกตพิบูลย์ พ่อบุญเต็ม ชัยลา พ่อชาลี มาระแสง พ่อจันทร์ที ประทุมภา พ่อสนั่น ปริสาวงศ์ พ่อทองใบ ต้นโลห์ และนักวิจัยระดับชาวบ้านท่านอื่นๆ เพื่อตอบคำถามว่าต้องมีพื้นที่เท่าไรจึงจะทำเกษตรกรรมเลี้ยงชีวิตได้อย่างพออยู่พอกิน และจะต้องจัดการพื้นที่อย่างไรให้สามารถเลี้ยงตัวเองและปลดภาระหนี้ที่มีอยู่ได้ คำตอบที่ได้จากการระดมสมอง คือ มีพื้นที่ 1 ไร่ก็สามารถจะอยู่ได้อย่างพอเพียง โดยมีปัจจัยและผลที่คาดว่าจะได้รับดังนี้

ปัจจัยพื้นฐานที่ต้องมีในที่ดิน 1 ไร่

1. ความรู้และกระบวนการการเรียนรู้

2. ทุนต่างๆ ที่ก่อให้เกิดความสำเร็จ ได้แก่ ทุนทางสุขภาพ ทุนทางสังคม ทุนที่เป็นเงิน ทุนทางสิ่งแวดล้อม

3. การจัดการ ประกอบด้วย การวางแผน การจัดองค์กร การประเมินผล ทุนที่พอเพียง

ปัจจัยนำเข้าที่สำคัญ

1. ฉันทะ คือ ความพอใจรักในการทำการเกษตรกรรม

2. วิริยะ คือ ความพากเพียรในการทำงานตามแผน ประกอบด้วย แรงงาน การลงทุนแหล่งน้ำ การปรับปรุงดิน การจัดหาพันธุ์พืชเพื่อปลูก การจัดหาพันธุ์สัตว์ การใช้ทุนที่เป็นเงินเพื่อช่วยเสริม

3. จิตตะ คือ ความตั้งใจ ใส่ใจในงานที่ทำด้วยศรัทธา

4. วิมังสา คือ สอบสวนประเมินผลโดยใช้ปัญญาตรวจสอบ

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1. มีอาหารเพิ่มขึ้น

2. มีสมุนไพรเพิ่มขึ้น

3. มีเครื่องนุ่งห่มเพิ่มขึ้น

4. มีเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้น

5. มีไม้ใช้สอย

6. มีปุ๋ยเพิ่มขึ้น

"การทำเกษตรกรรมประณีต คือ การใช้ประโยชน์จากที่ดินให้เกิดความคุ้มค่าสูงสุด โดยจำกัดเนื้อที่ให้อยู่ในขอบเขต 1 ไร่ ซึ่งเป็นเนื้อที่ที่มีการระดมสมองของปราชญ์ชาวบ้านในเรื่องความเหมะสมของขอบเขตที่จะสามารถเลี้ยงตนเองและคนในครอบครัวได้ การทำเกษตรประณีตมีหลักการสำคัญอยู่หลายประการ อนึ่งผู้ทำจะต้องยึดหลักในเรื่องของการออมน้ำ ออมดิน ออมต้นไม้ ออมสัตว์ ซึ่งปัจจัยเหล่านี้จะช่วยให้การทำเกษตรในพื้นที่ 1 ไร่ มีความยั่งยืน และเกิดการเชื่อมโยงเป็นระบบนิเวสน์ที่เกื้อกูล" โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแก้ปัญหาให้เกษตรกรมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น พอมีพอกิน ปลดภาระหนี้สิน ปลูกไม้ยืนต้นเพื่อเป็นบำนาญชีวิต

สำหรับพื้นที่ 1 ไร่จะปลูกอะไรหรือเลี้ยงอะไรนั้น จำเป็นต้องคำนึงถึงหลายส่วน ความแตกต่างของพื้นที่จะเป็นตัวกำหนดพืชและสัตว์ที่มีความเหมาะสม ความชอบของผู้ปลูก ฯลฯ การทำเกษตรประณีตเพื่อการพึ่งพาตนเองและปลดหนี้แบ่งออกเป็นส่วนที่ทำเพื่อบริโภคเอง และส่วนที่จำหน่ายทั้งระยะสั้นและระยะยาว พื้นที่เกษตรประณีตจะมีการปลูกผักไว้กินเองและเพื่อขาย โดยมากราคาผักจะไม่สูง จำหน่ายเป็นช่วงๆ ตามฤดูกาล ใช้ระยะเวลาสั้น การเลี้ยงสัตว์มีทั้งในส่วนบริโภคเองและจำหน่ายเช่นกัน เช่น ไก่เนื้อ ไก่ไข่ หมู วัว จะช่วยให้ออมเงินได้มากกว่าการขายผักเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ยังมีไม้ยืนต้นที่ให้ผลผลิตเรื่อยๆ ในระยะยาว และสามารถนำมาแปรรูปได้ สิ่งเหล่านี้จะสร้างรายได้ ช่วยปลดหนี้อย่างค่อยเป็นค่อยไป รายจ่ายที่ไม่จำเป็นก็ควรลดหรือเลิก สิ่งที่สำคัญ คือ ต้องทำหลายอย่างในพื้นที่ 1 ไร่ ไม่ทำเชิงเดี่ยว ทำปุ๋ยใช้เอง ไม่ใช้ปุ๋ยเคมีหรือสารเคมี ใช้วิธีธรรมชาติในการไล่แมลง เก็บเมล็ดพันธุ์เองไม่ซื้อ ฯลฯ ผสมผสานความรู้ในการทำเกษตรกรรม 1 ไร่ ออกแบบผังการวางกิจกรรมต่างๆ ให้สอดคล้องและมีการเกื้อกูลกันในระบบ ซึ่งรูปแบบจะไม่ตายตัว แต่จะอิงหลักการออมข้างต้น และพัฒนาเทคนิคความรู้กิจกรรมการเกษตรในพื้นที่อยู่ตลอด ต้องมีหลักคิดในการพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน ลดรายจ่าย สร้างปัจจัยการดำรงชีวิตในพื้นที่ของตนเองให้ได้ เพื่อลดการพึ่งพิงจากปัจจัยภายนอกที่ทำให้มีค่าใช้จ่ายหรือส่งผลให้กลับไปสร้างหนี้

มูลนิธิพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านและพหุภาคีภาคอีสานวิจัยเก็บข้อมูลเรื่องการทำเกษตรประณีต 1 ไร่ ของเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน 18 ศูนย์การเรียนรู้ เก็บข้อมูลในรอบระยะเวลา 1 ปีกว่า สรุปผลการทำวิจัยออกมาสามารถถอดชุดความรู้ในการทำวิจัยเรื่องเกษตรประณีตออกมาเป็น 7 ประเด็น คือ 1. การจัดการพื้นที่ 2. การบำรุงดิน 3. การเลี้ยงสัตว์ 4. การไล่แมลง 5. การปลูกพืช 6. การจัดการน้ำ 7. องค์ความรู้ในการจัดการเกษตรประณีต 1 ไร่ ซึ่งแจกแจงดังตาราง

ชุดความรู้ในการทำวิจัยเรื่องเกษตรประณีต

ชุดความรู้	รายละเอียด
1. การจัดการพื้นที่	เกิดความรู้ในการใช้พื้นที่ 1 ไร่ อย่างคุ้มค่าที่สุด มีการเลือกพื้นที่ที่น้ำพอต่อความต้องการ ปลูกพืชตามแต่เจ้าของต้องการโดยปลูกที่ระดับยอดต่างๆ กัน เช่น ปลูกยางนาในแปลงผัก เกิดการใช้น้ำอย่างคุ้มค่า วางแผนว่าปลูกอย่างไร บริเวณไหน
2. การบำรุงดิน	เกิดความรู้ใช้ปุ๋ยและน้ำหมักที่มาจากธรรมชาติ ปลูกพืชปรับปรุงดิน เช่น พืชตระกูลถั่ว สาปเสือ ฯลฯ ปลูกไม้ยืนต้นเพื่อช่วยสร้างเศษอินทรีย์วัตถุให้พื้นที่
3. การเลี้ยงสัตว์	เกิดความรู้ในการเลี้ยงปลาน้ำจืด ประเภทกินพืชโตเร็ว เช่น ปลานิล ปลาจาระเม็ดน้ำจืด หรือปลากินสัตว์ เช่น ปลาดุก การขยายพันธุ์ปู ปลา กุ้ง หอย ที่ปล่อยลงในสระน้ำ ความรู้ในการเลี้ยงไก่ กบ หมู วัว และการนำมูลสัตว์มาบำรุงต้นไม้ รวมทั้งระยะเวลาในการนำมาบริโภคหรือขาย
4. การไล่แมลง	ความรู้ในการสร้างความหลากหลายของระบบนิเวศน์ของพืชเพื่อให้เกิดการควบคุมกันเองตามธรรมชาติ พบความรู้ว่าสัตว์และพืชพื้นเมืองจะทนทานต่อโรคและแมลงได้ดี การนำสมุนไพรมาทำสารไล่แมลง เช่น ใบสะเดา ใบตะไคร้หอม ข่าแก่ ใบยูคาลิปตัส ฯลฯ
5. การปลูกพืช	ความรู้ในการอยู่ร่วมกันของพืชในเรือนยอดต่างๆ พืชที่อยู่ในดิน เช่น มันต่างๆ ขิง ข่า พืชเรือนยอดสูงกว่าเล็กน้อย เช่น ตะไคร้ ใบแมงลัก โหระพา ฯลฯ พืชระดับเรือนยอดสูงขึ้นอีก เช่น กล้วย น้อยหน่า มะม่วง ฯลฯ และระดับเรือนยอดสูงเสียดฟ้า เช่น มะพร้าว หมาก ยางนา ฯลฯ หรือพืชที่เป็นพี่เลี้ยงกัน เช่น ปลูกผักหวานอยู่กับตะขบ รวมทั้งนำพืชที่ทนแล้ง เช่น สะเดา ขึ้เหล็ก กระสัง มาปลูกในที่แล้ง และนำพืชทนน้ำท่วมขัง เช่น กระเจียว ผักอีหล่ำมาปลูกเพื่อให้เหมาะกับพื้นที่
6. การจัดการน้ำ	ความรู้ในการเก็บน้ำให้เพียงพอจากการขุดสระ เจาะบ่อบาดาล สูบน้ำจากห้วย หนอง คลอง บึง รวมทั้งมีการใช้น้ำในแต่ละระบบอย่างเช่น น้ำหยด ละอองฝอย
7. องค์ความรู้ในการจัดการเกษตรประณีต 1 ไร่	แผน ใส่รายละเอียดการดำเนินการกิจกรรมในพื้นที่ และบริหารงานไปตามแผน เช่น ปลูกอะไร ที่ไหน อย่างไร เป็นต้น การแลกเปลี่ยนความรู้ เป็นการนำสิ่งดีๆ หรือปัญหาที่พบที่ศูนย์อื่นทำมาแลกเปลี่ยนกัน เพื่อให้การเรียนรู้ของแต่ละคนไปได้เร็วขึ้น การจดบันทึก จดทั้งในแง่ปริมาณและคุณภาพ เช่น แรงงานที่ใช้ ค่าน้ำ ค่าพันธุ์พืช ค่าเครื่องจักร ปริมาณผลผลิต ฯลฯ เพื่อใช้ในการเรียนรู้และวางแผนต่อไป

(เกษตรกรรมธรรมชาติ ปีที่ 10 ฉบับที่ 3/2550 หน้า 30-34)

ที่มา: http://www.mapculture.org/mambo/index.php?option=com_content&task=view&id=995&Itemid=57